1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
1ایوب جواب داد: «اگر غم و اندوه مرا در ترازو وزن کنید و مشکلات مرا بسنجید،
2O gdyby pilnie zważono narzekanie moje, a biedę moję pospołu na wagę włożono,
2برای تان معلوم می شود که از ریگهای دریا هم سنگین ترند. از همین سبب است که صاف و پوست کنده سخن می گویم.
3Tedyby była cięższą nad piasek morski; przetoż mi słów niestaje.
3زیرا خدای قادر مطلق مرا هدف تیرهای خود قرار داده است، روح مرا مسموم ساخته و ترس خدا مرا به وحشت انداخته است.
4Albowiem strzały Wszechmocnego tkwią we mnie, których jad wysuszył ducha mego, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.
4خر اگر علف داشته باشد، عَرعَر نمی کند و گاو در وقت خوردن بانگ نمی زند.
5Izali osieł dziki ryczy nad trawą? albo wół izali ryczy nad paszą swoją?
5غذای بی نمک مزه ای ندارد و همچنین در سفیدۀ تخم طعمی نیست.
6Izali może być jedzona rzecz niesmaczna bez soli? albo jestli jaki smak w białku jajowym?
6برای خوردن این گونه غذا اشتها ندارم و هر چیزی که می خورم دل بد می شوم.
7Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego.
7ای کاش خدا آرزوی مرا برآورده سازد و خواهش مرا قبول فرماید و مرا بکشد و رشتۀ زندگی مرا قطع کند.
8Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!
8اگر خواهش مرا بپذیرد، با همۀ دردهائی که دارم، از خوشی ذوق خواهم زد. من هیچ گاهی از احکام خدا نافرمانی نکرده ام، زیرا می دانم که او مقدس است.
9Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!
9چه نیروئی در من باقی مانده است که زنده باشم؟ به چه امیدی به زندگی ادامه بدهم؟
10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.
10آیا من از سنگ ساخته شده ام؟ آیا بدن من فلزی است؟
11Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?
11قوتی برای من باقی نمانده است تا خود را از وضعی که دارم، نجات بدهم و کسی هم نیست که به من کمک کند.
12Izali moc kamienna moc moja? albo ciało moje miedziane?
12کسیکه به دوست خود رحم و شفقت ندارد، در واقع از قادر مطلق نمی ترسد.
13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?
13مثل جوئی که در زمستان از یخ و برف پُر است و در تابستان آب آن در اثر حرارت تبخیر می کند و خشک می شود، دوستان من هم قابل اعتماد نیستند.
14Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźó Wszechmogącego opuścił?
14کاروانها برای آب به کنار جوی می روند، آن را خشک می یابند و در نتیجه از تشنگی هلاک می شوند.
15Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki,
15وقتی کاروانهای تیما و سبا به سراغ آب می روند، بادیدن جوی خشک ناامید می شوند.
16Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;
16شما هم مانند همان جوی هستید، زیرا رنج و مصیبت مرا می بینید و از ترس به نزدیک من نمی آئید.
17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.
17آیا من از شما تحفه ای خواسته ام، یا گفته ام که بخاطر آزادی من رشوت بدهید
18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.
18و یا مرا از دست دشمنان و از چنگ ظالمان نجات بدهید؟
19Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję.
19به من راه چاره را نشان بدهید و بگوئید که گناه من چیست، آنوقت خاموش می شوم و حرفی نمی زنم.
20Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.
20سخن راست قانع کننده است، اما ایراد شما بیجا است.
21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.
21آیا گمان می برید که سخنان من بیهوده و مثل باد هوا است؟ پس چرا به سخنان مأیوس کنندۀ من جواب می دهید؟
22Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary?
22شما حتی به مال یتیم طمع دارید و از دوستان تان به نفع خود استفاده می کنید.
23I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?
23حالا وضع مرا ببینید و بگوئید که آیا من دروغ می گویم؟
24Nauczcież mię, a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.
24دیگر بس است و بی انصافی نکنید. مرا محکوم نسازید، زیرا گناهی ندارم.آیا فکر می کنید که من حقیقت را نمی گویم و خوب و بد را از هم تشخیص داده نمی توانم؟
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
25آیا فکر می کنید که من حقیقت را نمی گویم و خوب و بد را از هم تشخیص داده نمی توانم؟
26Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego?
27I na sierotę targacie się, i kopiecie doły pod przyjacielem swoim.
28Przetoż przypatrzcie mi się teraz, a obaczycie, jeźli kłamię przed obliczem waszem.
29Obaczcie się, proszę, a niech nie będzie w was nieprawość; obaczcie się, a poznacie, że jest sprawiedliwość moja przy mnie.
30A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?