¹A odpowiadając Elifas Temaóczyk rzekł:

¹Na to odpovedal Elifaz Témanský a riekol:

²Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.

²Či prospeje niečím človek silnému Bohu? Ale istotne sebe prospeje rozumný.

³Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?

³Či bude mať Všemohúci niečo z toho, keď budeš spravedlivý? Alebo či bude mať z toho nejaký zisk, keď budeš robiť tak, aby boly tvoje cesty bezúhonné?

⁴Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?

⁴Či ťa azda bude kárať preto, že sa ťa bojí, pojde s tebou v súd?

⁵Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz koóca nieprawościom twoim?

⁵Či nie je tvoja zlosť veľká? A nie je konca tvojim neprávostiam.

⁶Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.

⁶Lebo si brával záloh od svojich bratov bez príčiny a svliekal si rúcho s nahých.

⁷Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.

⁷Nenapojil si ustatého vodou a lačnému si odoprel chleba.

⁸Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

⁸A tak mal zem človek silného ramena a súc váženou osobou býval v nej.

⁹Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.

⁹Vdovy si preč posielal s prázdnym, a ramená sirôt boly drtené.

¹⁰A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

¹⁰Preto sú vôkol teba osídla a strach ťa predesil znenazdania,

¹¹Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

¹¹alebo tma, že nevidíš, a záplava vody ťa pokryla.

¹²Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.

¹²Či nie je Bôh vysoký jako nebesia? A vidz vrchol hviezd, že sú vysoko!

¹³Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

¹³A hovoríš: Čože vie silný Bôh?! Či bude súdiť v mrákave?

¹⁴Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

¹⁴Oblaky sú mu skrýšou, takže nevidí a chodí sem a ta po okruhu nebies.

¹⁵Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?

¹⁵Či budeš pozorovať cestu predošlého veku, ktorou kráčali mužovia márnosti,

¹⁶Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

¹⁶ktorí boli vyrvaní pred časom, a ktorých základ bol nakoniec ako rozliata rieka?

¹⁷Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?

¹⁷Ktorí hovorievali silnému Bohu: Ujdi od nás! A že čo im učiní Všemohúci?

¹⁸Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)

¹⁸Kým on naplňoval ich domy dobrým. Ale rada bezbožných je ďaleko odo mňa.-

¹⁹Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

¹⁹Spravedliví to uvidia a budú sa radovať, a nevinný sa im vysmeje a povie:

²⁰Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogieó pożarł.

²⁰Áno, tak je; vyhladený je ten, ktorý bol povstal proti nám a ich ostatok strávil oheň.

²¹Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyó sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.

²¹Nože si zvykni s ním a maj pokoj, tak prijde na teba dobré.

²²Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.

²²Prijmi, prosím, zákon z jeho úst a slož jeho reči vo svojom srdci.

²³Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:

²³Jestli sa navrátiš k Všemohúcemu, budeš zase vybudovaný, a jestli vzdiališ neprávosť od svojich stánov.

²⁴Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.

²⁴A slož do prachu zlato a medzi skalie potokov zlato z Ofíra.

²⁵I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.

²⁵A tak bude Všemohúci tvojím zlatom i striebrom najkrásnejšieho lesku tebe.

²⁶Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.

²⁶Lebo vtedy sa budeš kochať vo Všemohúcom a pozdvihneš svoju tvár k Bohu.

²⁷Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.

²⁷Budeš sa mu pokorne modliť, a vyslyší ťa, a splníš svoje sľuby.

²⁸Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.

²⁸Keď povieš slovo, že bude to či to, bude ti stáť, a svetlo bude žiariť na tvoje cesty.

²⁹Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.

²⁹A keby viedly dolu do pokory, povieš: Bude povýšenie. A toho, kto je ponížených očí, zachráni.

³⁰Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.

³⁰A jestli vytrhne toho, kto nie je bez viny, doista bude vytrhnutý čistotou tvojich rúk.