1
این است نبوّت عوبدیا دربارهٔ اَدوم:
«شنیدم که خداوند متعال
قاصدى نزد ملّتها فرستاده است که مىگوید:
'آماده شوید تا به جنگ با اَدوم برویم!'»
1خداوند متعال سرنوشت آیندۀ ادوم را در رؤیائی به عوبَدیا نشان داد.
از جانب خداوند قاصدی با این پیام پیش اقوام جهان فرستاده شده است: «برای جنگ با ادوم آماده شوید!»
2
خداوند علیه اَدوم مىفرماید:
«من تو را در بین ملّتها خوار و ذلیل مىسازم.
2خداوند به ادوم می فرماید: «من ترا در بین ملل دنیا خوار و ضعیف می سازم.
3
تکبّر تو، تو را فریب داده است،
زیرا که چون بر صخرههاى بلند ساکن هستى
و مسکنت بر فراز کوههاست، به خود مىبالى و مىگویى:
'کیست که بتواند دست دراز کند
و مرا پایین آورد؟'
3تکبر و غرورت ترا گمراه کرده است. تو چون بر صخره های بلند ساکن هستی و جایت بر فراز کوه ها است، بخود می بالی و با غرور می گوئی: «کیست که بتواند دست دراز کند و مرا پائین آورد؟»
4
اگر مانند عقاب بر فراز آسمان پرواز کنى
و آشیانهات را در بین ستارگان بسازى،
من تو را فرود مىآورم.
4اگر مانند عقاب در اوج آسمان پرواز کنی و آشیانه ات را در بین ستارگان بسازی، من ترا فرود می آورم.
5
«اگر دزدى در شب به خانهاى وارد شود،
فقط چیزى را مىبرد که به آن نیاز دارد،
اگر انگورچین براى چیدن انگور بیاید،
مقدارى از انگور را بجا مىگذارد،
امّا دشمنان تو، تو را بکلّی نیست و نابود مىکنند.
5اگر دزدی در شب بخانه ای وارد شود، فقط چیزی را می برد که به آن ضرورت دارد، و اگر انگور چین برای چیدن انگور بیاید، مقداری از انگور را بجا می گذارد، اما دشمنان تو ترا بکلی غارت و نابود می کنند.
6
اى فرزند عیسو، وقتى دشمنانت بیایند، تمام ثروت تو را به یغما مىبرند.
6ای اولادۀ عیسو، وقتی دشمنان بیایند، تمام ثروتت را به یغما می برند.
7
متّحدانت به تو خیانت کردند
و تو را از سرزمینت بیرون راندند.
کسانیکه با تو در صلح بودند بر تو غلبه کردند
و دوستانى که نمک تو را خوردند برایت دام گستردند و مىگویند:
'کجاست آنهمه عقل و هوش او؟'»
7متحدینت به تو خیانت کردند و ترا از کشورت بیرون راندند. کسانی که با تو در صلح بودند بر تو غلبه یافتند و دوستانی که نمکِ ترا خوردند برایت دام گستردند و می گویند: «کجاست آنهمه عقل و خِرَد او؟»»
8
خداوند مىفرماید: «در آن روز اَدوم را مجازات مىکنم.
تمام اشخاص دانا را در سرزمینش نابود مىسازم
و همهٔ حکیمانش را از بین مىبرم.
8خداوند می فرماید: «در آن روز ادوم را مجازات می کنم. تمام اشخاص دانا را از سرزمینش نابود می سازم و همه حکیمانش را از بین می برم.
9
جنگجویان شجاع تیمان هراسان مىشوند
و تمام سربازان اَدوم کشته خواهند شد.
9جنگجویان شجاعِ تیمان هراسان می شوند و تمام سربازان ادوم بقتل می رسند.
10
«بهخاطر ظلمى که در حق برادرانت،
یعنى فرزندان یعقوب کردى
با رسوایى براى همیشه نابود مىشوى.
10بخاطر ظلمی که در حق برادرانت، یعنی اولادۀ یعقوب کردی با رسوائی و برای همیشه نابود می شوی.
11
روزى که دشمنان، دروازههاى آنها را شکستند
و بیگانگان، مال و دارایى اورشلیم را
بین خود تقسیم کردند و با خود بردند،
تو مانند بیگانهای ایستادى و تماشا کردى.
11در آن روزی که دشمنان به دروازه های شان داخل شدند و بیگانگان مال دارائی اورشلیم را بین خود تقسیم کردند و با خود بردند، تو به یکسو ایستادی و تماشا کردی.
12
تو نمىبایست از بدبختى برادرانت خوشحال مىشدى،
نمىبایست در روز مصیبت آنها شادی مىکردى
و در هنگام غم و اندوه به آنها مىخندیدى.
