¹A odpowiadając Ijob rzekł:

¹ Atebodd Job:

²Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

² "Heddiw eto y mae fy nghwyn yn chwerw, a'i law sy'n drwm er gwaethaf f'ochenaid.

³Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

³ O na wyddwn ble y cawn ef, a pha fodd i ddod at ei drigfan!

⁴Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

⁴ Yna gosodwn fy achos o'i flaen, a llenwi fy ngenau � dadleuon.

⁵Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

⁵ Mynnwn wybod sut yr atebai fi, a deall beth a ddywedai wrthyf.

⁶Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

⁶ Ai gyda'i holl nerth y dadleuai � mi? Na, ond fe roddai sylw imi.

⁷Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

⁷ Sylwai mai un uniawn a ymresymai ag ef, a chawn fy rhyddhau am byth gan fy marnwr.

⁸Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

⁸ "Os af i'r dwyrain, nid yw ef yno; ac os i'r gorllewin, ni chanfyddaf ef.

⁹Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

⁹ Pan weithreda yn y gogledd, ni sylwaf; os try i'r de, nis gwelaf.

¹⁰Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

¹⁰ Ond y mae ef yn deall fy ffordd; wedi iddo fy mhrofi, dof allan fel aur.

¹¹Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

¹¹ Dilyn fy nhroed ei lwybr; cadwaf ei ffordd heb wyro.

¹²Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

¹² Ni chiliaf oddi wrth orchmynion ei enau; cadwaf ei eiriau yn fy mynwes.

¹³Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

¹³ Erys ef yr un, a phwy a'i try? Fe wna beth bynnag a ddymuna.

¹⁴Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

¹⁴ Yn wir fe ddwg fy nedfryd i ben, fel llawer o rai eraill sydd ganddo.

¹⁵Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

¹⁵ Am hyn yr arswydaf rhagddo; pan ystyriaf, fe'i hofnaf.

¹⁶Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

¹⁶ Duw sy'n gwanychu fy nghalon; yr Hollalluog sy'n fy nychryn;

¹⁷Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

¹⁷ nid y tywyllwch sy'n cyfyngu arnaf, na'r fagddu'n fy nghuddio.