1(Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot i Seminit psalm Dawidowy.)
1ای خداوند، در غضب خود مرا سرزنش مکن و در خشم خود مرا جزا نده.
2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.
2ای خداوند، بر من رحم کن زیرا که پژمرده شده ام. خداوندا، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم را درد فرا گرفته است،
3Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,
3روح من پریشان است. تا به کی ای خداوند، تا به کی؟
4I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?
4ای خداوند، بیا و مرا برهان، به خاطر رحمت خود مرا نجات بده.
5Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;
5زیرا که در موت ذکر تو نمی باشد! در قبر کیست که تو را ستایش کند؟
6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?
6از نالۀ خویش خسته شده ام. تمامی شب تخت خوابم غرق و بسترم به اشکها تر است.
7Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.
7چشمانم از شدت غم کم نور و از دست آزار دشمنان ضعیف شده اند.
8Zaćmiło się dla gniewu oko moje, a zstarzała się twarz moja dla wszystkich nieprzyjaciół moich.
8ای بدکاران از من دور شوید، زیرا خداوند آواز گریۀ مرا شنیده است.
9Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.
9خداوند ناله و زاری مرا شنیده است. خداوند دعای مرا اجابت می نماید.همۀ دشمنانم بشدت شرمنده گردیده و با خجالت و سرافگندگی رانده می شوند.
10Usłyszał Pan prośbę moję; Pan modlitwę moję przyjął.
10همۀ دشمنانم بشدت شرمنده گردیده و با خجالت و سرافگندگی رانده می شوند.
11Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy nieprzyjaciele moi; niech tył podadzą, a niech prędko pohaóbieni będą.