Polish

Welsh

Job

31

1Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.
1 "Gwneuthum gytundeb �'m llygaid i beidio � llygadu merch.
2Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?
2 Beth yw fy nhynged gan Dduw oddi uchod, a'm cyfran gan yr Hollalluog o'r uchelder?
3Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?
3 Oni ddaw dinistr ar y twyllodrus, ac aflwydd i'r drygionus?
4Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
4 Onid yw ef yn sylwi ar fy ffyrdd, ac yn cyfrif fy nghamau?
5Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:
5 A euthum ar �l oferedd, a phrysuro fy ngherddediad i dwyllo?
6Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.
6 Pwyser fi mewn cloriannau cywir i Dduw gael gweld fy nghywirdeb.
7Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:
7 Os gwyrodd fy ngham oddi ar y ffordd, a'm calon yn dilyn fy llygaid, neu os glynodd unrhyw aflendid wrth fy nwylo,
8Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.
8 yna caiff arall fwyta'r hyn a heuais, a diwreiddir yr hyn a blennais.
9Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:
9 "Os denwyd fy nghalon gan ddynes, ac os b�m yn llercian wrth ddrws fy nghymydog,
10Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.
10 yna caiff fy ngwraig innau falu blawd i arall, a chaiff dieithryn orwedd gyda hi.
11Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,
11 Oherwydd byddai hynny'n anllad, ac yn drosedd i'r barnwyr;
12Gdyż ten ogieó aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.
12 byddai fel t�n yn difa'n llwyr, ac yn dinistrio fy holl gynnyrch.
13Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,
13 "Os diystyrais achos fy ngwas neu fy morwyn pan oedd ganddynt gu373?yn yn fy erbyn,
14(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?
14 beth a wnaf pan gyfyd Duw? Beth a atebaf pan ddaw i'm cyhuddo?
15Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)
15 Onid ef a'n gwnaeth ni'n dau yn y groth, a'n creu yn y bru?
16Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;
16 "Os rhwystrais y tlawd rhag cael ei ddymuniad, neu siomi disgwyliad y weddw;
17Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;
17 os bwyteais fy mwyd ar fy mhen fy hun, a gwrthod ei rannu �'r amddifad �
18(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)
18 yn wir b�m fel tad yn ei fagu o'i ieuenctid, ac yn ei arwain o adeg ei eni �
19Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;
19 os gwelais grwydryn heb ddillad, neu dlotyn heb wisg,
20Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;
20 a'i lwynau heb fy mendithio am na chynheswyd ef gan gnu fy u373?yn;
21Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:
21 os codais fy llaw yn erbyn yr amddifad am fy mod yn gweld cefnogaeth imi yn y porth;
22Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.
22 yna disgynned f'ysgwydd o'i lle, a thorrer fy mraich o'i chyswllt.
23Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.
23 Yn wir y mae ofn dinistr Duw arnaf, ac ni allaf wynebu ei fawredd.
24Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;
24 "Os rhoddais fy hyder ar aur, a meddwl am ddiogelwch mewn aur coeth;
25Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;
25 os llawenychais am fod fy nghyfoeth yn fawr, a bod cymaint yn fy meddiant;
26Jeźlim patrzał na światłość słoóca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;
26 os edrychais ar yr haul yn tywynnu, a'r lleuad tra parh�i'n ddisglair,
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
27 ac os cafodd fy nghalon ei hudo'n ddirgel, a chusanu fy llaw mewn gwrogaeth;
28I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.
28 byddai hyn hefyd yn drosedd i'm barnwr, oherwydd imi wadu Duw uchod.
29Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.
29 "A lawenychais am drychineb fy ngelyn, ac ymffrostio pan ddaeth drwg arno?
30(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)
30 Ni adewais i'm tafod bechu trwy osod ei einioes dan felltith.
31Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?
31 Oni ddywedodd y dynion yn fy mhabell, 'Pwy sydd na ddigonwyd ganddo � bwyd?'?
32Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.
32 Ni chafodd y dieithryn gysgu allan; agorais fy nrws i'r crwydryn.
33Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;
33 A guddiais fy nhroseddau fel y gwna eraill, trwy gadw fy nghamwedd yn fy mynwes,
34I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.
34 am fy mod yn ofni'r dyrfa, a bod dirmyg cymdeithas yn fy nychryn, a minnau'n cadw'n dawel heb fynd allan?
35Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.
35 O na fyddai rhywun yn gwrando arnaf! Deuthum i'r terfyn; caiff yr Hollalluog yn awr fy ateb, a chaiff fy ngwrthwynebwr ysgrifennu'r wu375?s.
36Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?
36 Yn wir dygaf hi ar f'ysgwyddau, a'i gwisgo fel coron ar fy mhen.
37Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.
37 Rhof gyfrif iddo o'm camau, a nes�u ato fel tywysog.
38Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;
38 Os gwaeddodd fy nhir yn f'erbyn, a'i gwysi i gyd yn wylo;
39Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:
39 os bwyteais ei gynnyrch heb dalu amdano, ac ennyn atgasedd ei berchenogion;
40Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skoóczyły słowa Ijobowe.
40 yna tyfed mieri yn lle gwenith, a chwyn yn lle haidd." Dyma derfyn geiriau Job.