¹ اینها سخنان آکور، پسر یاقه است، خطاب به ایتیئیل و اوکال: خدایا، خسته و درمانده‌ام، چه چاره کنم؟

¹Massaiten Agur, Jakes Søns ord. Manden siger: Træt har jeg slidt mig, Gud, træt har jeg slidt mig, Gud, jeg svandt hen;

² من شعور یک انسان را ندارم.

²thi jeg er for dum til at regnes for Mand, Mands Vid er ikke i mig;

³ من بیشتر شبیه حیوان هستم؛ من شعور یک انسان را ندارم، و دربارهٔ خدا چیزی نمی‌دانم.

³Visdom lærte jeg ej, den Hellige lærte jeg ikke at kende.

⁴ کیست که به آسمان صعود کرد و بر زمین فرود آمد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع کرد و آبها را در لباس خود پیچید؟ کیست که حدود زمین را تعیین کرد؟ نام او چیست و پسرش چه نام دارد؟ اگر می‌دانی بگو.

⁴Hvo opsteg til Himlen og nedsteg igen, hvo samlede Vinden i sine Næver, hvo bandt Vandet i et Klæde, hvo greb fat om den vide Jord? Hvad er hans Navn og hans Søns Navn? Du kender det jo.

⁵ «خدا به وعدهٔ خود وفا می‌کند. او مانند سپر از کسانی‌که به او توکّل دارند، حمایت می‌کند.

⁵Al Guds Tale er ren, han er Skjold for dem, der lider på ham.

⁶ به کلام او چیزی میافزا، مبادا تو را تنبیه کند و دروغگو شمرده شوی.»

⁶Læg intet til hans Ord, at han ikke skal stemple dig som Løgner.

⁷ ای خدا، پیش از اینکه بمیرم، دو چیز از تو می‌خواهم:

⁷Tvende Ting har jeg bedet dig om, nægt mig dem ej, før jeg dør:

⁸ زبان مرا از دروغ گفتن بازدار، و مرا نه فقیر ساز و نه ثروتمند، بلکه روزی مرا به اندازهٔ احتیاجم بده.

⁸Hold Svig og Løgneord fra mig: giv mig hverken Armod eller Rigdom, men lad mig nyde mit tilmålte Brød,

⁹ زیرا اگر ثروتمند شوم ممکن است تو را انکار کنم و بگویم: «خداوند کیست؟» و اگر فقیر شوم، شاید دزدی کنم و نام تو را بی‌حرمت سازم.

⁹at jeg ikke skal blive for mæt og fornægte og sige: "Hvo er HERREN?" eller blive for fattig og stjæle og volde min Guds Navn Men.

¹⁰ هیچ‌وقت از کسی پیش کارفرمایش بدگویی نکن، مبادا تو را لعنت کند و مجرم شوی.

¹⁰Bagtal ikke en Træl for hans Herre, at han ikke forbander dig, så du må bøde.

¹¹ کسانی هستند که پدر و مادر خود را نفرین می‌کنند.

¹¹Der findes en Slægt, som forbander sin Fader og ikke velsigner sin Moder,

¹² اشخاصی هستند که خود را پاک می‌دانند، درحالی‌که آلوده به گناه می‌باشند.

¹²en Slægt, der tykkes sig ren og dog ej har tvættet Snavset af sig,

¹³ بسیار کسانی هستند که از چشمانشان کبر و غرور می‌بارد.

¹³en Slægt med de stolteste Øjne, hvis Blikke er fulde af Hovmod.

¹⁴ گروهی هستند که دندانهای خود را تیز می‌کنند تا به جان مردم فقیر و محتاج افتاده، آنها را ببلعند.

¹⁴en Slægt, hvis Tænder er Sværd hvis Kæber er skarpe Knive, så de æder de arme ud af Landet, de fattige ud af Menneskers Samfund.

¹⁵ در دنیا چهار چیز مانند «زالو» هستند که هرقدر بخورند سیر نمی‌شوند:

¹⁵Blodiglen har to Døtre: Givhid, Givhid! Der er tre, som ikke kan mættes, fire, som aldrig får nok:

¹⁶ دنیای مردگان، رحم نازا، زمین خشک و بی‌آب، و آتش شعله‌ور.