12تو نباید از بدبختی برادرانت خوش شوی، در روز مصیبت قوم یهودا خوشحالی کنی و در هنگام غم و اندوه به آن ها بخندی.
13
تو نمىبایست در روز سختى قوم من
به شهر آنها داخل مىشدى
و در زمان مصیبت آنها ثروتشان را تاراج مىکردى
و از غم آنها شاد مىشدى.
13تو در روز سختی قوم برگزیدۀ من با غرور به دروازه های شهر داخل نشو، در روز مصیبت آن ها ثروت شان را غارت منما و از غم آن ها خوشی نکن.
14
تو نمىبایست بر سر چهار راهها مىایستادى
تا آنهایى را که میخواستند فرار کنند بگیری.
نمىبایست در روز مصیبت
آنها را به دست دشمنان تسلیم مىکردى.
14بر سر چهار راه ایستاده نشو، تا آنهائی را که می خواهند فرار کنند گرفتار کنی و در آن روز مصیبت آن ها را به دست دشمنان تسلیم نکن.
15
«من، خداوند بزودى تمام قومها را مجازات مىکنم.
اى اَدوم، طبق رفتار خودت با تو رفتار مىکنم.
هرچه کردهاى به سر خودت خواهم آورد.
15زیرا روز خداوند برای تمام اقوام نزدیک است. طبق عمل و کردارت با تو رفتار می کنم. آنچه را داده ای واپس می گیری.
16
قوم من جام تلخ مجازات را
بر روى کوه مقدّس نوشیده است.
اقوام دیگر نیز آن را خواهند نوشید،
حتّى تلختر از آن را؛
آنها، آن را مىنوشند و از بین مىروند.
16قوم برگزیدۀ من بر کوه مقدس از جام تلخ مجازات نوشیدند، اما به کام اقوام دیگر تلختر از آن ریخته می شود. آن ها آن را می نوشند و از بین می روند.
17
«امّا در کوه صهیون عدّهاى نجات خواهند یافت
و آنجا مکان مقدّس خواهد شد
و فرزندان یعقوب مالک آن زمینى
که میراث آنهاست خواهند گردید.
17اما قوم اسرائیل بر کوه مقدس من، در صَهیون، پناه می برند و آن سرزمین را که میراث اجداد شان است تصاحب می کنند.
18
خاندان یعقوب و یوسف مانند آتشی خواهند بود
که خاندان عیسو را مانند کاه خواهند سوزانید
و نابود خواهند کرد.
هیچکدام از نسل عیسو زنده نخواهند ماند
این را خداوند فرموده است.
18خاندان یعقوب و یوسف مانند آتش، ادوم را می سوزاند و اثری از قوم ادوم باقی نمی ماند. این را من، خداوند می گویم.
19
«مردم از جنوب یهودا، اَدوم را تصرّف خواهند کرد.
اهالى دشتهای غربى، سرزمین فلسطین را اشغال خواهند کرد،
قوم اسرائیل، سرزمین افرایم و سامره را
و طایفهٔ بنیامین، جلعاد را تصرّف خواهند کرد.
19مردم از سمت جنوب یهودا، ادوم را تصرف می کنند. اهالی جلگه های غربی، فلسطین را اشغال می نمایند، قوم اسرائیل سرزمین افرایم و سامره را و قبیلۀ بنیامین جِلعاد را به دست می آورند.
20
تبعید شدگان از شمال اسرائیل برمىگردند
و فینیقیه را تا صرفه در قسمت شمال متصرّف مىشوند.
تبعیدشدگان اورشلیم، که در آسیاى صغیر به سر مىبرند،
به وطن خود بازخواهند گشت و شهرهاى جنوب یهودا را خواهند گرفت.
پیروزمندان اورشلیم بر اَدوم حکومت مىکنند
و خداوند پادشاه ایشان خواهد بود.»
20تبعیدشدگان از شمال اسرائیل بر می گردند و فینیقیه را تا زَرِفت در قسمت شمال، متصرف می شوند. تبعیدشدگان اورشلیم که در ساردِس صغیر بسر می برند، به وطن خود مراجعت کرده شهرهای جنوب را اشغال می کنند.پیروزمندان به کوه صَهیون برآمده، بر کوه عیسو «سرزمین ادوم» داوری می کنند و پادشاهی از آن خداوند است.»
21
پیروزمندان اورشلیم بر اَدوم حکومت مىکنند
و خداوند پادشاه ایشان خواهد بود.»
21پیروزمندان به کوه صَهیون برآمده، بر کوه عیسو «سرزمین ادوم» داوری می کنند و پادشاهی از آن خداوند است.»