¹ چیزهایی را که بیان کردید، من قبلاً دیده و شنیده بودم.

¹Se, mit Øje har skuet alt dette, mit Øre har hørt og mærket sig det;

² هر چیزی را که شما می‌دانید، من هم می‌دانم و از شما کمتر نیستم.

²hvad I ved, ved også jeg, jeg falder ikke igennem for jer.

³ امّا می‌خواهم که با قادر مطلق صحبت کنم و با او بحث نمایم.

³Men til den Almægtige vil jeg tale, med Gud er jeg sindet at gå i Rette,

⁴ ولی شما حقیقت را با دروغ می‌پوشانید و طبیبان بی‌کفایتی هستید.

⁴mens I smører på med Løgn; usle Læger er I til Hobe.

⁵ اگر به راستی عاقل می‌بودید، حرفی نمی‌زدید.

⁵Om I dog vilde tie stille, så kunde I regnes for vise!

⁶ حالا به دلایل من توجّه کنید و به سخن من گوش بدهید.

⁶Hør dog mit Klagemål, mærk mine Læbers Anklage!

⁷ چرا دروغ می‌گویید فکر می‌کنید که دروغ شما منفعتی برای خدا دارد؟

⁷Forsvarer I Gud med Uret, forsvarer I ham med Svig?

⁸ می‌خواهید به بهانهٔ طرفداری از او، حقیقت را بپوشانید و ادّعای خود را ارائه نمایید.

⁸Vil I tage Parti for ham, vil I træde i Skranken for Gud?

⁹ اگر خدا از نزدیک به شما نگاه کند، آیا چیز خوبی در شما پیدا می‌کند؟ آیا می‌توانید او را هم مثل انسانها فریب بدهید؟

⁹Går det godt, når han ransager eder, kan I narre ham, som man narrer et Menneske?

¹⁰ بدانید که اگر از این کار دست نکشید، خدا شما را جزا خواهد می‌دهد.

¹⁰Revse jer vil han alvorligt, om I lader som intet og dog er partiske.

¹¹ و قدرت او شما را به وحشت می‌اندازد.

¹¹Vil ikke hans Højhed skræmme jer og hans Rædsel falde på eder?

¹² دلایل شما بی‌معنی و ادّعایتان مانند دیوارهای گِلی سُست و بی‌اساس است.

¹²Eders Tankesprog bliver til Askesprog, som Skjolde af Ler eders Skjolde.

¹³ پس خاموش باشید و به من فرصت بدهید که حرف خود را بزنم و بعد هرچه می‌خواهد بشود!

¹³Ti stille, at jeg kan tale, så overgå mig, hvad der vil!

¹⁴ با این کار، جان خود را به خطر می‌اندازم.

¹⁴Jeg vil bære mit Kød i Tænderne og tage mit Liv i min Hånd;

¹⁵ هیچ امیدی ندارم. گرچه خدا مرا بکشد، در حضور او از خود دفاع خواهم کرد.

¹⁵se, han slår mig ihjel, jeg har intet Håb, dog lægger jeg for ham min Færd.

¹⁶ ممکن است با راستگویی خود نجات یابم، چون شخص بی‌گناهی هستم، با جرأت در پیشگاه خدا می‌ایستم.

¹⁶Det er i sig selv en Sejr for mig, thi en vanhellig vover sig ikke til ham!

¹⁷ اکنون به سخنان من گوش بدهید و به توضیحات من توجّه کنید.

¹⁷Hør nu ret på mit Ord, lad mig tale for eders Ører!

¹⁸ ادّعای من این است: من می‌دانم که تبرئه می‌شوم.

¹⁸Se, til Rettergang er jeg rede, jeg ved, at Retten er min!

¹⁹ خدایا آیا برای متّهم کردن من می‌آیی؟ اگر چنین است، من آماده‌ام تا ساکت شوم و بمیرم.

¹⁹Hvem kan vel trætte med mig? Da skulde jeg tie og opgive Ånden!

²⁰ خدایا، از تو فقط دو تقاضا دارم و اگر آنها را اجابت فرمایی، آنگاه می‌توانم با تو روبه‌رو شوم.

²⁰Kun for to Ting skåne du mig, så kryber jeg ikke i Skjul for dig:

²¹ از مجازات من دست بردار و با هیبت خود مرا به وحشت نینداز.

²¹Din Hånd må du tage fra mig, din Rædsel skræmme mig ikke!

²² خدایا اول تو حرف بزن و من پاسخ خواهم داد، یا اجازه بده حرف خود را بزنم و آن وقت جواب مرا بده.

²²Så stævn mig, og jeg skal svare, eller jeg vil tale, og du skal svare!

²³ به من بگو که گناه و تقصیر من چیست و خطاهای مرا نشان بده.

²³Hvor stor er min Skyld og Synd? Lad mig vide min Brøde og Synd!

²⁴ چرا روی خود را از من می‌پوشانی؟ چرا با من مثل دشمن خودت برخورد می‌کنی؟

²⁴Hvi skjuler du dog dit Åsyn og regner mig for din Fjende?

²⁵ آیا تو سعی می‌کنی مرا بترسانی؟ من چیزی بیشتر از یک برگ نیستم؛ آیا به یک پَر‌ِ کاه حمله می‌کنی؟

²⁵Vil du skræmme et henvejret Blad, forfølge et vissent Strå,

²⁶ تو اتّهامات تلخی را علیه من می‌آوری، حتّی برای گناهانی که در جوانی مرتکب شدم.

²⁶at du skriver mig så bitter en Dom og lader mig arve min Ungdoms Skyld,

²⁷ پاهایم را در زنجیر می‌گذاری و هر قدمی که برمی‌دارم مراقب من هستی. در نتیجه مانند چوبِ پوسیده و لباسِ بید خورده نابود می‌شوم.

²⁷lægger mine Fødder i Blokken, vogter på alle mine Veje. indkredser mine Fødders Trin!

²⁸ در نتیجه مانند چوبِ پوسیده و لباسِ بید خورده نابود می‌شوم.

²⁸Og så er han dog som smuldrende Trøske, som Klæder, der ædes op af Møl,