¹ همهٔ اینها را که گفتی می‌دانم و قبلاً هم شنیده‌ام. امّا انسان فانی چطور می‌تواند در برابر خدا راست و نیک باشد؟

¹Så tog Job til Orde og svarede:

² چه کسی می‌تواند با خدا بحث کند؟ کسی قادر نیست از هزار سؤالی که می‌کند، یکی را هم جواب بدهد.

²"Jeg ved forvist, at således er det, hvad Ret har en dødelig over for Gud?

³ زیرا خدا دانا و تواناست و کسی نمی‌تواند در برابر او مقاومت کند.

³Vilde Gud gå i Rette med ham, kan han ikke svare på et af tusind!

⁴ بی‌خبر کوهها را منتقل می‌سازد و با خشم و غضب، آنها را واژگون می‌کند.

⁴Viis af Hjerte og vældig i Kraft hvo trodsede ham og slap vel derfra?

⁵ زمین را از جایش تکان می‌دهد و پایه‌های آن را به لرزه می‌آورد.

⁵Han flytter Bjerge så let som intet, vælter dem om i sin Vrede,

⁶ اگر به آفتاب فرمان بدهد، طلوع نمی‌کند و ستارگان در شب نمی‌درخشند.

⁶ryster Jorden ud af dens Fuger, så dens Grundstøtter bæver;

⁷ به تنهایی آسمانها را گسترانید و بر امواج دریا خرامید.

⁷han taler til solen, så skinner den ikke, for Stjernerne sætter han Segl,

⁸ دُب اکبر، جبار، ثریا و ستارگان جنوب را آفرید.

⁸han udspænder Himlen ene, skrider hen over Havets Kamme,

⁹ عقل ما از درک کارهای بزرگ و بی‌شمار او عاجز است.

⁹han skabte Bjørnen, Orion, Syvstjernen og Sydens Kamre,

¹⁰ از کنار من می‌گذرد و من نمی‌توانم او را ببینم. حرکت می‌کند و من احساس نمی‌کنم.

¹⁰han øver ufattelig Vælde og Undere uden Tal!

¹¹ هرچه را بخواهد می‌برد و کسی نمی‌تواند مانع او شود و بگوید که چه می‌‌کنی؟

¹¹Går han forbi mig, ser jeg ham ikke, farer han hen, jeg mærker ham ikke;

¹² خدا از خشم خود دست نمی‌کشد و دشمنان خود را که به هیولای دریایی کمک کردند، پایمال می‌سازد.

¹²røver han, hvem mon der hindrer ham i det? Hvo siger til ham: "Hvad gør du?"

¹³ پس من چطور می‌توانم با او بحث کنم؟

¹³Gud lægger ikke Bånd på sin Vrede, Rahabs Hjælpere bøjed sig under ham;

¹⁴ هر چند گناهی ندارم، ولی چیزی نمی‌توانم بگویم؛ جز اینکه از خدایی که داور من است، طلب رحمت کنم.

¹⁴hvor kan jeg da give ham Svar og rettelig føje min Tale for ham!

¹⁵ حتّی اگر مرا بگذارد که حرفی بزنم، یقین ندارم که به سخنان من گوش بدهد.

¹⁵Har jeg end Ret, jeg kan dog ej svare, må bede min Dommer om Nåde!

¹⁶ او تُندباد را می‌فرستد و مرا پراکنده می‌سازد و بدون جهت به زخمهایم می‌افزاید.

¹⁶Nævned jeg ham, han svared mig ikke, han hørte, tror jeg, ikke min Røst,

¹⁷ مرا نمی‌گذارد که نفس بکشم و زندگی مرا با تلخی پُر می‌سازد.

¹⁷han, som river mig bort i Stormen, giver mig - Sår på Sår uden Grund,

¹⁸ با او یارای مقابله ندارم، زیرا قادر و تواناست. اگر به دادگاه شکایت کنم، چه کسی می‌تواند او را احضار کند؟

¹⁸ikke lader mig drage Ånde, men lader mig mættes med beskeing.