¹⁶Dødsriget og det golde Moderliv, Jorden, som aldrig mættes af Vand, og Ilden, som aldrig får nok.

¹⁷ کسی‌که پدر خود را مسخره و مادر خود را تحقیر کند، زاغها چشمانش را از کاسه بیرون می‌آوردند و لاشخورها بدنش را می‌خورند.

¹⁷Den, som håner sin Fader og spotter sin gamle Moder, hans Øje udhakker Bækkens Ravne, Ørneunger får det til Æde.

¹⁸ چهار چیز است که برای من بسیار عجیب است و من آنها را نمی‌فهمم:

¹⁸Tre Ting undres jeg over, fire fatter jeg ikke:

¹⁹ پرواز عقاب در آسمان، خزیدن مار بر صخره، عبور کشتی از دریا، به وجود آمدن عشق بین زن و مرد.

¹⁹Ørnens Vej på Himlen, Slangens Vej på Klipper, Skibets Vej på Havet, Mandens Vej til den unge Kvinde.

²⁰ زن بدکار زنا می‌کند و با بی‌شرمی می‌گوید: «گناهی نکرده‌ام.»

²⁰Så er en Ægteskabsbryderskes Færd: Hun spiser og tørrer sig om Munden og siger: "Jeg har ikke gjort noget ondt!"

²¹ چهار چیز است که زمین تاب تحمّل آنها را ندارد:

²¹Under tre Ting skælver et Land, fire kan det ikke bære:

²² غلامی که به سلطنت می‌رسد، احمقی که سیر و توانگر شود،

²²En Træl, når han gøres til Konge, en Nidding, når han spiser sig mæt,

²³ زن بداخلاقی که شوهر کرده باشد، و کنیزی که جای خانم خانه را می‌گیرد.

²³en bortstødt Hustru, når hun bliver gift, en Trælkvinde, når hun arver sin Frue.

²⁴ در دنیا چهار حیوان هستند که کوچک می‌باشند، امّا شعورِ بسیار دارند:

²⁴Fire på Jorden er små, visere dog end Vismænd:

²⁵ مورچه‌ها: اگر چه ضعیف هستند، امّا در تابستان برای زمستان خوراک ذخیره می‌کنند،

²⁵Myrerne, de er et Folk uden Styrke, samler dog Føde om Somren;

²⁶ گورکنها: با آن که ناتوانند، امّا در بین صخره‌ها برای خود لانه می‌سازند،

²⁶Klippegrævlinger, et Folk uden Magt, bygger dog Bolig i Klipper;

²⁷ ملخها: هر چند رهبری ندارند، ولی در دسته‌های منظّم حرکت می‌کنند،

²⁷Græshopper, de har ej Konge, drager dog ud i Rad og Række;

²⁸ و مارمولکها: که می‌توان آنها را با دست گرفت، امّا در قصرهای پادشاهان هم راه دارند.

²⁸Firbenet, det kan man gribe med Hænder, er dog i Kongers Paladser.

²⁹ چهار موجود هستند که با وقار راه می‌روند:

²⁹Tre skrider stateligt frem, fire har statelig Gang:

³⁰ شیر که پادشاه حیوانات است و از چیزی نمی‌ترسد،

³⁰Løven, Kongen blandt Dyrene, som ikke viger for nogen;

³¹ طاووس، بُز نر، و پادشاهی که سپاهیانش همراه او هستند.

³¹en sadlet Stridshest, en Buk, en Konge midt i sin Hær.

³² اگر از روی حماقت مغرور شده و نقشه‌های پلیدی کشیده‌ای، از این کارهایت دست بکش. همچنان‌که از زدن شیر کره به دست می‌آید و از ضربه زدن به بینی خون جاری می‌شود، از برانگیختن خشم نیز نزاع برپا می‌گردد.

³²Har du handlet som Dåre i Overmod, tænker du ondt, da Hånd for Mund!

³³ همچنان‌که از زدن شیر کره به دست می‌آید و از ضربه زدن به بینی خون جاری می‌شود، از برانگیختن خشم نیز نزاع برپا می‌گردد.

³³Thi Tryk på Mælk giver Ost, Tryk på Næsen Blod og Tryk på Vrede Trætte.