¹A Ijob odpowiadając rzekł:

¹Zase odpovedal Job a riekol:

²Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły?

²Čo si pomohol tomu, kto nemá sily? Jako si zachránil rameno, ktoré nemá vlády?

³Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?

³Čo si poradil tomu, kto nemá múdrosti? A dal si hojne poznať pravú podstatu vecí!

⁴Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?

⁴Komu si zvestoval slová? A čí dych to vyšiel z teba?

⁵I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

⁵Duchovia mŕtvych sa svíjajú bolesťou pod vodami aj ich spoluobyvatelia.

⁶Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.

⁶Priepasť šeola je nahá pred ním, a nieto prikrytia abaddonu.

⁷Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.

⁷Rozťahuje sever nad prázdnom; zavesil zem na ničom.

⁸Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

⁸Zaväzuje vody do svojich oblakov, a neroztrhne sa oblak pod nimi.

⁹Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

⁹Drží ukrytú tvár svojho trónu; rozťahuje nad ním svoj oblak;

¹⁰Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

¹⁰ustanovil medze na povrchu vody do kruhu až potiaľ, kde končí svetlo so tmou.

¹¹Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

¹¹Stĺpy nebies sa trasú a trnú od jeho žehrania.

¹²Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

¹²Svojou silou búri more a svojím umom drtí Rahaba.

¹³Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

¹³Od jeho ducha nebesia báj; jeho ruka prebodne dlhého hada.

¹⁴Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

¹⁴Hľa, to sú výbežky jeho ciest. A jaký je to ešte len šepot toho, čo sme počuli o ňom! A hromu jeho hrdinskej sily kto porozumie?!