¹Tedy odpowiedział Elifas Temaóczyk, i rzekł:

¹ Yna atebodd Eliffas y Temaniad:

²Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?

² "Os mentra rhywun lefaru wrthyt, a golli di dy amynedd? Eto pwy a all atal geiriau?

³Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.

³ Wele, buost yn cynghori llawer ac yn nerthu'r llesg eu dwylo;

⁴Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

⁴ cynhaliodd dy eiriau'r rhai sigledig, a chadarnhau'r gliniau gwan.

⁵A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

⁵ Ond yn awr daeth adfyd arnat ti, a chymeraist dramgwydd; cyffyrddodd � thi, ac yr wyt mewn helbul.

⁶Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

⁶ Onid yw dy dduwioldeb yn hyder i ti, ac uniondeb dy fywyd yn obaith?

⁷Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?

⁷ Ystyria'n awr, pwy sydd wedi ei ddifetha ac yntau'n ddieuog, a phwy o'r uniawn sydd wedi ei dorri i lawr?

⁸Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.

⁸ Fel hyn y gwelais i: y rhai sy'n aredig helbul ac yn hau gorthrymder, hwy sy'n ei fedi.

⁹Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

⁹ Difethir hwy gan anadl Duw, a darfyddant wrth chwythiad ei ffroenau.

¹⁰Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.

¹⁰ Peidia rhu'r llew a llais y llew cryf; pydra dannedd y llewod ifanc.

¹¹Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.

¹¹ Bydd farw'r hen lew o eisiau ysglyfaeth, a gwneir yn amddifad genawon y llewes.

¹²Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

¹² "Daeth gair ataf fi yn ddirgel; daliodd fy nghlust sibrwd ohono

¹³W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

¹³ yn y cynnwrf a ddaw gyda gweledigaethau'r nos, pan ddaw trymgwsg ar bawb.

¹⁴Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

¹⁴ Daeth dychryn a chryndod arnaf, a chynhyrfu fy holl esgyrn.

¹⁵A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

¹⁵ Llithrodd awel heibio i'm hwyneb, a gwnaeth i flew fy nghorff sefyll.

¹⁶Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:

¹⁶ Safodd yn llonydd, ond ni allwn ddirnad beth oedd; yr oedd ffurf o flaen fy llygaid; bu distawrwydd, yna clywais lais:

¹⁷Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

¹⁷ 'A yw meidrol yn fwy cyfiawn na Duw, ac yn burach na'i Wneuthurwr?

¹⁸Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;

¹⁸ Os nad yw Duw'n ymddiried yn ei weision, ac os yw'n cyhuddo'i angylion o gamwedd,

¹⁹Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

¹⁹ beth, ynteu, am y rhai sy'n trigo mewn tai o glai, a'u sylfeini mewn pridd, y rhai a falurir yn gynt na gwyfyn?

²⁰Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

²⁰ Torrir hwy i lawr rhwng bore a hwyr, llwyr ddifethir hwy, heb neb yn sylwi.

²¹Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

²¹ Pan ddatodir llinyn eu pabell, oni fyddant farw heb ddoethineb?'