¹Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.

¹Lemueli, Massa kuninga sõnad, millega ta ema teda õpetas:

²Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?

²'Mis oleks mul sulle öelda, mu poeg, mu üsa poeg, mu tõotuste poeg?

³Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.

³Ära anna oma rammu naistele, oma teid nende hooleks, kes hävitavad kuningaid!

⁴Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;

⁴Ei sünni kuningail, Lemuel, ei sünni kuningail juua veini ega vürstidel himustada vägijooki,

⁵By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.

⁵et nad juues ei unustaks seadust ega väänaks kõigi vaeste õigust.

⁶Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.

⁶Andke vägijooki norutajale ja veini sellele, kelle hing on kibestunud,

⁷Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na utrapienie swoje niech więcej nie wspomni.

⁷et ta jooks ja unustaks oma vaesuse ega mõtleks enam oma vaevale!

⁸Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

⁸Ava oma suu keeletu heaks, õiguse tegemiseks kõigile põlatuile!

⁹Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

⁹Ava oma suu, mõista õiglast kohut, tee õigust viletsale ja vaesele!

¹⁰Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

¹⁰Tubli naine on palju enam väärt kui pärlid. Kes leiab tema?

¹¹Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

¹¹Ta mehe süda loodab tema peale ja tulust ei ole tal puudust.

¹²Dobrze mu czyni, a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

¹²Kogu oma eluaja teeb ta mehele head ja mitte kurja.

¹³Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

¹³Ta muretseb villu ja linu ning töötab virkade kätega.

¹⁴Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

¹⁴Ta on kaupmehe laevade sarnane: ta toob oma leiva kaugelt.

¹⁵I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

¹⁵Ta tõuseb, kui on alles öö, ja annab oma perele rooga ja määratud osa oma teenijaile.

¹⁶Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

¹⁶Ta soovib põldu ja hangib selle, oma käte viljast ta istutab viinamäe.

¹⁷Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

¹⁷Ta paneb enesele vöö kõvasti vööle ja teeb oma käsivarred tugevaks.

¹⁸Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

¹⁸Ta märkab, et ta tulemused on head: ei kustu öösel ta lamp.

¹⁹Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

¹⁹Ta paneb oma käed koonlapuu külge ja ta pihud hoiavad kedervart.

²⁰Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

²⁰Ta avab oma pihu viletsale ja sirutab vaestele mõlemad käed.

²¹Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

²¹Ei ta karda lund oma pere pärast, sest kogu ta perel on kahekordsed riided.

²²Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

²²Ta valmistab enesele vaipu, ta riietus on linane ja purpurpunane.

²³Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

²³Ta mees on tuntud väravais, kui ta istub maa vanemate hulgas.

²⁴Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

²⁴Ta valmistab ja müüb särke ning annab kaupmeestele vöösid.

²⁵Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

²⁵Ta riided on tugevad ja ilusad ja ta vaatab rõõmsalt tulevikku.

²⁶Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

²⁶Ta avab oma suu targasti ja tema keelel on sõbralik õpetus.

²⁷Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

²⁷Ta valvab tegevust kojas ega söö laiskuse leiba.

²⁸Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

²⁸Ta pojad tõusevad ja nimetavad teda õnnelikuks, ja ta mees ülistab teda:

²⁹Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

²⁹'Palju on tütarlapsi, kes töös on tublid, aga sina ületad nad kõik!'

³⁰Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

³⁰Võluvus on petlik ja ilu on tühine, aga naine, kes Issandat kardab, on kiiduväärt.

³¹Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

³¹Andke temale ta käte vilja ja tema teod ülistagu teda väravais!'