¹ خداوندا، از شدّت غم و اندوه به درگاه تو فریاد می‌کنم.

¹Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.

² خداوندا، فریاد مرا بشنو و به دعای من توجّه فرما.

²Mia Sinjoro, auxskultu mian vocxon; Viaj oreloj atentu la vocxon de mia petego.

³ خداوندا، اگر گناهان ما را به یاد آوری، چه کسی تبرئه خواهد شد؟

³Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?

⁴ امّا تو، خدای بخشنده هستی و ما باید به تو احترام بگذاریم.

⁴Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.

⁵ من بی‌صبرانه منتظر کمک از جانب خداوند هستم، زیرا به وعدهٔ او اعتماد دارم.

⁵Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.

⁶ من بیشتر از نگهبانانی که منتظر طلوع صبح هستند، در انتظار خداوند می‌باشم.

⁶Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.

⁷ ای اسرائیل، بر خداوند توکّل کن، زیرا از روی محبّت پایدارش همیشه مایل است که شما را نجات بخشد. او قوم خود، اسرائیل را از تمام گناهانشان نجات می‏بخشد.

⁷Izrael fidu la Eternulon; CXar cxe la Eternulo estas favorkoreco Kaj cxe Li estas granda liberigo.

⁸ او قوم خود، اسرائیل را از تمام گناهانشان نجات می‏بخشد.

⁸Kaj Li liberigos Izraelon De cxiuj liaj pekoj.