¹ کسی‌که بعد از سرزنش زیاد بازهم سرسختی کند، ناگهان شکسته خواهد شد و علاجی نخواهد داشت.

¹Hvo Nakken gør stiv, skønt revset tit, han knuses brat uden Lægedom.

² تا وقتی‌که قدرت در دست اشخاص نیک است، مردم خوشحال هستند، ولی اگر قدرت به دست افراد بد بیفتد، مردم ناله خواهند کرد.

²Er der mange retfærdige, glædes Folket, men råder de gudløse, sukker Folket.

³ پسر عاقل والدین خود را خوشحال می‌سازد، امّا پسری که به دنبال زنان بدکار می‌رود، دارایی آنها را برباد می‌دهد.

³Hvo Visdom elsker, glæder sin Fader, hvo Skøger omgås, bortødsler Gods.

⁴ پادشاه عادل به کشور خود ثبات می‌بخشد، ولی آن که مالیات زیاد می‌گیرد، مملکت خود را نابود می‌سازد.

⁴Kongen grundfæster Landet med Ret, en Udsuger lægger det øde.

⁵ شخص متملّق با چاپلوسی به دوست خود صدمه می‌زند.

⁵Mand, der smigrer sin Næste, breder et Net for hans Fod.

⁶ شریران در دام گناه خود گرفتار می‌شوند، امّا شادکامی نصیب مردم درستکار می‌گردد.

⁶I sin Brøde hildes den onde, den retfærdige jubler af Glæde.

⁷ شخص درستکار نسبت به فقرا با انصاف است، امّا شریر به فکر آنها نیست.

⁷Den retfærdige kender de ringes Retssag; den gudløse skønner intet.

⁸ شخص احمقی که دیگران را مسخره می‌کند، شهری را به آشوب می‌کشد، امّا آدم دانا خشم را فرو می‌نشاند.

⁸Spottere ophidser Byen, men Vismænd, de stiller Vrede.

⁹ وقتی یک آدم عاقل با یک شخص احمق به دادگاه می‌رود، شخص احمق خشمگین می‌شود و او را مسخره می‌کند و صلحی نخواهد بود.

⁹Går Vismand i Rette med Dåre, vredes og ler han, alt preller af.

¹⁰ کسانی‌که تشنهٔ خون هستند از افراد نیکو نفرت دارند و به فکر هلاکت آنان می‌باشند.

¹⁰De blodtørstige hader lydefri Mand, de retsindige tager sig af ham.

¹¹ آدم احمق، بزودی خشم خود را ظاهر می‌سازد، امّا شخص عاقل از خشم خود جلوگیری می‌کند.

¹¹En Tåbe slipper al sin Voldsomhed løs, Vismand stiller den omsider.

¹² اگر حاکم به سخنان دروغ گوش بدهد، تمام خادمانش دروغگو می‌شوند.

¹²En Fyrste, som lytter til Løgnetale, får lufter gudløse Tjenere.

¹³ فقیر و ثروتمند در یک چیز مانند هم هستند: خداوند به هردوی آنها چشم بینا داده است.

¹³Fattigmand og Blodsuger mødes, HERREN giver begges Øjne Glans.

¹⁴ پادشاهی که نسبت به مردم مسکین با انصاف باشد، سلطنتش همیشه پایدار می‌ماند.

¹⁴En Konge, der dømmer de ringe med Ret, hans Trone står fast evindelig.

¹⁵ برای تربیت کودکان چوب و تأدیب لازم است، اگر او را آزاد بگذاری و سرزنش نکنی، باعث شرمندگی مادر خود می‌شود.

¹⁵Ris og Revselse, det giver Visdom, uvorn Dreng gør sin Moder Skam.

¹⁶ وقتی شریران به قدرت می‌رسند، جرم زیاد می‌شود. امّا مردم درستکار سقوط آنها را به چشم خواهند دید.

¹⁶Bliver mange gudløse tiltager Synd; retfærdige ser med Fryd deres Fald.

¹⁷ فرزندت را تأدیب کن تا باعث خوشی و آرامش تو گردد.

¹⁷Tugt din Søn, så kvæger han dig og bringer din Sjæl, hvad der smager.

¹⁸ مردمی که خدا راهنمایشان نباشد، سرکش می‌شوند. خوشا به حال قومی که از دستورات الهی پیروی می‌کنند.

¹⁸Uden Syner forvildes et Folk; salig den, der vogter på Loven.

¹⁹ نوکران، تنها با نصیحت اصلاح نمی‌شوند، زیرا آنها هرچند سخنان تو را بفهمند، امّا به آنها توجّه نمی‌کنند.

¹⁹Med Ord lader Træl sig ikke tugte, han fatter dem vel, men adlyder ikke.

²⁰ شخصی که بدون فکر کردن و با عجله حرف می‌زند، از یک احمق هم بدتر است.

²⁰Ser du en Mand, der er hastig til Tale, for en Tåbe er der snarere Håb end for ham.

²¹ نوکری که آقایش او را از کودکی به ناز پرورده باشد، سرانجام تمام دارایی آقای خود را غصب می‌کند.

²¹Forvænner man sin Træl fra ung, vil han til sidst være Herre.

²² شخص تندخو کشمکش برپا می‌کند و آدم بدخُلق فتنه‌انگیز است.

²²Hidsig Mand vækker Strid, vredladen Mand gør megen Synd.

²³ تکبّر، انسان را به زمین می‌زند؛ امّا فروتنی باعث سرفرازی می‌شود.

²³Et Menneskes Hovmod ydmyger ham, den ydmyge opnår Ære.

²⁴ کسی‌که با دزد همدست می‌شود، به جان خود دشمنی می‌کند. اگر در دادگاه حقیقت را بگوید، مجازات خواهد شد و اگر را نگوید، خدا او را لعنت می‌کند.

²⁴Hæleren hader sit Liv, han hører Forbandelsen, men melder intet.

²⁵ کسی‌که از انسان می‌ترسد در دام می‌افتد، امّا هرکه بر خداوند توکّل می‌کند، در امان می‌ماند.

²⁵Frygt for Mennesker leder i Snare, men den, der stoler på HERREN, er bjærget.

²⁶ بسیاری از مردم از حاکم انتظار لطف دارند، امّا داوری فقط به دست خداوند است. درستکاران از شریران نفرت دارند و شریران از درستکاران.

²⁶Mange søger en Fyrstes Gunst; Mands Ret er dog fra HERREN.

²⁷ درستکاران از شریران نفرت دارند و شریران از درستکاران.

²⁷Urettens Mand er retfærdiges Gru, hvo redeligt vandrer, gudløses Gru.