1Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słoóca aż do zachodu jego.
1 1 Salm. I Asaff.0 Duw y duwiau, yr ARGLWYDD, a lefarodd; galwodd y ddaear o godiad haul hyd ei fachlud.
2Objaśnił się Bóg z Syonu w doskonałej ozdobie.
2 O Seion, berffaith ei phrydferthwch, y llewyrcha Duw.
3Przyjdzie Bóg nasz, a nie będzie milczał; ogieó przed twarzą jego będzie pożerał, a około niego powstanie wicher gwałtowny.
3 Fe ddaw ein Duw, ac ni fydd ddistaw; bydd t�n yn ysu o'i flaen, a thymestl fawr o'i gwmpas.
4Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.
4 Y mae'n galw ar y nefoedd uchod, ac ar y ddaear, er mwyn barnu ei bobl:
5Mówiąc: Zgromadźcie mi świętych moich, którzy ze mną uczynili przymierze przy ofierze.
5 "Casglwch ataf fy ffyddloniaid, a wnaeth gyfamod � mi trwy aberth."
6Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela.
6 Bydd y nefoedd yn cyhoeddi ei gyfiawnder, oherwydd Duw ei hun sydd farnwr. Sela.
7Słuchaj, ludu mój! a będę mówił; słuchaj, Izraelu! a oświadczę się przed tobą: Jam Bóg, Bóg twój Jam jest.
7 "Gwrandewch, fy mhobl, a llefaraf; dygaf dystiolaeth yn dy erbyn, O Israel; myfi yw Duw, dy Dduw di.
8Nie będę cię z ofiar twoich winił, ani całopalenia twego, które są zawsze przedemną.
8 Ni cheryddaf di am dy aberthau, oherwydd y mae dy boethoffrymau'n wastad ger fy mron.
9Nie wezmę z domu twojego cielca, ani z okołu twego kozłów.
9 Ni chymeraf fustach o'th du375?, na bychod geifr o'th gorlannau;
10Albowiem mój jest wszelki zwierz leśny, i tysiące bydła po górach.
10 oherwydd eiddof fi holl fwystfilod y goedwig, a'r gwartheg ar fil o fryniau.
11Znam wszystko ptastwo po górach, i zwierz polny jest przedemną.
11 Yr wyf yn adnabod holl adar yr awyr, ac eiddof fi holl greaduriaid y maes.
12Będęli łaknął, nie rzekęć o to; bo mój jest okrąg ziemi, i napełnienie jego.
12 Pe bawn yn newynu, ni ddywedwn wrthyt ti, oherwydd eiddof fi'r byd a'r hyn sydd ynddo.
13Izali jadam mięso wołowe? albo pijam krew kozłową?
13 A fwyt�f fi gig eich teirw, neu yfed gwaed eich bychod geifr?
14Ofiaruj Bogu chwałę, i oddaj Najwyższemu śluby twoje;
14 Rhowch i Dduw offrymau diolch, a thalwch eich addunedau i'r Goruchaf.
15A wzywaj mię w dzieó utrapienia: tedy cię wyrwę, a ty mię uwielbisz.
15 Os gelwi arnaf yn nydd cyfyngder fe'th waredaf, a byddi'n fy anrhydeddu."
16Lecz niezbożnemu rzekł Bóg: Cóżci do tego, że opowiadasz ustawy moje, a bieżesz przymierze moje w usta twoje?
16 Ond wrth y drygionus fe ddywed Duw, "Pa hawl sydd gennyt i adrodd fy neddfau, ac i gymryd fy nghyfamod ar dy wefusau?
17Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.
17 Yr wyt yn cas�u disgyblaeth ac yn bwrw fy ngeiriau o'th �l.
18Widziszli złodzieja, bieżysz z nim, a z cudzołożnikami masz skład twój.
18 Os gweli leidr, fe ei i'w ganlyn, a bwrw dy goel gyda godinebwyr.
19Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.
19 Y mae dy enau'n ymollwng i ddrygioni, a'th dafod yn nyddu twyll.
20Zasiadłszy mówisz przeciwko bratu twemu, a lżysz syna matki twojej.
20 Yr wyt yn parhau i dystio yn erbyn dy frawd, ac yn enllibio mab dy fam.
21Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.
21 Gwnaethost y pethau hyn, b�m innau ddistaw; tybiaist dithau fy mod fel ti dy hun, ond ceryddaf di, a dwyn achos yn dy erbyn.
22Zrozumiejcież to wżdy teraz, którzy zapominacie Boga, bym was snać nie porwał, a nie będzie ktoby was wyrwał.
22 "Ystyriwch hyn, chwi sy'n anghofio Duw, rhag imi eich darnio heb neb i arbed.
23Kto mi ofiaruje chwałę, uczci mię; a temu, który naprawia drogę swą, ukażę zbawienie Boże.
23 Y sawl sy'n cyflwyno offrymau diolch sy'n fy anrhydeddu, ac i'r sawl sy'n dilyn fy ffordd y dangosaf iachawdwriaeth Duw."