1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
1Nagu lumi suvel ja vihm lõikusajal, nõnda ei sobi albile au.
2Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.
2Nagu koduta lind, nagu lendav pääsuke, nõnda on teenimata needus: see ei lähe täide.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
3Hobusele piits, eeslile valjad ja alpide seljale vits.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
4Ära vasta albile ta rumalust eeskujuks võttes, et sinagi ei saaks tema sarnaseks!
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
5Vasta albile ta rumaluse peale, et ta ei hakkaks ennast targaks pidama!
6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
6Kes albiga sõna saadab, raiub eneselt jalad ja peab jooma vägivalda.
7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
7Nagu lonkuri jalgade kõikumine on õpetussõna alpide suus.
8Jako kiedy kto przywiązuje kamieó drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
8Otsekui asetaks kivi lingule, nõnda on albile au andmine.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
9Otsekui joobnu kätte sattunud orjavits on õpetussõna alpide suus.
10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
10Nagu kütt, kes haavab kõiki, on see, kes palkab albi või palkab möödujaid.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
11Nagu oma okse juurde tagasi pöörduv koer on oma rumalust kordav alp.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
12Kui näed meest, kes iseenese silmis on tark, siis on albil enam lootust kui temal.
13Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.
13Laisk ütleb: Noor lõvi on tee peal! Kiskja keset turgu!
14Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.
14Uks pöörleb hingedel, laisk oma asemel.
15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
15Laisk pistab käe kaussi, aga ei viitsi seda suu juurde viia.
16Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
16Laisk on iseenese meelest targem kui seitse arukalt vastajat.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
17Otsekui koera kõrvust haarab kinni see, kes mööda minnes vihastab riiu pärast, millega temal ei ole tegemist.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
18Nagu meeletu, kes ammub tuliseid surmanooli,
19Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?
19on mees, kes petab oma ligimest ja ütleb: Ma teen ju ainult nalja.
20Gdy niestaje drew, gaśnie ogieó; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.
20Puude puudusel kustub tuli, ja kui ei ole keelepeksjat, vaibub tüli.
21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
21Mida söed hõõgusele ja puud tulele, seda on riiakas mees tüli õhutamisel.
22Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
22Keelepeksja sõnad on nagu maiuspalad ja need lähevad otse sisikonna soppidesse.
23Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.
23Põlevad huuled ja kuri süda on nagu hõbevaabaga kaetud potitükk.
24Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.
24Vihkaja teeskleb huultega, aga südames ta haub pettust:
25Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka obrzydliwość jest w sercu jego.
25kui ta teeb oma hääle mahedaks, siis ära usu teda, sest tal on seitse jäledust südames.
26Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.
26Vihkamine katab ennast kavalasti, aga koguduses tuleb ta kurjus ilmsiks.
27Kto drugiemu dół kopie, wpada weó; a kto kamieó toczy, na niego się obraca.
27Kes kaevab augu, langeb ise sinna sisse, ja kes paneb kivi veerema, selle peale see veereb tagasi.
28Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.
28Valelik keel vihkab oma ohvreid, ja meelitaja suu valmistab hukatuse.