1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;
1Laulujuhatajale: Taaveti laul. Mu kiituse Jumal, ära ole vait!
2Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,
2Sest nad on avanud mu vastu õela ja petise suu; nad räägivad minuga valekeelel;
3A słowy jadowitemi ogarnęli mię, walcząc przeciwko mnie bez wszekiej przyczyny.
3nad on mind piiranud vihkamissõnadega ja võitlevad mu vastu põhjuseta.
4Przeciwili mi się za miłość moję, chociażem się za nich modlił.
4Mu armastuse pärast kaebavad nad minu peale, aga mina palvetan.
5Oddawają mi złem za dobre; a nienawiścią za miłość moję.
5Nemad tasuvad mulle head kurjaga ja mu armastust vihkamisega.
6Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.
6Sea õel tema vastu ja saatan seisku ta paremal käel!
7Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.
7Kohtust väljugu ta hukkamõistetult ja tema palve saagu patuks!
8Niech będą dni jego krótkie, a przełożeóstwo jego niech inny weźmie.
8Tema päevi olgu pisut, ta amet saagu teisele!
9Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.
9Ta lapsed jäägu vaeslasteks ja ta naine leseks!
10Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.
10Ta lapsed hulkugu ümber ja kerjaku ning otsigu toitu kaugel oma varemeist!
11Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.
11Liigkasuvõtja võtku kõik, mis tal on, ja muulased rüüstaku ta töövaeva!
12Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.
12Ärgu olgu tal kedagi, kes osutab heldust ta vastu, ja ärgu olgu kedagi, kes annaks armu tema vaeslastele!
13Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.
13Tema järglased saagu otsa, teises põlves kustugu tema nimi!
14Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.
14Tema esiisade pahateod seisku Issandal meeles ja tema ema pattu ärgu kustutatagu!
15Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,
15Olgu need Issanda ees alati, ja ta kaotagu maa pealt nende mälestus!
16Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a tego, który był serca utrapionego, chciał zamordować.
16Sest see mees ei mõelnud teha head, vaid kiusas viletsat ja vaest ja meeleheitel olevat, et teda surmata.
17Ponieważ umiłował przeklęstwo, niechże przyjdzie na niego; niechciał błogosławieóstwa niechże będzie oddalone od niego.
17Ta armastas needmist - see tabagu teda! Temale ei meeldinud õnnistamine - see jäägu temast kaugele!
18A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.
18Ta riietas end needmisega nagu kuuega - see tungigu nagu vesi tema sisemusse ja nagu õli ta kontidesse!
19Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.
19Olgu see temale nagu riie, millesse ta ennast mähib, ja nagu vöö, millega ta alati ennast vöötab!
20Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.
20Niisugune olgu mu pealekaebajate palk Issanda käest ja nende palk, kes räägivad kurja minu hinge vastu!
21Ale ty, Panie! o Panie! użyj nademną litości dla imienia twego; a iż dobre jest miłosierdzie twoje, wyrwijże mię.
21Aga sina, Issand, mu Jumal, tee minuga oma nime kohaselt, sest sinu heldus on hea: kisu mind välja!
22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.
22Sest mina olen vilets ja vaene, ja mu süda on läbi torgatud mu sees.
23Jako cieó, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szaraóczę.
23Ma kaon nagu vari, mis pikemaks venib, mind raputatakse maha nagu rohutirtse.
24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.
24Mu põlved nõrkevad paastumisest ja mu liha kõhnub rasvatuks.
25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.
25Ma olen saanud neile teotuseks, mind nähes nad vangutavad pead.
26Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,
26Aita mind, Issand, mu Jumal! Päästa mind oma heldust mööda!
27Tak, aby poznać mogli, iż to ręka twoja, a żeś ty, Panie! to uczynił.
27Tundku nad, et see on sinu käsi, et sina, Issand, oled seda teinud!
28Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.
28Kui nad neavad, siis sina õnnista! Kui nad kipuvad kallale, siis jäägu nad häbisse, aga sinu sulane rõõmustagu!
29Niech będą przeciwnicy moi w haóbę obleczeni, a niech się przyodzieją, jako płaszczem, zelżywością swoją.
29Mu vastased riietugu teotusega ja mähkigu end oma häbisse nagu ülekuube!
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
30Ma tahan Issandat väga tänada oma suuga ja paljude seas teda kiita,
31Przeto, że stoi po prawej stronie nędznemu, aby go wybawił od tych, którzy osądzają duszę jego.
31sest tema seisab vaese paremal käel, et päästa tema hing hukkamõistjate käest.