¹ ایّوب، تا به کی این حرفها را می‌زنی؟ سخنان تو مثل باد هواست.

¹Så tog Sjuhiten Bildad til Orde og sagde:

² خدا هرگز بی‌عدالتی نمی‌کند. خدای قادر مطلق، همیشه راست و با انصاف است.

²"Hvor længe taler du så, hvor længe skal Mundens Uvejr rase?

³ فرزندانت در برابر خدا گناه کردند و خدا آنها را طبق کارهایشان جزا داد.

³Mon Gud vel bøjer Retten, bøjer den Almægtige Retfærd?

⁴ اگر تو طالب خدای قادر مطلق باشی و با دعا و زاری به نزد او بازگردی،

⁴Har dine Sønner syndet imod ham, og gav han dem deres Brøde i Vold,

⁵ و اگر در پاکی و درستکاری زندگی کنی، آن وقت خدا به یقین به کمک تو می‌شتابد و به عنوان پاداش، خانواده‌ات را به تو بر می‌گرداند

⁵så søg du nu hen til Gud og bed hans Almagt om Nåde!

⁶ و بیشتر از آنچه که در ابتدا داشتی، به تو می‌دهد.

⁶Såfremt du er ren og oprigtig, ja, da vil han våge over dig, genrejse din Retfærds Bolig;

⁷ از بزرگان و موی سپیدان بپرس و از تجربهٔ آنها بیاموز.

⁷din fordums Lykke vil synes ringe, såre stor skal din Fremtid blive.

⁸ زیرا ما مدّت کوتاهی زندگی کرده‌ایم، معلومات ما بسیار کم است و عمر ما بر زمین همچون سایه‌ای زودگذر است.

⁸Thi spørg dog den befarne Slægt, læg Mærke til Fædrenes Granskning!

⁹ از حکمت گذشتگان تعلیم بگیر و سخنان حکیمانهٔ آنها را سرمشق خود قرار بده.

⁹Vi er fra i Går, og intet ved vi, en Skygge er vore Dage på Jord.

¹⁰ در جایی که آب نباشد، نی نمی‌روید و آن را در خارج از نیزار نمی‌توان یافت.

¹⁰Mon ej de kan lære dig, sige dig det og give dig Svar af Hjertet:

¹¹ اگر آب خشک شود، حتّی پیش از آن که وقت بریدن آن برسد، پژمرده می‌گردد.

¹¹Vokser der Siv, hvor der ikke er Sump, gror Nilgræs frem, hvor der ikke er Vand?

¹² عاقبتِ کسانی‌که خدا را ترک می‌کنند، همین‌گونه است و دیگر امیدی برایشان باقی نمی‌ماند.

¹²Endnu i Grøde, uden at høstes, visner det før alt andet Græs.

¹³ این مردم به کسانی می‌مانند که به تار عنکبوت اعتماد می‌کنند.

¹³Så går det enhver, der glemmer Gud, en vanhelliges Håb slår fejl:

¹⁴ اگر به آن تکیه کنند، می‌افتند و اگر از آن آویزان شوند، آنها را نگاه نمی‌دارد.

¹⁴som Sommerspind er hans Tilflugt, hans Tillid er Spindelvæv;

¹⁵ شخص شریر مثل علفی است که در زیر تابش آفتاب تازه می‌گردد و شاخه‌هایش در باغ پهن می‌شوند.

¹⁵han støtter sig til sit Hus, det falder, han klynger sig til det, ej står det fast.

¹⁶ در بین سنگها ریشه می‌دواند و ریشه‌هایش به دور آنها محکم می‌پیچند.

¹⁶I Solskinnet vokser han frodigt, hans Ranker breder sig Haven over,

¹⁷ امّا اگر از بیخ کنده شود، دیگر کسی به یاد نمی‌آورد که آن علف در آنجا بوده است.

¹⁷i Stendynger fletter hans Rødder sig ind, han hager sig fast mellem Sten;

¹⁸ بلی، سرنوشت مردم بی‌خدا هم به همین طریق است؛ و دیگران می‌آیند و جایشان را می‌گیرند.

¹⁸men rives han bort fra sit Sted, fornægter det ham: "Jeg har ikke set dig!"

¹⁹ خدا هرگز مردم درستکار را ترک نمی‌کند و به شریران کمک نمی‌نماید.

¹⁹Se, det er Glæden, han har af sin Vej, og af Jorden fremspirer en anden!

²⁰ لبانت را از خنده پُر می‌سازد تا از خوشی فریاد بزنی. بدخواهانت را شرمنده و خانهٔ شریران را ویران می‌کند.

²⁰Se, Gud agter ej den uskyldige ringe, han holder ej fast ved de ondes Hånd.

²¹ بدخواهانت را شرمنده و خانهٔ شریران را ویران می‌کند.

²¹End skal han fylde din Mund med Latter og dine Læber med Jubel;

²²dine Avindsmænd skal klædes i Skam og gudløses Telt ej findes mer!