Polish

Dari

Job

30

1Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.
1اما حالا آنهائی که از من جوانتر هستند و عار داشتم که پدران شان با سگهای من از گله ام نگهبانی نمایند، مسخره ام می کنند.
2Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.
2آن ها یک عده اشخاص تنبل بودند که کاری از دست شان پوره نبود.
3Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;
3آنقدر فقیر و نادار بودند که از گرسنگی در بیابان می رفتند و زمین خشک آن را می کاویدند و ریشه و برگ گیاه را می خوردند.
4Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.
4از اجتماع راند شده بودند و مردم با آن ها مثلیکه دزد باشند، رفتار می کردند.
5Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,
5در غارها و حفره ها زندگی می کردند و در بین صخره ها پناه می بردند.
6Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.
6مثل حیوان عر می زدند و در زیر بوته ها با هم جمع می شدند.
7Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.
7حالا فرزندان شان مثل پدران خود بیکاره و بی نام و نشان هستند و از اجتماع طرد شده اند.
8Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.
8اکنون آن ها به من می خندند و مرا بازیچۀ دست خود ساخته اند.
9Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.
9از من نفرت می کنند به رویم تف می اندازند.
10Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.
10چون خدا مرا درمانده و بیچاره ساخته است، آن ها به مخالفت من برخاسته اند.
11Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.
11فتنه گران از هر سو به من حمله می کنند و اسباب هلاکت مرا مهیا کرده اند.
12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.
12راه مرا می بندند و به من آزار می رسانند و کسی نیست که آن ها را باز دارد.
13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.
13ناگهان از هر طرف بر من هجوم می آورند و بر سر من می ریزند.
14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.
14ترس و وحشت مرا فراگرفته و عزت و آبرویم برباد رفته است.
15Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.
15حالا جانم بلب رسیده و رنجهای من پایانی ندارد.
16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;
16در شب استخوانهایم به درد می آیند و لحظه ای آرام قرار ندارم.
17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.
17از شدت سختی لباس هایم بدورم می پیچد و گلویم را تنگ ساخته است.
18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.
18خدا مرا در گِل و لای افگنده و در خاک و خاکستر پایمالم کرده است.
19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.
19پیش تو ای خدا، زاری و فریاد می کنم، اما تو به من جواب نمی دهی. در حضورت می ایستم، ولی تو به من توجه نمی نمائی.
20Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.
20تو بر من رحم نداری و با قدرت به من جفا می کنی.
21Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.
21مرا در میان تندباد می اندازی و در مسیر طوفان قرار می دهی.
22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię naó, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.
22می دانم که مرا به دست مرگ، یعنی به سرنوشتی که برای همۀ زنده جانها تعیین کرده ای، می سپاری.
23Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.
23چرا به کسیکه از پا افتاده است و برای کمک التماس می نماید، حمله می کنی؟
24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.
24آیا من برای کسانی که در زحمت بودند، گریه نکردم و آیا بخاطر مردم مسکین و نیازمند غصه نخوردم؟
25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
25اما بجای خوبی بدی دیدم و بعوض نور تاریکی نصیبم شد.
26Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.
26دلم پریشان است و آرام ندارم و به روز بد گرفتار شده ام.
27Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.
27ماتم کنان در عالم تاریکی سرگردان هستم. در میان جماعت می ایستم و برای کمک فریاد می زنم.
28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słoóca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.
28همنشین من شغال و دوست من شترمرغ شده است.
29Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.
29پوست بدنم سیاه شده و به زمین می ریزد و استخوانهایم از شدت تب می سوزند.آواز چنگ من به ساز غم تبدیل شده است و از نَی من نوای ناله و صدای گریه می آید.
30Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.
30آواز چنگ من به ساز غم تبدیل شده است و از نَی من نوای ناله و صدای گریه می آید.
31Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.