1(Psalm Dawidowy ku przypominaniu.)
1ای خداوند، مرا در غضب خود سرزنش مفرما و در خشم خویش تنبیه نکن.
2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.
2تیرهای تو در بدنم فرو رفته اند و دست تو بر من سنگینی می کند.
3Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.
3به سبب غضب تو سلامتی در بدنم نیست و به سبب گناه خودم استخوانهایم بدرد آمده اند.
4Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.
4زیرا گناهانم از سرم گذشته است و مثل بار گران از طاقتم سنگین تر شده.
5Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.
5به سبب حماقت من، زخمهایم متعفن شده و چرک برداشته اند.
6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.
6به خود می پیچم و بکلی خمیده شده ام؛ تمام روز از درد نالیده و بی قرارم.
7Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzieó w żałobie chodzę.
7زیرا کمرم از درد می سوزد و سلامتی در بدنم نیست.
8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.
8تمام وجودم ضعیف شده و تحمل خود را از دست داده ام؛ از فغان دل خود می نالم.
9Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.
9ای خداوند، از تمام آرزو هایم خبر داری و ناله های من از تو پوشیده نیست.
10Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.
10قلب من به شدت می تپد، نیرویم را از دست داده ام و نور در چشمانم نمانده است.
11Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.
11دوستان و رفقایم به سبب مصیبتم از من فاصله گرفته اند و خویشاوندانم از من دوری می کنند.
12Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.
12دشمنان برای کشتنم دام گسترده اند. بدخواهانم سخنان فتنه انگیز می زنند و همیشه علیه من دسیسه می سنجند.
13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzieó zmyślali.
13ولی من مثل یک شخص کر نمی شنوم و مانند گنگ حرفی نمی زنم.
14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
14بلی، مثل کسی گردیده ام که نمی شنود و حرفی در زبان ندارد.
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
15اما ای خداوند، امید من به تو است و تو ای خداوند، خدایم جواب می دهی.
16Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!
16زیرا گفته ام که مبادا دشمنانم در بدبختی من شاد شوند و وقتی می افتم بر من سرافرازی کنند.
17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.
17نزدیک است از پای درآیم و از دست درد لحظه ای آرام ندارم.
18Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.
18به گناه خود اعتراف می کنم و از خطای که کرده ام پشیمانم.
19Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.
19دشمنانم سالم و قوی هستند؛ بسیارند آنانی که بی سبب از من نفرت دارند.
20Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:
20آنانی که به عوض نیکی بدی می کنند با من دشمنی می ورزند، چون نیکویی را پیروی می کنم.
21A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.
21ای خداوند، مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش!ای خداوندی که نجات من هستی، برای اعانت من تعجیل فرما.
22Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.
22ای خداوندی که نجات من هستی، برای اعانت من تعجیل فرما.
23Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!