1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
1 Atebodd Job:
2Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?
2 "Yn wir, chwi yw'r bobl, a chyda chwi y derfydd doethineb!
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
3 Ond y mae gennyf finnau ddeall fel chwithau, ac nid wyf yn salach na chwi; yn wir, pwy sydd heb wybod hyn?
4Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.
4 "Yr wyf yn gyff gwawd i'm cyfeillion, er imi alw ar Dduw ac iddo yntau ateb; y cyfiawn a'r perffaith yn gyff gwawd!
5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
5 Dirmygir dinistr gan y rhai sydd mewn esmwythyd, a sefydlogrwydd gan y rhai y mae eu traed yn llithro.
6Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.
6 Llwyddiant sydd ym mhebyll yr anrheithwyr, a diogelwch i'r rhai sy'n blino Duw � rhai wedi cael Duw dan eu bawd!
7A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.
7 "Ond yn awr gofyn i'r anifeiliaid dy ddysgu, ac i adar y nefoedd fynegi i ti,
8Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
8 neu i blanhigion y tir dy hyfforddi, ac i bysgod y m�r dy gyfarwyddo.
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Paóska sprawiła?
9 Pwy na ddealla oddi wrth hyn i gyd mai llaw'r ARGLWYDD a'u gwnaeth?
10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
10 Yn ei law ef y mae einioes pob peth byw, ac anadl pob un meidrol.
11Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
11 Onid yw'r glust yn profi geiriau, fel y mae taflod y genau yn blasu bwyd?
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
12 "Ai ymhlith yr oedrannus y ceir doethineb, a deall gyda'r rhai sydd ymlaen mewn dyddiau?
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
13 Gan Dduw y mae doethineb a chryfder, a chyngor a deall sydd eiddo iddo.
14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
14 Os dinistria, nid adeiledir: os carchara neb, nid oes rhyddhad.
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
15 Os atal ef y dyfroedd, yna y mae sychder; a phan ollwng hwy, yna gorlifant y ddaear.
16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
16 Ganddo ef y mae nerth a gwir ddoethineb; ef biau'r sawl a dwyllir a'r sawl sy'n twyllo.
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
17 Gwna i gynghorwyr gerdded yn droednoeth, a gwawdia farnwyr.
18On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.
18 Y mae'n datod gwregys brenhinoedd, ac yn rhwymo carpiau am eu llwynau.
19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
19 Gwna i offeiriaid gerdded yn droednoeth, a lloria'r rhai sefydledig.
20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
20 Diddyma ymadrodd y rhai y credir ynddynt, a chymer graffter yr henuriaid oddi wrthynt.
21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
21 Fe dywallt ddirmyg ar bendefigion, a gwanhau nerth y cryfion.
22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cieó śmierci.
22 Y mae'n datguddio cyfrinachau o'r tywyllwch, ac yn troi'r fagddu yn oleuni.
23Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
23 Fe amlha genhedloedd, ac yna fe'u dinistria; fe ehanga genhedloedd, ac yna fe'u dwg ymaith.
24On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
24 Diddyma farn penaethiaid y ddaear, a pheri iddynt grwydro mewn diffeithwch di-ffordd;
25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.
25 ymbalfalant yn y tywyllwch heb oleuni; fe wna iddynt simsanu fel meddwon.