1
خداوند را دیدم که در کنار قربانگاه ایستاده بود و فرمود: «سر ستونهای معبد بزرگ را بشکن تا بنای آن به لرزه آید و سقف آن بر سر مردم فرو ریزد. کسانی را که زنده بمانند با شمشیر میکشم. هیچکسی نمیتواند فرار کند و جان سالم بدر ببرد.
1خداوند را دیدم که در کنار قربانگاه ایستاده بود و فرمود: «تاجهای ستونهای عبادتگاه را بشکن تا اساس عبادتگاه به لرزه آید و سقف آن بر سر همۀ مردم فروریزد. کسانی را که زنده بمانند با شمشیر می کشم. هیچ کسی نمی تواند فرار کند و جان سالم بدر برد.
2
حتّی اگر به دنیای مردگان هم بروند، از دست من رهایی نمییابند و اگر به آسمان صعود کنند، آنها را پایین میآورم.
2اگر به دوزخ بروند، از دست من رهائی نمی یابند و اگر به آسمان صعود کنند، آن ها را پائین می آورم.
3
اگر در کوه کرمل پنهان شوند، به سراغشان میروم و آنها را پیدا میکنم. اگر از نظر من در اعماق دریا مخفی شوند، هیولای دریایی را میفرستم تا آنها را بگزد.
3اگر در کوه کَرمَل پنهان شوند، به سراغ شان می روم و آن ها را پیدا می کنم. اگر از نظر من در اعماق بحر مخفی شوند، مار را می فرستم تا آن ها را بگزد.
4
حتّی اگر به اسارت بروند، به شمشیر فرمان خواهم داد تا آنها را در آنجا بکشد. من قصد مجازات آنها را دارم نه اینکه آنها را کمک کنم.»
4حتی اگر به کشور دشمن تبعید شوند، من به دشمنان فرمان می دهم تا آن ها را در آنجا بکشد. آن ها همیشه تحت نظر من بوده بجای خوبی از من بدی می بینند.»
5
خداوند، خدای متعال
وقتی زمین را لمس کند،
زمین گداخته میشود و ساکنان آن ماتم میگیرند.
تمام زمین مانند رود نیل بالا میآید و دوباره فرو مینشیند.
5خداوند، خدای قادر مطلق وقتی زمین را لمس کند، زمین گداخته می شود و ساکنین آن ماتم می گیرند. تمام زمین مانند آب دریای نیل بالا می آید و دوباره فرومی نشیند.
6
آن کسیکه خانهٔ خود را در آسمانها بنا کرده
و گنبد آسمان را بر فراز زمین قرار داده است.
آبهای دریا را جمع میکند
و آنها را بر زمین میباراند،
نامش خداوند است.
6آن کسی که خانۀ خود را در آسمان ها بنا کرده و گنبد آسمان را بر فراز زمین قرار داده است، آب های بحر را جمع می کند و آن ها را بر زمین می باراند، نامش خداوند است.
7
خداوند میفرماید: «ای قوم اسرائیل، مگر شما برای من مانند حبشیها نیستید؟ آیا من بنیاسرائیل را از مصر بیرون نیاوردم؟ و آیا فلسطینیان را از جزیرهٔ کریت و مردم سوریه را از سرزمین قیر بیرون نیاوردم؟
7خداوند می فرماید: «ای قوم اسرائیل، شما برای من مثل حبشی ها هستید؟ من شما را از کشور مصر، فلسطینی ها را از جزیرۀ کریت و مردم سوریه را از قیر بیرون آوردم.
8
من، خداوند متعال، پادشاهی شمالی اسرائیل را گناهکار میبینم و آنها را از روی زمین محو میکنم، ولی بنیاسرائیل را بکلّی نابود نمیسازم.
8چشمان منِ خداوند متعال بر کشور گناهکار اسرائیل باز است و آن ها را از روی زمین محو می کنم، اما قوم اسرائیل را بکلی نابود نمی سازم. این است گفتۀ خداوند.
9
«من به دشمنان امر میکنم که قوم اسرائیل را همانطور که گندم را غربال میکنند، تکان بدهند تا کاملاً از مردم بدکار پاک شوند.
9من به دشمنان امر می کنم که قوم اسرائیل را همانطوری که گندم را غربال می کنند، تکان بدهند تا کاملاً از مردم بدکار جدا شوند.
10
تمام گناهکارانی که میگویند: 'بلایی بر سر ما نمیآید.' با شمشیر کشته میشوند.»
10تمام گناهکاران قوم برگزیدۀ من که می گویند: «بلائی بر سر ما نمی آید.» با شمشیر کشته می شوند.»
11
خداوند میفرماید: «زمانی خواهد رسید که من پادشاهی داوود را که ویران شده است، دوباره برقرار خواهم نمود. دیوارهای آن را تعمیر خواهم کرد و آن را بازسازی خواهم کرد و به عظمت سابقش خواهم رسانید.
11خداوند می فرماید: «در آن زمان سلطنت داود را که ویران شده است مثل سابق برقرار می سازم.
12
قوم اسرائیل همهٔ آنچه را که از اَدوم و اقوام دیگر باقیمانده است و زمانی به من تعلّق داشت، تصاحب میکنند. من، خداوند همهٔ اینها را بجا میآورم.»
12قوم اسرائیل همۀ آنچه را که از ادوم و اقوام دیگر باقی مانده است و زمانی به من تعلق داشت، تصاحب می کنند.» خداوند که همۀ اینها را بجا می آورد، فرموده است.
13
خداوند میفرماید: «زمانی میرسد
که غلّه چنان زود میرسد که دروگران فرصت درو کردن آن را نداشته باشند
و انگور به قدری زودرس میگردد که وقت چیدن آن را نداشته باشند
و شراب شیرین از کوهها جاری میشود.
13خداوند می فرماید: «زمانی می رسد که غله چنان فراوان می شود که دروگران فرصت درو کردن آن را نمی داشته باشند و انگور بقدری فراوان می گردد که وقت برای فشردن آن نمی باشد و شراب شیرین از تپه ها جاری می شود.
14
من قوم خود را دوباره به وطنشان میآورم.
شهرهای ویران را آباد میکنند،
باغها و تاکستانها میسازند
و محصول آنها را میخورند.
قوم خود را در سرزمینی که به آنها دادهام، مستقر میسازم
و بار دیگر آنها را از آنجا جدا نمیکنم.
من خداوند خدای شما، این را به شما میگویم.»
14من قوم خود را دوباره به وطن شان می آورم. شهرهای ویران را آباد می کنند، باغها و تاکستانها می سازند و محصول آن ها را می خورند.قوم خود را در سرزمینی که به آن ها داده ام مستقر می سازم و بار دیگر آن ها را از آنجا جدا نمی کنم.» این گفتۀ خداوند، خدای شما است.
15
قوم خود را در سرزمینی که به آنها دادهام، مستقر میسازم
و بار دیگر آنها را از آنجا جدا نمیکنم.
من خداوند خدای شما، این را به شما میگویم.»
15قوم خود را در سرزمینی که به آن ها داده ام مستقر می سازم و بار دیگر آن ها را از آنجا جدا نمی کنم.» این گفتۀ خداوند، خدای شما است.