1Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
1 Diolchwch i'r ARGLWYDD. Galwch ar ei enw, gwnewch yn hysbys ei weithredoedd ymysg y bobloedd.
2Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
2 Canwch iddo, moliannwch ef, dywedwch am ei holl ryfeddodau.
3Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.
3 Gorfoleddwch yn ei enw sanctaidd; llawenhaed calon y rhai sy'n ceisio'r ARGLWYDD.
4Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.
4 Ceisiwch yr ARGLWYDD a'i nerth, ceisiwch ei wyneb bob amser.
5Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
5 Cofiwch y rhyfeddodau a wnaeth, ei wyrthiau a'r barnedigaethau a gyhoeddodd,
6Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!
6 chwi ddisgynyddion Abraham, ei was, disgynyddion Jacob, ei etholedig.
7Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
7 Ef yw'r ARGLWYDD ein Duw, ac y mae ei farnedigaethau dros yr holl ddaear.
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
8 Y mae'n cofio ei gyfamod dros byth, gair ei orchymyn hyd fil o genedlaethau,
9Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.
9 sef y cyfamod a wnaeth ag Abraham, a'i lw i Isaac �
10Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
10 yr hyn a osododd yn ddeddf i Jacob, ac yn gyfamod tragwyddol i Israel,
11Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
11 a dweud, "I chwi y rhoddaf wlad Canaan yn gyfran eich etifeddiaeth."
12Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.
12 Pan oeddent yn fychan o rif, yn ychydig, ac yn grwydriaid yn y wlad,
13Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;
13 yn crwydro o genedl i genedl, ac o un deyrnas at bobl eraill,
14Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
14 ni adawodd i neb eu darostwng, ond ceryddodd frenhinoedd o'u hachos,
15Nie tykajcie pomazaóców moich, a prorokom moim nie czyócie nic złego.
15 a dweud, "Peidiwch � chyffwrdd �'m heneiniog, na gwneud niwed i'm proffwydi."
16Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.
16 Pan alwodd am newyn dros y wlad, a thorri ymaith eu cynhaliaeth o fara,
17Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;
17 yr oedd wedi anfon gu373?r o'u blaenau, Joseff, a werthwyd yn gaethwas.
18Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,
18 Doluriwyd ei draed yn y cyffion, a rhoesant haearn am ei wddf,
19Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Paóska doświadczała go.
19 nes i'r hyn a ddywedodd ef ddod yn wir, ac i air yr ARGLWYDD ei brofi'n gywir.
20Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
20 Anfonodd y brenin i'w ryddhau � brenin y cenhedloedd yn ei wneud yn rhydd;
21Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,
21 gwnaeth ef yn feistr ar ei du375?, ac yn llywodraethwr ar ei holl eiddo,
22Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
22 i hyfforddi ei dywysogion yn �l ei ddymuniad, ac i ddysgu doethineb i'w henuriaid.
23Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;
23 Yna daeth Israel hefyd i'r Aifft, a Jacob i grwydro yn nhir Ham.
24Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.
24 A gwnaeth yr Arglwydd ei bobl yn ffrwythlon iawn, ac aethant yn gryfach na'u gelynion.
25Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.
25 Trodd yntau eu calon i gas�u ei bobl, ac i ymddwyn yn ddichellgar at ei weision.
26Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;
26 Yna anfonodd ei was Moses, ac Aaron, yr un yr oedd wedi ei ddewis,
27Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.
27 a thrwy eu geiriau hwy gwnaeth arwyddion a gwyrthiau yn nhir Ham.
28Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.
28 Anfonodd dywyllwch, ac aeth yn dywyll, eto yr oeddent yn gwrthryfela yn erbyn ei eiriau.
29Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.
29 Trodd eu dyfroedd yn waed, a lladdodd eu pysgod.
30Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.
30 Llanwyd eu tir � llyffaint, hyd yn oed ystafelloedd eu brenhinoedd.
31Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.
31 Pan lefarodd ef, daeth haid o bryfed a llau trwy'r holl wlad.
32Dał grad miasto deszczu, ogieó palący na ziemię ich.
32 Rhoes iddynt genllysg yn lle glaw, a mellt yn fflachio trwy eu gwlad.
33Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.
33 Trawodd y gwinwydd a'r ffigyswydd, a malurio'r coed trwy'r wlad.
34Rzekł, a przyszła szaraócza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;
34 Pan lefarodd ef, daeth locustiaid a lindys heb rifedi,
35I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.
35 nes iddynt fwyta'r holl laswellt trwy'r wlad, a difa holl gynnyrch y ddaear.
36Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.
36 A thrawodd bob cyntafanedig yn y wlad, blaenffrwyth eu holl nerth.
37Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.
37 Yna dygodd hwy allan gydag arian ac aur, ac nid oedd un yn baglu ymysg y llwythau.
38Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.
38 Llawenhaodd yr Eifftiaid pan aethant allan, oherwydd bod arnynt eu hofn hwy.
39Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogieó na oświecanie nocy.
39 Lledaenodd gwmwl i'w gorchuddio, a th�n i oleuo iddynt yn y nos.
40Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.
40 Pan fu iddynt ofyn, anfonodd soflieir iddynt, a digonodd hwy � bara'r nefoedd.
41Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
41 Holltodd graig nes bod du373?r yn pistyllio, ac yn llifo fel afon trwy'r diffeithwch.
42Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.
42 Oherwydd yr oedd yn cofio ei addewid sanctaidd i Abraham ei was.
43Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
43 Dygodd ei bobl allan mewn llawenydd, ei rai etholedig mewn gorfoledd.
44I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.
44 Rhoes iddynt diroedd y cenhedloedd, a chymerasant feddiant o ffrwyth llafur pobloedd,
45Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
45 er mwyn iddynt gadw ei ddeddfau, ac ufuddhau i'w gyfreithiau. Molwch yr ARGLWYDD.