1Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.
1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند، چه نیکوست که برای خدای خود سرود بسرائیم و چقدر دلپذیر که او را ستایش کنیم!
2Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.
2خداوند اورشلیم را بنا می کند و پراگنده شدگان اسرائیل را جمع می نماید.
3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
3شکسته دلان را شفا می دهد و زخم های ایشان را می بندد.
4Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.
4خداوند شماره و تعداد ستارگان را می داند و هر کدام آن ها را به نام می شناسد.
5Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.
5خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی بی نهایت.
6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
6خداوند مسکینان را بر می افرازد و شریران را به زمین می اندازد.
7Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;
7خداوند را با سرود سپاسگزاری بپرستید، و با نوای رباب برای خدای ما نغمه بنوازید.
8Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;
8او آسمان ها را با ابر ها می پوشاند، باران را برای زمین مهیا می نماید و گیاه را بر کوهها می رویاند.
9Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.
9او حیوانات را آذوقه می دهد و زاغچه ها را وقتی روزی می خواهند، تغذیه می کند.
10Nie kocha się w mocy koóskiej, ani się kocha w goleniach męskich.
10در قوّت اسپ رغبت ندارد و از نیروی پای انسان راضی نمی باشد.
11Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
12Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże, Syonie! Boga twego.
12ای اورشلیم، خداوند را شکر کن. ای سهیون، خدای خود را ستایش کن.
13Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده و ساکنین ترا برکت می دهد.
14On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię.
14به سرحدات تو صلح می آورد و تو را از بهترین گندم سیر می کند.
15On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.
15فرمان خود را به زمین می فرستد و کلام او با سرعت پخش می گردد.
16On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.
16زمین را با لحاف برف می پوشاند و باران یخ را مانند گَرد می پاشد.
17Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?
17ژاله را مثل سنگریزه می فرستد و کیست که طاقت سرمای آن را داشته باشد؟
18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.
18کلام خود را می فرستند و به امر او یخها آب می شوند، باد می وزد و آب به جریان می آید.
19Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده و احکام و داوری های خود را به اسرائیل.با هیچ قوم دیگری چنین نکرده است و داوری های او را نمی دانند.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
20Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.
20با هیچ قوم دیگری چنین نکرده است و داوری های او را نمی دانند.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!