¹Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.

¹ Y mae'r sawl sy'n caru disgyblaeth yn caru gwybodaeth, ond hurtyn sy'n cas�u cerydd.

²Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.

² Y mae'r daionus yn ennill ffafr yr ARGLWYDD, ond condemnir y dichellgar.

³Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeó sprawiedliwych nie będzie poruszony.

³ Ni ddiogelir neb trwy ddrygioni, ac ni ddiwreiddir y cyfiawn.

⁴Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do haóby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

⁴ Y mae gwraig fedrus yn goron i'w gu373?r, ond un ddigywilydd fel pydredd yn ei esgyrn.

⁵Myśli sprawiedliwych są prawe: ale rady niepobożnych zdradliwe.

⁵ Y mae bwriadau'r cyfiawn yn gywir, ond cynlluniau'r drygionus yn dwyllodrus.

⁶Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich.

⁶ Cynllwyn i dywallt gwaed yw geiriau'r drygionus, ond y mae ymadroddion y cyfiawn yn eu gwaredu.

⁷Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje.

⁷ Dymchwelir y drygionus, a derfydd amdanynt, ond saif tu375?'r cyfiawn yn gadarn.

⁸Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.

⁸ Canmolir rhywun ar sail ei ddeall, ond gwawdir y meddwl tro�dig.

⁹Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.

⁹ Gwell bod yn ddiymhongar ac yn ennill tamaid, na bod yn ymffrostgar a heb fwyd.

¹⁰Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.

¹⁰ Y mae'r cyfiawn yn ystyriol o'i anifail, ond y mae'r drygionus yn ddidostur.

¹¹Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

¹¹ Y mae'r un sy'n trin ei dir yn cael digon o fwyd, ond y mae'r sawl sy'n dilyn oferedd yn ddisynnwyr.

¹²Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeó sprawiedliwych daje ją.

¹² Blysia'r drygionus am ysbail drygioni, ond y mae gwreiddyn y cyfiawn yn sicr.

¹³W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.

¹³ Meglir y drwg gan dramgwydd ei eiriau, ond dianc y cyfiawn rhag adfyd.

¹⁴Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.

¹⁴ Trwy ffrwyth ei eiriau y digonir pob un � daioni, a thelir iddo yn �l yr hyn a wnaeth.

¹⁵Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

¹⁵ Y mae ffordd y ff�l yn iawn yn ei olwg, ond gwrendy'r doeth ar gyngor.

¹⁶Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa haóbę swoję.

¹⁶ Buan y dengys y ff�l ei fod wedi ei gythruddo, ond y mae'r call yn anwybyddu sarhad.

¹⁷Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę.

¹⁷ Y mae tyst gonest yn dweud y gwir, ond celwydd a draetha'r gau dyst.

¹⁸Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.

¹⁸ Y mae geiriau'r straegar fel brath cleddyf, ond y mae tafod y doeth yn iach�u.

¹⁹Wargi prawdomówne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa język kłamliwy.

¹⁹ Erys geiriau gwir am byth, ond ymadrodd celwyddog am eiliad.

²⁰Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.

²⁰ Dichell sydd ym meddwl y rhai sy'n cynllwynio drwg, ond daw llawenydd i'r rhai sy'n cynllunio heddwch.

²¹Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego.

²¹ Ni ddaw unrhyw niwed i'r cyfiawn, ond bydd y drygionus yn llawn helbul.

²²Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się.

²² Y mae geiriau twyllodrus yn ffiaidd gan yr ARGLWYDD, ond y mae'r rhai sy'n gweithredu'n gywir wrth ei fodd.

²³Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

²³ Y mae'r call yn cuddio'i wybodaeth, ond ffyliaid yn cyhoeddi eu ffolineb.

²⁴Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie daó dawała.

²⁴ Yn llaw y rhai diwyd y mae'r awdurdod, ond y mae diogi yn arwain i gaethiwed.

²⁵Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.

²⁵ Y mae pryder meddwl yn llethu rhywun, ond llawenheir ef gan air caredig.

²⁶Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.

²⁶ Y mae'r cyfiawn yn cilio oddi wrth ddrwg, ond y mae ffordd y drygionus yn eu camarwain.

²⁷Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

²⁷ Ni fydd y diogyn yn rhostio'i helfa, ond gan y diwyd bydd golud mawr.

²⁸Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.

²⁸ Ar ffordd cyfiawnder y mae bywyd, ac nid oes marwolaeth yn ei llwybrau.