1Zawołajże tedy, jeźli kto jest, coćby odpowiedział? a do któregoż się z świętych obrócisz?
1 "Galw'n awr; a oes rhywun a'th etyb? At ba un o'r rhai sanctaidd y gelli droi?
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
2 Y mae dicter yn lladd yr ynfyd, a chenfigen yn dwyn angau i'r ff�l.
3Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.
3 Gwelais yr ynfyd yn magu gwraidd, ond ar fyrder melltithiwyd ei drigfan;
4Oddaleni będą synowie jego od zbawienia, i starci będą w bramie, a nie będzie, ktoby ich wyrwał.
4 ac aeth ei blant y tu hwnt i ymwared, wedi eu sathru yn y porth, heb neb i'w hachub.
5Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.
5 Y mae'r newynog yn bwyta'i gynhaeaf ef, ac yn ei gymryd hyd yn oed o blith y drain; ac y mae'r sychedig yn dyheu am eu cyfoeth.
6Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
6 Canys nid o'r pridd y daw gofid, nac o'r ddaear orthrymder;
7Ale człowiek na kłopot się rodzi jako iskry z węgla latają w górę.
7 ond genir dynion i orthrymder, cyn sicred ag y tasga'r gwreichion.
8Zaiste jabym szukał Boga, Bogubym przełożył sprawę swoję;
8 "Ond myfi, ceisio Duw a wnawn i, a gosod fy achos o'i flaen ef,
9Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;
9 yr un a gyflawna weithredoedd mawr ac anchwiliadwy, rhyfeddodau dirifedi.
10Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;
10 Ef sy'n tywallt y glaw ar y ddaear, a'r dyfroedd ar y meysydd.
11Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;
11 Y mae'n codi'r rhai isel i fyny, a dyrchefir y galarwyr i ddiogelwch.
12Który w niwecz obraca myśli chytrych, tak, iż ręce ich nie sprawią nic skutecznego;
12 Y mae'n diddymu cynllwynion y cyfrwys; ni all eu dwylo wneud dim o fudd.
13Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.
13 Y mae ef yn dal y doethion yn eu cyfrwystra, a buan y diflanna cynllun y dichellgar.
14We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.
14 Brwydrant � thywyllwch hyd yn oed liw dydd, ac ymbalfalant ganol dydd fel yn y nos.
15Który zachowuje ubogiego od miecza, od ust ich, i od ręki gwałtownika.
15 Ond gwared ef yr anghenus o'u gafael, a'r truan o afael y cryf.
16Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
16 Am hynny y mae gobaith i'r tlawd, ac anghyfiawnder yn cau ei safn.
17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
17 "Dedwydd y sawl a gerydda Duw, ac na wrthyd ddisgyblaeth yr Hollalluog.
18Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
18 Ef a ddoluria, ac ef hefyd a rwyma'r dolur; ef a archolla, ond rhydd ei ddwylo feddyginiaeth.
19Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.
19 Fe'th wared di rhag chwe chyfyngder; ac mewn saith, ni ddaw drwg arnat.
20W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.
20 Fe'th achub di rhag marw mewn newyn, a rhag y cleddyf mewn brwydr.
21Przed biczem języka ukryty będziesz, a nie ulękniesz się w spustoszeniu, gdy przyjdzie.
21 Cei loches rhag ffrewyll y tafod, ac nid ofni'r dinistr pan ddaw.
22W spustoszeniu i w głodzie śmiać się będziesz, a zwierząt ziemskich bać się nie będziesz.
22 Chwerddi ar ddinistr a newyn, ac ni'th ddychrynir gan fwystfil gwyllt.
23Bo z kamieniem polnym będzie przymierze twoje, a okrutny zwierz polny spokojnym ci się stawi.
23 Byddi mewn cynghrair � cherrig y tir, a bydd y bwystfil gwyllt mewn heddwch � thi.
24I poznasz, że jest spokojny przybytek twój, i nawiedzisz mieszkanie twoje, a nie zgrzeszysz.
24 Yna gweli fod dy babell yn ddiogel, a phan rifi dy ddiadell, ni bydd un ar goll.
25Doznasz też, iż rozmnożone będzie nasienie twoje, a potomstwo twoje będzie jako ziele ziemi.
25 Canfyddi hefyd mai niferus yw dy dylwyth, a'th epil fel gwellt y maes.
26Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.
26 Ei i'r bedd mewn henaint teg, fel y cesglir ysgub yn ei phryd.
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
27 Chwiliasom hyn yn ddyfal, ac y mae'n wir; gwrando dithau arno, a deall drosot dy hun."