¹Huan hichi bang ahi a, Jesu'n huai thute a genzoh tak in, Galili gam a kipan a pawt a, Jordan lui gal Judia gamah a vahoh a;

¹I stało się, gdy dokoóczył Jezus tych mów, odszedł z Galilei, a przyszedł na granice Judzkie nad Jordan.

²Huan, mipi thupi tak in a zuan ua; huai ah tuh amaute a hihdamta.

²I szedł za nim wielki lud, i uzdrawiał je tam.

³Huan, Pharisaite a kiang ah a hong ua, amah ze-etna ding in, Bang jiak peuh in leng min a ji mak a siang hia? a chi ua.

³Tedy przyszli do niego Faryzeuszowie, kusząc go i mówiąc mu: Godzili się człowiekowi opuścić żonę swoją dla każdej przyczyny?

⁴Huan, aman, A tung a kipan a mau bawlpan numei leh pasal a bawl leh,

⁴A on odpowiadając rzekł im: Nie czytaliście, iż ten, który stworzył na początku człowieka, mężczyznę i niewiastę uczynił je?

⁵Hiai jiak in pasal in a nu leh a pa a paisan ding a, a ji a len ding;

⁵I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

⁶huchi in, a nih un sa pumkhat a hong hita ding uh, a chi chih na simkei ua hia? Huchi in, nih a hita kei ua, sa pumkhat ahi zota uhi. Huaijiak in Pathian zopsa mihing in khenkei heh, a chi a, a dawng a.

⁶A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało; co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

⁷Amau tuh a kiang ah, A hih leh, bang dia Mosi in kimakna lai piak a mak ding ahi chi a thu pia ahia leh? A chi ua.

⁷Rzekli mu: Przeczże tedy Mojżesz kazał dać list rozwodny i opuścić ją?

⁸Aman a kiang uah, Mosi in na lungtang uh khauh jiak in eive na jite uh mak a phal; himahleh, a tung a kipan huchi bang ahi ngeikei.

⁸Rzekł im: Mojżesz dla zatwardzenia serca waszego dopuścił wam, opuścić żony wasze, lecz z początku nie było tak.

⁹Ken zaw ka hon chi ahi, Kuapeuh tangval ngaihjiak hilou a, ji ma a midang nei tuh, angkawm ahi: maksa nei peuhmah leng angkawm ahi a chi a.

⁹Ale ja powiadam wam: Iż ktobykolwiek opuścił żonę swoję, (oprócz dla wszeteczeóstwa), a inszą by pojął, cudzołoży; a kto by opuszczoną pojął, cudzołoży.

¹⁰Nungzuite'n a kiang ah, Pasal a ji lam thu huchi bang a hihleh kiten hoihkei, a chi ua.

¹⁰Rzekli mu uczniowie jego: Jeźlić taka jest sprawa męża z żoną, tedy nie jest dobrze żenić się.

¹¹Aman bel a kiang uah, Huai thu ahihleh, mi napeuh in a pom theikei ding uh, a piaknate kia loungal in.

¹¹A on im rzekł: Nie wszyscy pojmują tej rzeczy, ale tylko ci, którym to dano.

¹²Mi chilgeh, a nu uh gil sung ua kipang a huchi bang a piang himte a om ua; michilgeh, mihing khut a gehte leng a om sam ua; michilgeh, vangam jiak a chilgeh a kibawl tawmte leng a om sam uh. Kuapeuh a pom thei in pom heh, a chi a.

¹²Albowiem są rzezaócy, którzy się tak z żywota matki narodzili; są też rzezaócy, którzy od ludzi są urzezani; są też rzezaócy, którzy się sami urzezali dla królestwa niebieskiego. Kto może pojąć, niechaj pojmuje!

¹³Huailai in a tung ua a khut koih a, a thumsak ding in, a kiang ah naupang neute a honpi ua; huan, nungzuite'n a na sal ua.

¹³Tedy mu przynoszono dziatki, aby na nie ręce wkładał i modlił się; ale uczniowie gromili je.

¹⁴Jesu'n bel, Naupang neute ka kiang ah hon sawl unla, khamkei un; vangam tuh hichi bang mite a ahi ngal a, a chi a.

¹⁴Lecz Jezus rzekł: Zaniechajcie dziatek, a nie zabraniajcie im przychodzić do mnie; albowiem takich jest królestwo niebieskie.

¹⁵Huan, a tunguah a khut a koih a, huai apat tuh a paita.

¹⁵A włożywszy na nie ręce, poszedł stamtąd.

¹⁶Huan, mi khat a kiang ah a hong a, Pu, khantawn a hinna ka neih theihna ding in thil hoih bang ka hih ding? A chi a.

¹⁶A oto jeden przystąpiwszy, rzekł mu: Nauczycielu dobry! co dobrego mam czynić, abym miał żywot wieczny?

