¹(Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali.)

¹Laulujuhatajale: viisil 'Kauge tamme tuvi'; Taaveti mõistulaul ajast, kui vilistid võtsid ta kinni Gatis.

²Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.

²Ole mulle armuline, Jumal, sest inimesed tahavad mind rünnata, ühtelugu kipuvad sõjamehed mu kallale!

³Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzieó; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!

³Mu varitsejad püüavad mind rünnata kogu päeva, sest palju on neid, kes mu vastu kõrgilt sõdivad.

⁴Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.

⁴Sel päeval, kui ma kardan, loodan ma sinu peale,

⁵Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.

⁵Jumala peale, kelle sõna ma kiidan. Ma loodan Jumala peale, ei ma karda. Mida võibki lihane inimene mulle teha?

⁶Przez cały dzieó słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.

⁶Kogu päeva nad moonutavad mu sõnu, kõik nende mõtted minu kohta sihivad kurjale.

⁷Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.

⁷Nad tulevad kokku ja luuravad ning jälgivad mu samme, sest nad varitsevad mu hinge.

⁸Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.

⁸Kas peaks neil olema pääsemist oma nurjatusega? Vihaga tõuka maha rahvad, oh Jumal!

⁹Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?

⁹Minu pagulaspäevad olid sa ära lugenud; pane sina mu pisarad oma lähkrisse; eks need ole su raamatus?

¹⁰Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.

¹⁰Kord peavad taganema mu vaenlased sel päeval, mil ma hüüan; seda ma tean, sest Jumal on minu poolt.

¹¹Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.

¹¹Jumala sõna ma kiidan, Issanda sõna ma kiidan.

¹²W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

¹²Jumala peale ma loodan, ei ma karda; mida võibki mulle teha inimene?

¹³Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam.

¹³Jumal, minu peal on tõotused, mis ma sinule andsin; ma tasun sulle tänuohvrid.

¹⁴Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.

¹⁴Sest sa kiskusid välja mu hinge surmast, mu jalad libisemisest, et ma kõnniksin Jumala ees eluvalguses.