1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A Job odpovedal a riekol:
2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
2Počujteže moju reč, a bude mi to za vaše potešenia.
3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
3Potrpte ma, aby som ja hovoril, a keď dohovorím, potom sa vysmievaj.
4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
4Či sa ja azda žalujem ľuďom? Alebo prečo by nemal môj duch ustávať v trpezlivosti?
5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
5Pozrite na mňa a predeste sa a položte ruku na ústa.
6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.
6Keď myslím na to, trniem zdesený, a hrôza pochytáva moje telo.
7Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?
7Prečo žijú bezbožníci, zostarejú sa i mohutnejú v sile?
8Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.
8Ich semeno stojí pevne u nich pred nimi a ich potomstvo pred ich očami.
9Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.
9Ich domy majú pokoj od strachu, ani nedopáda prút Boží na nich.
10Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.
10Jeho byko skočí a nie bez oplodnenia; jeho krava sa telí a nevyvrhne.
11Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.
11Vypúšťajú svoje decká jako drobné stádo, a ich deti poskakujú.
12Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.
12Povyšujú svoj hlas pri bubne a pri citare a radujú sa zvuku píšťaly.
13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
13Trávia svoje dni v dobrom a v okamihu sostupujú do hrobu.
14Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.
14A hovoria silnému Bohu: Ujdi od nás! Nechceme známosti tvojich ciest.
15Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?
15Čože je Všemohúci, aby sme mu slúžili? A čo nám to pomôže, keď sa mu budeme modliť?
16Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.
16Ale hľa, ich dobré nie je v ich ruke, a preto je rada bezbožných ďaleko odo mňa.
17Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.
17Koľko ráz zhasne lampa bezbožných? A či prichádzava na nich ich zhuba? Či im Bôh udeľuje bolesti vo svojom hneve?
18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.
18Kedy bývajú ako slama pred vetrom a jako plevy, ktoré ukradne víchor?
19Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
19Že vraj Bôh odkladá jeho synom jeho neprávosť? Nech odplatí jemu, aby vedel!
20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.
20Nech vidia jeho oči jeho nešťastie, a nech sa napije z prchlivosti Všemohúceho!
21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?
21Lebo čo mu je, bezbožnému, po jeho dome po ňom, keď je urezaný počet jeho mesiacov?!
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
22Či bude niekto učiť známosti silného Boha, jeho, ktorý sám súdi vysokomyseľných?
23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;
23Jeden zomiera v plnom svojom blahobyte, cele bezpečný a pokojný;
24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,
24jeho žochtáre sú plné mlieka, a špik jeho kostí je zvlažovaný,
25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.
25kým iný zomiera s roztrpčenou dušou a nejedol v živote dobrého.
26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.
26No, spolu ľahnú do prachu, a červy ich pokryjú.
27Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.
27Hľa, znám vaše myšlienky a vaše úmysly použiť proti mne násilie.
28Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?
28Lebo hovoríte: Kde je dom kniežaťa? A kde je stán príbytkov bezbožných?
29Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?
29Či ste sa nepýtali tých, ktorí idú pomimo cestou? A či ich pokynov neznáte?
30Że w dzieó zatracenia zły zachowany bywa, w dzieó, którego gniew przywiedziony bywa.
30Že totiž zlý človek býva ušetrený ku dňu záhuby, že bývajú vedení ku dňu výbuchov Božieho hnevu?
31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
31Kto mu oznámi jeho cestu do jeho tvári? Alebo keď on niečo spácha, kto mu odplatí?
32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.
32A on bude doprevadený k hrobom, a ešte i po smrti bude bdieť nad rovom.
33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.
33Budú mu sladnúť hrudy údolia, a za ním potiahne každý človek, a tým pred ním neni počtu.
34Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?
34A jako ma tedy potešíte márnosťou, keď vo vašich odpovediach zostáva iba faloš?