1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.
1Môj duch je rozrušený; moje dni hasnú; zbývajú mi hroby.
2Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.
2Je isté, že je posmech posmievačov u mňa, a moje oko má dlieť na ich poburovaní!
3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.
3Nože polož záloh; zaruč sa u seba za mňa! Lebo veď kde kto iný uderí do mojej ruky!
4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
4Pretože si prikryl ich srdce, aby nerozumeli, preto ich ani nepovýšiš.
5Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.
5Kto za podiel oznámi blížnych, toho synov oči sa zatmejú.
6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.
6Ale ma vystavil ľuďom za príslovie, a stal som sa takým, ktorému sa pľuje do tvári.
7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cieó.
7Moje oko zoslablo od žiaľu, a všetky moje údy sú podobné tôni.
8Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
8Statoční ľudia priami sa hrozia nad tým, a nevinný sa poburuje nad pokrytcom.
9Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
9Avšak spravedlivý sa bude držať svojej cesty, a ten, kto je čistých rúk, priberie sily.
10Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.
10Ale i vy všetci sa vráťte a nože poďte! Lež nenajdem medzi vami múdreho.
11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
11Moje dni sa pominuly; moje úmysly sú roztrhané, dedičstvá môjho srdca.
12Noc mi się w dzieó obraca; a światłość skraca się dla ciemości.
12Noc mi obracajú na deň, a zase vraj svetlo je blízko tmy.
13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.
13I keby som niečo očakával, jednako bude hrob mojím domom; vo tme si usteliem svoju ložu.
14Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.
14Jame privolám: Ty si môj otec! Moja mať a moja sestra privolám červom.
15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?
15Kde je tedy moje očakávanie? A čo do môjho očakávania, kto kedy ho uvidí?
16W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.
16Všetko to sostúpi k závorám hrobu, akže všetko spolu spočíva na prachu.