1
خداوند را سپاس باد!
چه نیکوست که خداوند را با سراییدن سرود ستایش کنیم،
ستایش خداوند بسیار مناسب و لذّت بخش است.
1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند، چه نیکوست که برای خدای خود سرود بسرائیم و چقدر دلپذیر که او را ستایش کنیم!
2
خداوند اورشلیم را دوباره آباد میکند
و پراکندگان اسرائیل را جمع میسازد.
2خداوند اورشلیم را بنا می کند و پراگنده شدگان اسرائیل را جمع می نماید.
3
او دلشكستگان را تسلّی میدهد
و بر زخمهای ایشان مرهم میگذارد.
3شکسته دلان را شفا می دهد و زخم های ایشان را می بندد.
4
او تعداد ستارگان را میداند
و هر کدام از آنها را به نام میشناسد.
4خداوند شماره و تعداد ستارگان را می داند و هر کدام آن ها را به نام می شناسد.
5
خداوند ما بزرگ و قدرتش عظیم است،
دانش و حکمت او بیکران است.
5خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی بی نهایت.
6
خداوند، مسکینان را برمیافرازد،
و شریران را سرنگون میکند.
6خداوند مسکینان را بر می افرازد و شریران را به زمین می اندازد.
7
برای خداوند سرود شکرگزاری بخوانید
و با نوای بربط برای خدای ما بسرایید.
7خداوند را با سرود سپاسگزاری بپرستید، و با نوای رباب برای خدای ما نغمه بنوازید.
8
او آسمانها را با ابر میپوشاند
و برای زمین باران فراهم میسازد
و سبزهها را بر تپّهها میرویاند.
8او آسمان ها را با ابر ها می پوشاند، باران را برای زمین مهیا می نماید و گیاه را بر کوهها می رویاند.
9
به حیوانات خوراک میدهد
و جوجه کلاغها را غذا میدهد.
9او حیوانات را آذوقه می دهد و زاغچه ها را وقتی روزی می خواهند، تغذیه می کند.
10
به قدرت اسبها علاقهای ندارد
و نیروی انسانها او را خشنود نمیسازد،
10در قوّت اسپ رغبت ندارد و از نیروی پای انسان راضی نمی باشد.
11
بلکه رضامندی او از کسانی است که او را گرامی میدارند
و به محبّت پایدار او توکّل میکنند.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
12
خداوند را ستایش کن، ای اورشلیم!
خدای خود را ستایش کن، ای صهیون!
12ای اورشلیم، خداوند را شکر کن. ای سهیون، خدای خود را ستایش کن.
13
او دروازههایت را بر روی دشمن محکم میبندد
و ساکنان تو را برکت میدهد.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده و ساکنین ترا برکت می دهد.
14
او صلح را به مرزهای تو میآورد
و انبارهایت را از غلّه پُر میسازد.
14به سرحدات تو صلح می آورد و تو را از بهترین گندم سیر می کند.
15
او به زمین فرمان میدهد
و فرمایشات او فوراً انجام میشود.
15فرمان خود را به زمین می فرستد و کلام او با سرعت پخش می گردد.
16
زمین را با لحاف برف میپوشاند
و شبنم را مانند گرد میپاشد.
16زمین را با لحاف برف می پوشاند و باران یخ را مانند گَرد می پاشد.
17
تگرگ را همچون سنگریزه میفرستد
و کسی تاب تحمّل سرمای آن را ندارد.
17ژاله را مثل سنگریزه می فرستد و کیست که طاقت سرمای آن را داشته باشد؟
18
به فرمان او یخها آب میشوند، باد میوزد
و آب جاری میگردد.
18کلام خود را می فرستند و به امر او یخها آب می شوند، باد می وزد و آب به جریان می آید.
19
کلام خود را به یعقوب بیان میکند
و احکام و دستورات خود را به بنیاسرائیل میدهد.
با هیچ قوم دیگری چنین رفتار نمیکند،
زیرا آنها احکام او را نمیدانند.
خداوند را سپاس باد!
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده و احکام و داوری های خود را به اسرائیل.با هیچ قوم دیگری چنین نکرده است و داوری های او را نمی دانند.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
20
با هیچ قوم دیگری چنین رفتار نمیکند،
زیرا آنها احکام او را نمیدانند.
خداوند را سپاس باد!
20با هیچ قوم دیگری چنین نکرده است و داوری های او را نمی دانند.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!