1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
1حالا ای ایوب به سخنان من گوش بده.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
2و می خواهم آنچه را ضرور است بر زبان بیاورم.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
3کلام من از صمیم دل و صادقانه است و هر کلمۀ آن حقیقت محض است.
4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
4زیرا روح خدا مرا سرشته و نَفَس قادر متعال به من حیات بخشیده است.
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a staó przeciwko mnie.
5اگر توانستی جواب مرا بده و دلایل خود را ارائه کن.
6Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
6من و تو در نظر خدا فرقی نداریم. او هردوی ما را از گِل سرشته است.
7Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.
7پس تو نباید از من ترس و وحشت داشته باشی و من بر تو فشار نمی آورم.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
8من شنیدم که تو گفتی:
9Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.
9«من پاک هستم و خطائی نکرده ام. بی عیبم و گناهی ندارم.
10Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.
10خدا بهانه می جوید تا گناهی در من بیابد و مرا دشمن خود می شمارد.
11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.
11پاهایم را به زنجیر می بندد و در هر قدم مراقب من است.»
12Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.
12اما ایوب، من ترا قانع می سازم که تو اشتباه می کنی. خدا بزرگتر از همه انسانها است.
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
13چرا از خدا شکایت می کنی و می گوئی که او کارهای را که می کند به انسان آشکار نمی سازد.
14Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.
14خدا به راههای مختلف با انسان تکلم می کند، اما کسی به کلام او توجه نمی نماید.
15We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:
15در شب وقتی انسان در خواب عمیق فرو می رود، در رؤیا با او حرف می زند.
16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
16گوشهای او را باز می کند. او را می ترساند و به او هوشدار می دهد
17Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;
17که گناه نکند و مغرور نباشد،
18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.
18تا از آتش دوزخ و هلاکت نجات یابد.
19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.
19خدا انسان را با درد و بیماری سرزنش می کند.
20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.
20در اثر مرض، انسان اشتهای خود را از دست می دهد و از هر گونه غذا بدش می آید.
21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;
21گوشت بدنش ضایع می گردد و آنقدر لاغر می شود که از او فقط پوست و استخوان بجا می ماند.
22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.
22پایش به لب گور می رسد و به دنیای مردگان نزدیک می شود.
23Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:
23اما اگر یکی از هزاران فرشتۀ خدا حاضر باشد و از او شفاعت نموده و بگوید که بیگناه است،
24Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
24آنگاه خدا بر او رحم کرده می فرماید: «آزادش کنید و نگذارید که هلاک شود، زیرا کفاره ای برایش یافته ام.»
25I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.
25آنوقت گوشت بدنش مثل گوشت بدن یک طفل تازه و شاداب شده دوباره جوان و قوی می گردد.
26Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;
26و هر وقتیکه بحضور خدا دعا کند، خدا دعایش را می پذیرد و او با سُرُور و خوشی به پیشگاه او حضور می یابد و خدا سعادت گذشته اش را به او اعاده می کند.
27Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.
27بعد او سرود می خواند و به مردم می گوید: «من گناه کردم و از راه راست منحرف شدم،
28Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
28اما خدا گناهان مرا بخشید و مرا از مرگ و هلاکت نجات داد.»
29Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,
29خدا به مراتب این کارها را برای انسان انجام می دهد،
30Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.
30تا جان او را از هلاکت برهاند و از نور حیات برخوردارش سازد.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
31ایوب، سخنان مرا بشنو و خاموش باش و به آنچه می گویم توجه کن.
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
32اما اگر چیزی برای گفتن داری، بگو. من می خواهم بشنوم و مایلم که اگر گفتارت درست باشد تصدیق کنم.در غیر آن خاموش باش و به من گوش بده تا به تو حکمت بیاموزم.»
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
33در غیر آن خاموش باش و به من گوش بده تا به تو حکمت بیاموزم.»