1
خداوندا، تو همیشه پناهگاه ما بودهای.
1Pregxo de Moseo, homo de Dio. Mia Sinjoro, Vi estis por ni logxejo De generacio al generacio.
2
پیش از آن که کوهها را بیافرینی
و زمین و جهان را به وجود آوری،
از ازل خدا بودهای
و تا ابد خدا خواهی بود.
2Antaux ol la montoj naskigxis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne gxis eterne, Vi estas Dio.
3
تو آدمیان را به خاک برمیگردانی و میگویی:
«ای فرزندان آدم به خاک بازگردید.»
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras:Revenu, homidoj.
4
هزاران سال در نظر تو مانند یک روز است،
مانند دیروز که گذشته است
و مانند پاسی از شب.
4CXar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hierauxa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
5
تو ما را مانند توفان از جا میکنی،
زندگی ما مانند یک خواب است،
مثل گیاهی که صبحگاهان میروید،
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel songxo; Matene ili renovigxas kiel herbo:
6
صبحگاهان میروید
و شب هنگام از بین میرود.
6Matene gxi floras kaj gxermas, Vespere gxi dehakigxas kaj sekigxas.
7
با غضب تو از بین میرویم
و خشم تو ما را به وحشت میاندازد.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniigxas.
8
گناهان ما را در حضور خود گذاشتهای
و خطاهای پنهانی ما نزد تو آشکار است.
8Vi metis niajn malbonagojn antaux Vin, Nian kasxitajxon antaux la lumon de Via vizagxo.
9
غضب تو عمر ما را کوتاه میسازد
و مانند خیالی به آن خاتمه میدهد.
9CXar cxiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
10
دوران عمر ما هفتاد سال است
و یا اگر قویتر باشیم، ممکن است هشتاد سال زندگی کنیم،
امّا همهٔ دوران زندگی ما آمیخته با رنج و زحمت است
و بزودی به سر میرسد و فنا میشویم.
10La dauxro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj cxe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, CXar gxi forkuras rapide kaj ni forflugas.
11
چه کسی میتواند میزان خشم تو را بداند؟
چه کسی میداند که از غضب تو چقدر باید ترسید؟
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
12
به ما تعلیم بده تا بدانیم که دوران عمر ما چقدر کوتاه است،
تا شاید عاقل شویم.
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru sagxan koron.
13
خداوندا، خشم تو چقدر طول خواهد کشید؟
بر بندگان خود رحم فرما.
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
14
صبحگاهان دلهای ما را از محبّت پایدار خود لبریز گردان
تا عمر خود را با سرود و شادی به سر بریم.
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj gxojos en la dauxro de nia tuta vivo.
15
به اندازهٔ روزهایی كه غم نصیب ما کردی،
اکنون ما را شادمان ساز.
15GXojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
16
تا بندگانت کارهای عجیب تو را مشاهده کنند
و فرزندان ما قدرت عظیم تو را ببینند.
رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد
و خدا ما را در تمام كارهایمان برکت دهد!
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
17
رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد
و خدا ما را در تمام كارهایمان برکت دهد!
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.