¹ اگر اشتباهات شخص عاقل را به او بگویی، خوشحال می‌شود؛ امّا احمق از انتقاد نفرت دارد.

¹At elske Tugt er at elske Kundskab, at hade Revselse er dumt.

² خداوند از مردم خیرخواه خشنود است، امّا کسانی را که نقشه‌های شیطانی می‌کشند، محکوم می‌کند.

²Den gode vinder Yndest hos HERREN, den rænkefulde dømmer han skyldig.

³ انسان از بدی به جایی نمی‌رسد، امّا مردم درستکار ثابت و استوار خواهند بود.

³Ingen står fast ved Gudløshed, men retfærdiges Rod skal aldrig rokkes.

⁴ زن پاکدامن مایهٔ سرافرازی و شادی شوهرش می‌باشد. امّا زنی که موجب شرمندگی شوهرش می‌شود، مانند سرطان استخوان است.

⁴En duelig Kvinde er sin Ægtemands Krone, en dårlig er som Edder i hans Ben.

⁵ راستگویان، با انصاف با تو برخورد می‌کنند، امّا نیّت شریران این است که تو را گول بزنند.

⁵Retfærdiges Tanker er Ret, gudløses Opspind er Svig.

⁶ سخنان شخص شریر کشنده است، امّا سخنان شخص نیکو تهدید شدگان را رهایی می‌بخشد.

⁶Gudløses Ord er på Lur efter Blod, retsindiges Mund skal bringe dem Frelse.

⁷ مردم شریر هلاک می‌شوند و نسل آنها باقی نمی‌ماند، ولی نسل مردم نیک پایدار خواهند بود.

⁷Gudløse styrtes og er ikke mer. retfærdiges Hus står fast.

⁸ شخص عاقل مورد احترام همه است، امّا مردم احمق خوار می‌شوند.

⁸For sin Klogskab prises en Mand, til Spot bliver den, hvis Vid er vrangt.

⁹ اگر انسان یک شخص معمولی باشد و به اندازهٔ احتیاجش داشته باشد، بهتر از این است که خود را آدم بزرگی نشان بدهد ولی نان شب نداشته باشد.

⁹Hellere overses, når man holder Træl, end optræde stort, når man mangler Brød.

¹⁰ شخص نیکو برای جان حیوانات خود هم فکر می‌کند، امّا مردم شریر به آنها ظلم می‌کنند.

¹⁰Den retfærdige føler med sit Kvæg, gudløses Hjerte er grumt.

¹¹ زارع پرکار آذوقه فراوان خواهد داشت، امّا کسی‌که وقت خود را بیهوده تلف می‌کند، احمق است.

¹¹Den mættes med Brød, som dyrker sin Jord, uden Vid er den, der jager efter Tomhed.

¹² تنها چیزی که مردم شریر می‌خواهند، این است که کارهای ظالمانه انجام دهند، امّا کارهای مردم نیک نتایج خوبی خواهد داشت.

¹²De ondes Fæstning jævnes med Jorden, de retfærdiges Rod bolder Stand.

¹³ مردم شریر به وسیلهٔ حرفهای خود گرفتار می‌شوند، امّا شخص عادل از گرفتاری نجات پیدا می‌کند.

¹³I Læbernes Brøde hildes den onde, den retfærdige undslipper Nøden.

¹⁴ اجرت و پاداش هرکس مربوط به حرفهایی است که می‌زند و کارهایی که انجام می‌دهد. هرچه بکاری همان را درو می‌‌کنی.

¹⁴Af sin Munds Frugt mættes en Mand med godt, et Menneske får, som hans Hænder har øvet.

¹⁵ مردم احمق خیال می‌کنند که همه‌چیز را خوب می‌دانند، امّا مردم عاقل به نصایح دیگران توجّه می‌کنند.

¹⁵Dårens Færd behager ham selv, den vise hører på Råd.

¹⁶ احمق خشم خود را فوراً ظاهر می‌کند، امّا مردم عاقل بی‌احترامی و توهین را نادیده می‌گیرند.

¹⁶En Dåre giver straks sin Krænkelse Luft, den kloge spottes og lader som intet.

¹⁷ وقتی‌که حقیقت را می‌گویید، عدالت انجام می‌شود؛ ولی دروغ، عدالت را زیر پا می‌گذارد.

¹⁷Den sanddru fremfører, hvad der er ret, det falske Vidne kommer med Svig.

¹⁸ سخنی که از روی نادانی گفته شود مثل شمشیر تیز قلب انسان را جریحه‌دار می‌کند، امّا سخنان عاقلان دل را التیام می‌بخشد.

¹⁸Mangens Snak er som Sværdhug, de vises Tunge læger.

¹⁹ عمر دروغ کوتاه است، امّا راستی تا ابد استوار می‌ماند.

¹⁹Sanddru Læbe består for evigt, Løgnetunge et Øjeblik.

²⁰ کسانی‌که افکار شیطانی دارند، دلشان پر از فریب است، امّا آنانی‌که کارهای نیکو می‌کنند، خوشحال می‌شوند.

²⁰De, som smeder ondt, har Svig i Hjertet; de, der stifter Fred, har Glæde.

²¹ برای مردم درستکار واقعهٔ بد رخ نمی‌دهد، امّا شریران همیشه در زحمت هستند.

²¹Den retfærdige times der intet ondt, - gudløse oplever Vanheld på Vanheld.

²² خداوند از دروغگویان متنفّر است، امّا از مردم درستکار خشنود است.

²²Løgnelæber er HERREN en Gru, de ærlige har hans Velbebag.

²³ شخص حکیم، دانش خود را آشکار نمی‌کند، امّا احمق فوراً نادانی خود را ظاهر می‌سازد.

²³Den kloge dølger sin Kundskab, Tåbers Hjerte udråber Dårskab.

²⁴ سعی و کوشش به تو قدرت و توانایی می‌بخشد، امّا تنبلی تو را به بردگی می‌اندازد.

²⁴De flittiges Hånd skal råde, den lade tvinges til Hoveriarbejde.

²⁵ نگرانی، شادی را از بین می‌برد، ولی سخنان خوب دل را شاد می‌سازد.

²⁵Hjertesorg bøjer til Jorden, et venligt Ord gør glad.

²⁶ مردم درستکار، راهنمای دوستان خود هستند، امّا راه شریران گمراه کننده است.

²⁶Den retfærdige vælger sin Græsgang, gudløses Vej vildleder dem selv.

²⁷ مردم تنبل حتّی شکار خود را هم کباب نمی‌کنند، امّا مردم زرنگ از هر فرصتی استفاده می‌کنند. عدالت و راستی، راه زندگی و نادرستی، راه مرگ و نابودی است.

²⁷Ladhed opskræmmer intet Vildt, men kosteligt Gods får den flittige tildelt.

²⁸ عدالت و راستی، راه زندگی و نادرستی، راه مرگ و نابودی است.

²⁸På Retfærds Sti er der Liv, til Døden fører den onde Vej.