¹ ای فرزندم، هرچه می‌گویم به‌خاطر بسپار و هرگز فراموش نکن

¹Min Søn, vogt dig mine Ord,mine bud må du gemme hos dig;

² هرچه می‌گویم انجام بده تا زنده بمانی. تعالیم مرا مانند چشم خودت محافظت کن.

²vogt mine bud, så skal du leve, som din Øjesten vogte du, hvad jeg har lært dig;

³ آنها را حفظ کن و بر قلبت بنویس.

³bind dem om dine Fingre, skriv dem på dit Hjertes Tavle,

⁴ حکمت را خواهر خود محسوب کن و بینش را مانند نزدیکترین دوست خود بدان.

⁴sig til Visdommen: "Du er min Søster!" og kald Forstanden Veninde,

⁵ آنها تو را از زن شوهردار و از سخنان تملّق‌آمیز آنها دور می‌کنند.

⁵at den må vogte dig for Andenmands Hustru, en fremmed Kvinde med sleske Ord.

⁶ یک روز از پنجرهٔ اتاقم به بیرون نگاه می‌کردم.

⁶Thi fra mit Vindue skued jeg ud, jeg kigged igennem mit Gitter;

⁷ در بین جوانان بی‌تجربه، جوان احمقی را دیدم که در موقع تاریک شدن هوا، در کوچه‌ای به طرف خانهٔ زنی می‌رفت.

⁷og blandt de tankeløse så jeg en Yngling, en uden Vid blev jeg var blandt de unge;

⁸ آن زن به طرف او آمد. لباس زنان هرزه را پوشیده بود و نقشه‌های پلیدی در سر داشت.

⁸han gik på Gaden tæt ved et Hjørne, skred frem på Vej til hendes Hus

⁹ زنِ گستاخ و بی‌حیایی بود، از آن زنهایی که همیشه در خیابانها گردش می‌کنند و یا در گوشهٔ خیابانها و کوچه و بازارها می‌ایستند.

⁹i Skumringen henimod Aften, da Nat og Mørke brød frem.

¹⁰ دستهایش را به گردن آن جوان انداخت او را بوسید و با نگاهی شرم آور گفت:

¹⁰Og se, da møder Kvinden ham i Skøgedragt, underfundig i Hjertet;

¹¹ «امروز نذر خود را ادا کرده، قربانی نموده‌ام و از گوشت آن غذا پخته‌ام.

¹¹løssluppen, ustyrlig er hun, hjemme fandt hendes Fødder ej Ro;

¹² پس بیرون آمده دنبال تو می‌گشتم. خواستم تو را پیدا کنم و حالا پیدایت کردم.

¹²snart på Gader, snart på Torve, ved hvert et Hjørne lurer hun; -

¹³ رختخواب خود را با پارچه‌های ابریشمی رنگارنگ مصری پوشانیده‌ام

¹³hun griber i ham og kysser ham og siger med frække Miner;

¹⁴ و با بهترین عطرهای خوشبو آن را معطّر کرده‌ام.

¹⁴"Jeg er et Takoffer skyldig og indfrier mit Løfte i Dag,

¹⁵ بیا برویم تا صبح عشق‌بازی کنیم و در آغوش هم لذّت ببریم،

¹⁵gik derfor ud for at møde dig, søge dig, og nu har jeg fundet dig!

¹⁶ شوهرم در خانه نیست و به سفر درازی رفته‌است.

¹⁶Jeg har redt mit Leje med Tæpper, med broget ægyptisk Lærred

¹⁷ پول زیادی با خود برده و تا دو هفته دیگر برنمی‌گردد.»

¹⁷jeg har stænket min Seng med Myrra, med Aloe og med Kanelbark;

¹⁸ سرانجام با زبان چرب و نرم و با چاپلوسی او را فریب داد.

¹⁸kom, lad os svælge til Daggry i Vellyst, beruse os i Elskovs Lyst!

¹⁹ ناگهان او مثل گاوی که به کشتارگاه می‌رود

¹⁹Thi Manden er ikke hjemme, - på Langfærd er han draget;

²⁰ و مانند آهویی که خرامان به سوی تله پیش می‌رود تا تیری به قلبش زده شود و مانند پرنده‌ای که به طرف دام می‌رود، به دنبال آن زن به راه افتاد و نمی‌دانست که زندگی او در خطر است.

²⁰Pengepungen tog han med, ved Fuldmåne kommer han hjem!"

²¹ پس ای پسران من توجّه کنید و به سخنان من گوش بدهید:

²¹Hun lokked ham med mange fagre Ord, forførte ham med sleske Læber;

²² نگذارید چنین زنی قلب شما را اسیر کند. به دنبال او نروید.

²²tankeløst følger han hende som en Tyr, der føres til Slagtning, som en Hjort, der løber i Nettet,

²³ او مردان زیادی را بیچاره کرده و عدّهٔ بی‌شماری را به مرگ کشانده است. اگر به خانهٔ چنین زنانی بروی در راه دنیای مردگان هستی و این راه، کوتاهترین راه مرگ و نابودی است.

²³til en Pil gennemborer dens Lever, som en Fugl, der falder i Snaren, uden at vide, det gælder dens Liv.

²⁴ اگر به خانهٔ چنین زنانی بروی در راه دنیای مردگان هستی و این راه، کوتاهترین راه مرگ و نابودی است.

²⁴Hør mig da nu, min Søn, og lyt til min Munds Ord!

²⁵Ej bøje du Hjertet til hendes Veje, far ikke vild på hendes Stier;

²⁶thi mange ligger slagne, hvem hun har fældet, og stor er Hoben, som hun slog ihjel.

²⁷Hendes Hus er Dødsrigets Veje, som fører til Dødens Kamre.