1A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
1آن سه دوست ایوب دیگر جوابی نداشتند که به او بدهند، زیرا خودش می دانست که گناهی ندارد.
2Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
2آنگاه شخصی به نام الیهو، پسر بَرَکئیلِ بوزی، از قبیلۀ رام، که در آنجا حاضر بود قهر شد، زیرا که ایوب خود را بیگناه می دانست و خدا را ملامت می کرد.
3Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
3او همچنین بر آن سه دوست ایوب خشمگین بود، زیرا آن ها جواب درستی نیافتند که ایوب را قانع ساخته متوجه سهو و خطایش کنند.
4Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
4الیهو صبر کرد و به ایوب جوابی نداد، چونکه دیگران از او بزرگتر بودند.
5Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
5ولی وقتی دید که آن ها خاموش ماندند، قهر شد.
6I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
6پس الیهو، پسر بَرَکئیلِ بوزی، رشتۀ سخن را به دست گرفته گفت: «چون من در سن و سال جوانتر از شما هستم، بنابران، ترسیدم که اظهار عقیده کنم.
7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
7به خود گفتم که چون اینها بزرگترند و تجربه و دانش آن ها بیشتر است، باید آموزگار حکمت باشند.
8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
8لیکن در واقع روحی که در انسان است و نَفَس خدای قادر مطلق به انسان حکمت می بخشد
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
9و داشتن حکمت مربوط به سن و سال نیست.
10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
10پس حالا به من گوش بدهید تا نظریۀ خود را برای شما بیان کنم.
11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.
11من صبر کردم و بدقت به سخنان و دلایل شما گوش دادم، اما هیچ کدام شما نتوانستید جواب قانع کننده ای به ایوب بدهید و ثابت کنید که او گناهکار است.
12I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
12بدانید که حکمت انسان نمی تواند کسی را ملزم یا تبرئه کند؛ تنها خدا می تواند که گناهکار را بخاطر گناهش مقصر بداند.
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
13ایوب با شما صحبت می کرد نه با من. اگر مخاطب او من می بودم، طور دیگری به او جواب می دادم.
14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
14شما دیگر جرأت ندارید که جوابی بدهید یا حرفی بزنید.
15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
15و بخاطری که شما سکوت کرده اید، من نمی توانم خاموش بنشینم و چیزی نگویم.
16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
16من می خواهم حرف خود را بزنم و عقیدۀ خود را بیان کنم،
17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
17زیرا حرفهای زیادی برای گفتن دارم و دیگر نمی توانم صبر کنم.
18Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
18دل من مثل مَشک شراب پُر و نزدیک به کفیدن است.
19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
19تا حرف نزنم آرام نمی گیرم، پس باید لب به سخن بگشایم.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
20من از کسی طرفداری نمی کنم و از روی چاپلوسی حرف نمی زنم،زیرا اگر تملق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می دهد.
21Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.
21زیرا اگر تملق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می دهد.
22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.