1Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.
1 Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD. O ARGLWYDD fy Nuw, mawr iawn wyt ti; yr wyt wedi dy wisgo ag ysblander ac anrhydedd,
2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.
2 a'th orchuddio � goleuni fel mantell. Yr wyt yn taenu'r nefoedd fel pabell,
3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
3 yn gosod tulathau dy balas ar y dyfroedd, yn cymryd y cymylau'n gerbyd, yn marchogaeth ar adenydd y gwynt,
4Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.
4 yn gwneud y gwyntoedd yn negeswyr, a'r fflamau t�n yn weision.
5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.
5 Gosodaist y ddaear ar ei sylfeini, fel na fydd yn symud byth bythoedd;
6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
6 gwnaethost i'r dyfnder ei gorchuddio fel dilledyn, ac y mae dyfroedd yn sefyll goruwch y mynyddoedd.
7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.
7 Gan dy gerydd di fe ffoesant, gan su373?n dy daranau ciliasant draw,
8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.
8 a chodi dros fynyddoedd a disgyn i'r dyffrynnoedd, i'r lle a bennaist ti iddynt;
9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.
9 rhoist iddynt derfyn nad ydynt i'w groesi, rhag iddynt ddychwelyd a gorchuddio'r ddaear.
10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,
10 Yr wyt yn gwneud i ffynhonnau darddu mewn hafnau, yn gwneud iddynt lifo rhwng y mynyddoedd;
11A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.
11 rh�nt ddiod i holl fwystfilod y maes, a chaiff asynnod gwyllt eu disychedu;
12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.
12 y mae adar y nefoedd yn nythu yn eu hymyl, ac yn trydar ymysg y canghennau.
13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.
13 Yr wyt yn dyfrhau'r mynyddoedd o'th balas; digonir y ddaear trwy dy ddarpariaeth.
14Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:
14 Yr wyt yn gwneud i'r gwellt dyfu i'r gwartheg, a phlanhigion at wasanaeth pobl, i ddwyn allan fwyd o'r ddaear,
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
15 a gwin i lonni calonnau pobl, olew i ddisgleirio'u hwynebau, a bara i gynnal eu calonnau.
16Nasycone bywają i drzewa Paóskie, i cedry Libanu, których nasadził;
16 Digonir y coedydd cryfion, y cedrwydd Lebanon a blannwyd,
17Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.
17 lle mae'r adar yn nythu, a'r ciconia yn cartrefu yn eu brigau.
18Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.
18 Y mae'r mynyddoedd uchel ar gyfer geifr, ac y mae'r clogwyni yn lloches i'r brochod.
19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słoóce zna zachód swój.
19 Yr wyt yn gwneud i'r lleuad nodi'r tymhorau, ac i'r haul wybod pryd i fachlud.
20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
20 Trefnaist dywyllwch, fel bod nos, a holl anifeiliaid y goedwig yn ymlusgo allan,
21Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.
21 gyda'r llewod ifanc yn rhuo am ysglyfaeth, ac yn ceisio eu bwyd oddi wrth Dduw.
22Lecz gdy słoóce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.
22 Ond pan gyfyd yr haul, y maent yn mynd ymaith, ac yn gorffwyso yn eu ffeuau.
23Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.
23 A daw pobl allan i weithio, ac at eu llafur hyd yr hwyrnos.
24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
24 Mor niferus yw dy weithredoedd, O ARGLWYDD! Gwnaethost y cyfan mewn doethineb; y mae'r ddaear yn llawn o'th greaduriaid.
25W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.
25 Dyma'r m�r mawr a llydan, gydag ymlusgiaid dirifedi a chreaduriaid bach a mawr.
26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.
26 Arno y mae'r llongau yn tramwyo, a Lefiathan, a greaist i chwarae ynddo.
27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.
27 Y mae'r cyfan ohonynt yn dibynnu arnat ti i roi iddynt eu bwyd yn ei bryd.
28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.
28 Pan roddi iddynt, y maent yn ei gasglu ynghyd; pan agori dy law, c�nt eu diwallu'n llwyr.
29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
29 Ond pan guddi dy wyneb, fe'u drysir; pan gymeri eu hanadl, fe ddarfyddant, a dychwelyd i'r llwch.
30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.
30 Pan anfoni dy anadl, c�nt eu creu, ac yr wyt yn adnewyddu wyneb y ddaear.
31Niechajże będzie chwała Paóska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
31 Bydded gogoniant yr ARGLWYDD dros byth, a bydded iddo lawenhau yn ei weithredoedd.
32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.
32 Pan yw'n edrych ar y ddaear, y mae'n crynu; pan yw'n cyffwrdd �'r mynyddoedd, y maent yn mygu.
33Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
33 Canaf i'r ARGLWYDD tra byddaf byw, rhof foliant i Dduw tra byddaf.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
34 Bydded fy myfyrdod yn gymeradwy ganddo; yr wyf yn llawenhau yn yr ARGLWYDD.
35Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.
35 Bydded i'r pechaduriaid ddarfod o'r tir, ac na fydded y drygionus mwyach. Fy enaid, bendithia'r ARGLWYDD. Molwch yr ARGLWYDD.