¹⁹ اگر بی‌گناه هم باشم، سخنان زبانم مرا محکوم می‌سازد و هر چیزی که بگویم، مرا مجرم می‌کند.

¹⁹Gælder det Kæmpekraft, melder han sig! Gælder det Ret, hvo stævner ham da!

²⁰ گرچه گناهی ندارم، امّا برای من فرقی نمی‌کند، زیرا از زندگی سیر شده‌ام.

²⁰Har jeg end Ret, må min Mund dog fælde mig, er jeg end skyldfri, han gør mig dog vrang!

²¹ خدا بی‌گناه و گناهکار را یکسان از بین می‌برد.

²¹Skyldfri er jeg, ser bort fra min Sjæl og agter mit Liv for intet!

²² وقتی مصیبتی برسد و بی‌گناهی را ناگهان هلاک کند، خدا می‌خندد.

²²Lige meget; jeg påstår derfor: Skyldfri og skyldig gør han til intet!

²³ اختیار زمین را به دست مردم شریر داده و چشمان قضات را کور کرده است. اگر خدا این کار را نکرده، چه کسی کرده است؟

²³Når Svøben kommer med Død i et Nu, så spotter han skyldfries Hjertekval;

²⁴ زندگی من سریعتر از پیک تیزرو می‌گذرد، بدون آن که روی خوشی را ببینم.

²⁴Jorden gav han i gudløses Hånd, hylder dens Dommeres Øjne til, hvem ellers, om ikke han?

²⁵ سالهای عمرم مانند کشتیهای تندرو و همچون عقابی که بر شکار خود فرود می‌آید، به سرعت سپری می‌شوند.

²⁵Raskere end Løberen fløj mine Dage, de svandt og så ikke Lykke,

²⁶ اگر خندان باشم و سعی کنم که غمهای خود را از یاد ببرم، چه فایده؟

²⁶gled hen som Både af Si, som en Ørn, der slår ned på Bytte.

²⁷ زیرا می‌ترسم که مبادا غم و رنج، دوباره به سراغ من بیایند و می‌دانم که خدا مرا خطاکار می‌شمارد.

²⁷Dersom jeg siger: "Mit Suk vil jeg glemme, glatte mit Ansigt og være glad,"

²⁸ پس اگر محکوم می‌شوم، چرا بی‌جهت تلاش کنم؟

²⁸må jeg dog grue for al min Smerte, jeg ved, du kender mig ikke fri.

²⁹ هیچ شوینده‌ای نمی‌تواند گناهان مرا بشوید.

²⁹Jeg skal nu engang være skyldig, hvorfor da slide til ingen Nytte?

³⁰ تو مرا در گل و لای و کثافت فرو می‌بری تا حتی لباس خودم از من نفرت کند.

³⁰Toed jeg mig i Sne og tvætted i Lud mine Hænder,

³¹ تو مانند من، انسانی فانی نیستی که بتوانم به تو جواب بدهم و با تو به دادگاه بروم.

³¹du dypped mig dog i Pølen, så Klæderne væmmedes ved mig.

³² کسی نیست که بین ما داوری کند و ما را آشتی بدهد.

³²Thi du er ikke en Mand som jeg, så jeg kunde svare, så vi kunde gå for Retten sammen;

³³ اگر از مجازات من دست برداری و هیبت تو مرا به وحشت نیاندازد، آنگاه می‌توانم بدون ترس با تو حرف بزنم، امّا متأسفانه این‌طور نیست.

³³vi savner en Voldgiftsmand til at lægge sin Hånd på os begge!

³⁴ آنگاه می‌توانم بدون ترس با تو حرف بزنم، امّا متأسفانه این‌طور نیست.

³⁴Fried han mig for sin Stok, og skræmmed hans Rædsler mig ikke,

³⁵da talte jeg uden at frygte ham, thi min Dom om mig selv er en anden!