1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;
1ای خدای که تو را ستایش می کنم، خاموش مباش!
2Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,
2زیرا شریران و فریبکاران دهان به بدگوئی من گشوده اند و دربارۀ من سخنان دروغ می گویند.
3A słowy jadowitemi ogarnęli mię, walcząc przeciwko mnie bez wszekiej przyczyny.
3با سخنان نفرت انگیز دور مرا گرفته و بی سبب با من جنگ می کنند.
4Przeciwili mi się za miłość moję, chociażem się za nich modlił.
4به عوض محبتِ من، با من دشمنی می کنند، لیکن من دعا.
5Oddawają mi złem za dobre; a nienawiścią za miłość moję.
5جواب خوبی های مرا با بدی می دهند و در عوض محبت، از آن ها کینه و نفرت می بینم.
6Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.
6شریر را بر دشمنم بگمار و ملامت کننده را در دست راست او.
7Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.
7هنگامیکه به محکمه بیاید، مجرم به حساب آید و دعای او گناه شمار گردد.
8Niech będą dni jego krótkie, a przełożeóstwo jego niech inny weźmie.
8عمرش کوتاه گردد و مقام و منصبش به دیگری تعلق گیرد.
9Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.
9فرزندانش یتیم شوند و زن وی بیوه گردد.
10Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.
10فرزندان او آواره شده و گدایی کنند و از خرابه های شان رانده شوند.
11Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.
11طلبکار در بدل قرض، تمام مال و دارائی او را ضبط نماید و بیگانگان حاصل زحمتش را تاراج کنند.
12Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.
12کسی نباشد که به او دلسوزی کند و نه بر یتیمانِ وی شفقت بنماید.
13Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.
13نسل او قطع گردد و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
14Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.
14خداوند شرارت پدرانش را فراموش نکند و گناه مادرش را نیامرزد.
15Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,
15عصیان آن ها همیشه مد نظر خداوند بماند تا نام و نشان آن ها را از زمین قطع نماید،
16Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a tego, który był serca utrapionego, chciał zamordować.
16زیرا که شفقت را نشناخت، بر فقیر و مسکین جفا کرد و شخص شکسته دل تا دم مرگ از او آزار دید.
17Ponieważ umiłował przeklęstwo, niechże przyjdzie na niego; niechciał błogosławieóstwa niechże będzie oddalone od niego.
17او که لعنت را دوست می داشت، به خودش رسید و چون که برکت را نمی خواست، از او دور شده است.
18A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.
18لعنت را مثل لباس در بر خود گرفت که مانند آب در بدنش و مثل روغن در استخوان هایش درآمد.
19Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.
19لعنت مثل جامه ای باشد که او را می پوشاند و همچون کمربندی که به آن همیشه بسته می شود.
20Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.
20این اجرتی باشد از جانب خداوند برای ملامت کنندگان و بدخواهان جانم.
21Ale ty, Panie! o Panie! użyj nademną litości dla imienia twego; a iż dobre jest miłosierdzie twoje, wyrwijże mię.
21اما تو ای خداوند متعال و خدای من، به خاطر نام خود به من مدد فرما، چونکه رحمت تو نیکوست. مرا نجات ده،
22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.
22زیرا که فقیر و مسکین هستم و دل من در اندرونم مجروح است.
23Jako cieó, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szaraóczę.
23مانند سایۀ زودگذر در حال فنا هستم و مثل ملخ رانده شده ام.
24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.
24زانوهایم از روزه داشتن می لرزند و گوشتم آب می شود.
25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.
25پیش مردم خوار و حقیر شده ام و وقتی مرا می بینند سر خود را می جنبانند.
26Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,
26ای خداوند و خدای من، به من مدد فرما و بر حسب رحمت خود مرا نجات ده.
27Tak, aby poznać mogli, iż to ręka twoja, a żeś ty, Panie! to uczynił.
27تا بدانند که این است دست تو، و تو ای خداوند این را کرده ای.
28Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. وقتی برخیزند، خجل شوند و اما بندۀ تو شادمان گردد.
29Niech będą przeciwnicy moi w haóbę obleczeni, a niech się przyodzieją, jako płaszczem, zelżywością swoją.
29جفاکنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل لباس بپوشند.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
30خداوند را به زبان خود سپاس می گویم و در برابر گروه کثیری او را ستایش می کنم،زیرا که به دست راست مسکین می ایستد تا او را از دست کسانی که بر جان او فتوی می دهند برهاند.
31Przeto, że stoi po prawej stronie nędznemu, aby go wybawił od tych, którzy osądzają duszę jego.
31زیرا که به دست راست مسکین می ایستد تا او را از دست کسانی که بر جان او فتوی می دهند برهاند.