¹Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

¹A Job pokračoval vo svojej umnej reči a riekol:

²Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

²Ako že žije silný Bôh, ktorý odmietnul môj súd, a Všemohúci, ktorý horkosťou naplnil moju dušu,

³Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

³že tak iste, dokiaľ len bude vo mne dych môjho života a duch Boha v mojich nozdrách,

⁴Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.

⁴nebudú moje rty hovoriť neprávosti, ani môj jazyk nebude vravieť ľsti.

⁵Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

⁵To nech je preč odo mňa, aby som vás uznal za spravedlivých vo vašich vineniach. Dokiaľ nezomriem, nedám odstrániť od seba svoju nevinu.

⁶Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

⁶Držím sa svojej spravedlivosti ani sa jej nepustím. Moje srdce nebude potupovať niktorý z mojich dní.

⁷Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.

⁷Nech je môj nepriateľ ako bezbožník a ten, kto povstáva proti mne, jako nešľachetník.

⁸Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

⁸Lebo jakáže je nádej pokrytca, keď vydiera, keď vytiahne Bôh jeho dušu?

⁹Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy naó ucisk przyjdzie?

⁹Či počuje silný Bôh jeho krik, keď prijde na neho úzkosť?

¹⁰Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?

¹⁰Či azda bude sa kochať vo Všemohúcom? Či bude volať na Boha každého času?

¹¹Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

¹¹Budem vás vyučovať o ruke silného Boha a toho, čo je u Všemohúceho, nezatajím.

¹²Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?

¹²Hľa, vy všetci ste videli; prečo tedy hovoríte takú márnosť?

¹³Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.

¹³To je podiel bezbožného človeka u silného Boha a dedičstvo ukrutníkov, ktoré vezmú od Všemohúceho.

¹⁴Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

¹⁴Jestli sa aj rozmnožia jeho synovia, rozmnožia sa pod meč, a jeho potomci sa nenasýtia chleba.

¹⁵Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

¹⁵Jeho pozostalí, ktorí unikli, pochovaní budú smrťou, a jeho vdovy nebudú plakať.

¹⁶Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

¹⁶Keby nahromadil striebra jako prachu a nahotovil šiat ako blata,

¹⁷Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.

¹⁷nahotoví, ale spravedlivý oblečie, a čo do striebra, podelí nevinný.

¹⁸Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

¹⁸Vystaví svoj dom ako moľ a jako búdu, ktorú spravil strážnik.

¹⁹Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

¹⁹Ľahne bohatý, a nič nie je odpratané; otvorí svoje oči, a niet ho!

²⁰Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

²⁰Hrôza ho zachváti jako voda; víchor ho ukradne vnoci.

²¹Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

²¹Vychytí ho východný vietor, a pojde, a urve ho jako víchrica z jeho miesta.

²²Toć Bóg naó dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

²²Také veci vrhne na neho a nezľutuje sa; bude utekať pred jeho rukou, čo bude stačiť.

²³Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

²³Tlieskať budú nad ním svojimi rukami a potupne budú pískať na neho z jeho miesta.