¹Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.

¹Lebo striebro má svoj prameň a zlato miesto, kde ho čistia;

²Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.

²železo sa berie z prachu, a rozpustený kameň dáva meď.

³Celu ciemnościom ułożonego i koóca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

³Človek kladie koniec tme a zkúma vo všetky konce hlbiny hľadajúc kameň mrákoty a tône smrti.

⁴Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

⁴Lomí dol hlboko od toho, kto býva hore; tí, ktorých zabudla noha, visia, vzdialení súc od ľudí kolíšu sa sem a ta.

⁵Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.

⁵Čo do zeme, z nej pochádza chlieb, a pod ňou sa prevracia čosi jako oheň.

⁶W niektórych miejscach jest kamieó Safir, i piasek złoty;

⁶Miesto safíra sú jej kamene, rôzneho prachu, ktorý má zlato,

⁷A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.

⁷chodníka, ktorého nezná orol, ani ho neuzrie oko sokola;

⁸Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.

⁸nešliapala po ňom mladá zver; nekráčal po ňom lev.

⁹Na krzemieó ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

⁹Človek vystrel svoju ruku po kremeni; podvracia vrchy od koreňa;

¹⁰Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.

¹⁰rúbe prietoky cez skaly, a všetko, čo je drahé, uvidí jeho oko;

¹¹Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

¹¹hatí rieky, aby sa nevylialy, a vyvodí skryté veci na svetlo...

¹²Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?

¹²Ale kde sa nájde múdrosť? A kde je miesto rozumnosti?

¹³Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.

¹³Smrteľný človek nezná jej ceny, ani sa nenajde v zemi živých.

¹⁴Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

¹⁴Priepasť hovorí: Neni jej vo mne. A more hovorí: Nie je u mňa.

¹⁵Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.

¹⁵Nedáva sa za ňu rýdze zlato, ani sa neváži striebro za jej menu.

¹⁶Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.

¹⁶Nevyváži sa za zlato z Ofíra, za drahý onyx a safír.

¹⁷Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.

¹⁷Nevyrovná sa jej v cene zlato ani sklo, ani sa nedá zameniť za nádobu z čistého zlata.

¹⁸Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.

¹⁸Nespomína sa koral a kryštal, a nadobudnúť múdrosť je nad perly.

¹⁹Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.

¹⁹Nevyrovná sa jej smaragd z Ethiopie, ani sa nevyváži za čisté zlato.

²⁰Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?

²⁰A tedy odkiaľže prichodí múdrosť? A kde je miesto rozumnosti?

²¹Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.

²¹Pretože je skrytá pred očima každého živého i pred nebeským vtáctvom je ukrytá.

²²Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.

²²Zahynutie a smrť hovoria: Svojimi ušami sme počuly jej povesť.

²³Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.

²³Sám Bôh rozumie jej ceste a on zná jej miesto.

²⁴Bo on na koóczyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.

²⁴Lebo on zrie na všetky končiny zeme, vidí všade všetko pod všetkými nebesami.

²⁵Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

²⁵Keď robil vetru váhu a meral vody mierou

²⁶On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

²⁶robiac dažďu právo a cestu blesku hromov,

²⁷W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

²⁷vtedy ju videl a vyrozprával ju; pripravil ju i prezkúmal ju.

²⁸Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźó Paóska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.

²⁸A človekovi riekol: Hľa, bázeň Pánova je múdrosť, a odstúpiť od zlého je rozumnosť.