¹⁷Huan, aman a kiang ah, Thil hoih thu bangdia hon dong? Hoih khat kia a om; abang-abang hileh, hinna a lut na ut leh thupiakte zui in, a chi a.

¹⁷Ale mu on rzekł: Przecz mię zowiesz dobrym? nikt nie jest dobry, tylko jeden, to jest Bóg; a jeźli chcesz wnijść do żywota, przestrzegaj przykazaó.

¹⁸Huan, aman a kiang ah, A koi pen maw? A chi a. Huan, Jesu'n, Tual na thah ding ahikei; Ang na kawm ding ahikei; Na gu ding ahikei; Na hek ding ahikei;

¹⁸I rzekł mu: Których? A Jezus rzekł: Nie będziesz zabijał, nie będziesz cudzołożył, nie będziesz kradł, nie będziesz mówił fałszywego świadectwa;

¹⁹Na nu leh na pa zah in, chihte leh, Nangmah na ki-it bang in na vengte na it ding ahi, chih, a chi a.

¹⁹Czcij ojca twego i matkę, i miłować będziesz bliźniego swego, jako siebie samego.

²⁰Tangval in tuh a kiang ah, Huai thu tengteng tuh ka zui zel; bang ka samlai a? A chi a.

²⁰Rzekł mu młodzieniec: Tegom wszystkiego przestrzegał od młodości swojej; czegoż mi jeszcze nie dostaje?

²¹Jesu'n a kiang ah, Hoih kim a om na ut leh, pai inla, na neih juak inla, mi jawngte kiang ah pia in, huchi in, van ah gou na nei ding; huan, hongpai inla, hon jui in, a chi a.

²¹Rzekł mu Jezus: Jeźli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj majętności twoje, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, a przyszedłszy, naśladuj mię.

²²Tangval bel huai thu a jak in lungkham tak in a paimangta a, sum tampi nei a hih jiak in.

²²A gdy młodzieniec te słowa usłyszał, odszedł smutny; albowiem wiele miał majętności.

²³Huan, Jesu'n a nungzuite kiang ah, Chihtaktakin ka hon hilh ahi, mi hausa dia vangam a lut haksa pi ahi.

²³Tedy Jezus rzekł uczniom swoim: Zaprawdę powiadam wam, że z trudnością bogaty wnijdzie do królestwa niebieskiego.

²⁴Huan, ka hon hilh ahi, mi hausa Pathian gam a lut sang in sangawngsau phim bil a lutsuak a baihlam zaw, a chi a.

²⁴I zasię powiadam wam: Że snadniej wielbłądowi przez ucho igielne przejść, niż bogatemu wnijść do królestwa Bożego.

²⁵Huan, nungjuite'n huai a jak un, lamdang a naksak mahmah ua, Kua hotdam in a om zou dia? a chi ua.

²⁵Co usłyszawszy uczniowie jego, zdumieli się bardzo, mówiąc: Któż tedy może być zbawion?

²⁶Huan, Jesu'n amau a en a, a kiang uah, Huai tuh mihing hih vual a hikei a, Pathian a di'n bel bangkim hihtheih ahi, a chi a.

²⁶A Jezus wejrzawszy na nie, rzekł im: U ludzić to nie można; lecz u Boga wszystko jest możebne.

²⁷Huan, Peter in a kiang ah, Ngaidih, kou bangkim paisan in ka hon juita ua; bang ka mu ding ua le? a chi a, a dawng a.

²⁷Tedy odpowiadając Piotr, rzekł mu: Otośmy my opuścili wszystko, i poszliśmy za tobą; cóż nam tedy za to będzie?

²⁸Huan, Jesu'n a kiang ah, Chihtaktakin ka hon hilh ahi, Khovel thakna ah, Mihing Tapa a thupina tutphah a a tut chiang in, nou kei hon juite, Israel nam sawm leh nihte vaihawm in, laltutphah sawm leh nih ah na tu sam ding uh.

²⁸A Jezus rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: Iż wy, którzyście mię naśladowali w odrodzeniu, gdy usiądzie Syn człowieczy na stolicy chwały swojej, usiądziecie i wy na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleó Izraelskich.

²⁹Huan, mi chih in in hiam, unaute hiam, sanggamnute hiam, pa hiam, nu hiam, tate hiam, gamte hiam ka min jiak a paisan peuhmah in tuh a leh ja a mu ding ua, khantawn a hinna a tang ding uh.Himahleh, mi tampi, masapen a omte tuh, nanungpen in a om ding uh; nanungpen a omte leng masapen in a om ding uh.

²⁹A każdy, kto by opuścił domy, albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo żonę, albo dzieci, albo rolę, dla imienia mego, stokroć więcej weźmie, i żywot wieczny odziedziczy.

³⁰Himahleh, mi tampi, masapen a omte tuh, nanungpen in a om ding uh; nanungpen a omte leng masapen in a om ding uh.

³⁰A wiele pierwszych będą ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.