¹ خداوندا، هنگامی‌که خشمناک هستی مرا مجازات نکن.

¹ای خداوند، مرا در غضب خود سرزنش مفرما و در خشم خویش تنبیه نکن.

² تیرهای تو در بدنم فرو رفته‌اند؛ و مرا به زمین زده‌ای.

²تیرهای تو در بدنم فرو رفته اند و دست تو بر من سنگینی می کند.

³ به‌خاطر خشم تو در عذاب شدید هستم. از دست گناهانم، همهٔ اعضای بدنم به درد آمده است.

³به سبب غضب تو سلامتی در بدنم نیست و به سبب گناه خودم استخوانهایم بدرد آمده اند.

⁴ چون گناهان من از سرم گذشته و برای من بار سنگینی شده‌اند.

⁴زیرا گناهانم از سرم گذشته است و مثل بار گران از طاقتم سنگین تر شده.

⁵ به‌خاطر حماقتم، زخمهای بدنم بو گرفته و متعفّن شده‌اند.

⁵به سبب حماقت من، زخمهایم متعفن شده و چرک برداشته اند.

⁶ به خود می‌پیچم و قامتم منحنی شده و سراسر روز ناله می‌کنم.

⁶به خود می پیچم و بکلی خمیده شده ام؛ تمام روز از درد نالیده و بی قرارم.

⁷ کمرم از شدّت درد می‌‌سوزد و همهٔ اعضای بدنم به درد آمده است.

⁷زیرا کمرم از درد می سوزد و سلامتی در بدنم نیست.

⁸ بکلّی لِه شده و از بین رفته‌ام و از شدّت ناله به تلاطم افتاده‌‌ام.

⁸تمام وجودم ضعیف شده و تحمل خود را از دست داده ام؛ از فغان دل خود می نالم.

⁹ خداوندا، تو از خواسته‌های من آگاهی و ناله‌ها‌یم از تو پنهان نیست.

⁹ای خداوند، از تمام آرزو هایم خبر داری و ناله های من از تو پوشیده نیست.

¹⁰ دل من به تپش افتاده و نیرویم را از دست داده‌ام و نوری در چشمم نمانده است.

¹⁰قلب من به شدت می تپد، نیرویم را از دست داده ام و نور در چشمانم نمانده است.

¹¹ دوستان و همسایگانم به‌خاطر بلایی که بر من آمده از من دوری می‌کنند و حتّی خویشاوندانم از من گریزانند.

¹¹دوستان و رفقایم به سبب مصیبتم از من فاصله گرفته اند و خویشاوندانم از من دوری می کنند.

¹² دشمنان جانم برایم دام گسترده‌اند و کسانی‌که می‌‌‌خواهند مرا اذیّت کنند، تهدیدم می‌کنند و تمام روز برایم نقشه می‌کشند.

¹²دشمنان برای کشتنم دام گسترده اند. بدخواهانم سخنان فتنه انگیز می زنند و همیشه علیه من دسیسه می سنجند.

¹³ امّا من مانند ناشنوایی هستم که نمی‌شنود و همچون لالی که حرف نمی‌زند.

¹³ولی من مثل یک شخص کر نمی شنوم و مانند گنگ حرفی نمی زنم.

¹⁴ بلی، مانند کرها نه می‌شنوم و نه جواب می‌دهم.

¹⁴بلی، مثل کسی گردیده ام که نمی شنود و حرفی در زبان ندارد.

¹⁵ امّا ای خداوند، به تو توکّل دارم. ای خداوند، خدای من، تو جواب خواهی داد.

¹⁵اما ای خداوند، امید من به تو است و تو ای خداوند، خدایم جواب می دهی.

¹⁶ من به درگاه تو دعا می‌کنم. تو نگذار که آنان از ناراحتی من شاد شوند و بر خود ببالند.

¹⁶زیرا گفته ام که مبادا دشمنانم در بدبختی من شاد شوند و وقتی می افتم بر من سرافرازی کنند.

¹⁷ جانم به لب رسیده است و از شدّت درد لحظه‌ای آرام ندارم.

¹⁷نزدیک است از پای درآیم و از دست درد لحظه ای آرام ندارم.

¹⁸ من به گناهان خود اعتراف می‌کنم و از خطاهایی که کرده‌‌ام پشیمانم.

¹⁸به گناه خود اعتراف می کنم و از خطای که کرده ام پشیمانم.

¹⁹ دشمنانم سالم و قوی هستند و آنانی که بی‌سبب از من نفرت دارند بسیارند.

¹⁹دشمنانم سالم و قوی هستند؛ بسیارند آنانی که بی سبب از من نفرت دارند.

²⁰ آنانی که به عوض نیکی‌های من به من بدی می‌کنند با من مخالفت می‌کنند، چون من کوشش می‌کنم کار نیک انجام دهم.

²⁰آنانی که به عوض نیکی بدی می کنند با من دشمنی می ورزند، چون نیکویی را پیروی می کنم.

²¹ خداوندا، مرا ترک مکن! ای خدای من، از من دور مباش! ای خداوند، ای نجات‌دهندهٔ من، به کمک من بشتاب!

²¹ای خداوند، مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش!ای خداوندی که نجات من هستی، برای اعانت من تعجیل فرما.

²² ای خداوند، ای نجات‌دهندهٔ من، به کمک من بشتاب!

²²ای خداوندی که نجات من هستی، برای اعانت من تعجیل فرما.