¹A odpowiadając Ijob rzekł:

¹A Job odpovedal a riekol:

²Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

²Ešte i dnes bude moje úpenie spúrou! Môj údel strádania je ťažší nad moje vzdychanie.

³Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

³Oj, aby som vedel, kde by som ho našiel! Išiel by som až pred jeho prestol.

⁴Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

⁴Predložil by som pred neho súd a svoje ústa by som naplnil dôkazmi.

⁵Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

⁵Chcel by som zvedieť slová, ktorými by mi odpovedal, a porozumieť tomu, čo by mi riekol.

⁶Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

⁶Či by sa pravotil so mnou vo svojej veľkej sile? Nie to, ale by ma pozorne vypočul.

⁷Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

⁷Tam by sa pravotil s ním priamy človek spravedlivý, a navždy by som uniknul svojmu sudcovi.

⁸Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

⁸Ale hľa, keď pojdem napred, neni ho, a keď nazad, nespozorujem ho.

⁹Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

⁹naľavo, ak robí niečo, neuvidím ho; ak zahne napravo, neuzriem ho.

¹⁰Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

¹⁰Lebo zná, jaká je cesta u mňa; keď ma bude zkúšať, vyjdem ako zlato.

¹¹Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

¹¹Moja noha sa držala jeho kroku; ostríhal som jeho cestu a neodchýlil som sa

¹²Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

¹²ani som neuhnul od prikázania jeho rtov; nad svoj stanovený diel pokrmu som schoval reči jeho úst.

¹³Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

¹³Ale keď on trvá na jednom, ktože ho odvráti? A keď si zažiada niečo jeho duša, aj to učiní.

¹⁴Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

¹⁴A istotne vykoná i to, čo ustanovil o mne. A podobných vecí je mnoho pri ňom.

¹⁵Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

¹⁵Preto sa desím jeho tvári, keď premýšľam o tom, strachujem sa pred ním.

¹⁶Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

¹⁶A silný Bôh zmalátnil moje srdce, a Všemohúci ma predesil.

¹⁷Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

¹⁷Oj, že nie som zničený od tmy! A bol by tak ukryl predo mnou mrákotu.