¹Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.

¹A teraz sa mi smejú vekom mladší odo mňa, ktorých otcami som opovrhoval, ani len ich postaviť so psami svojho drobného stáda.

²Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.

²A načo by mi aj bola bývala sila ich rúk? Zhynula u nich vláda.

³Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

³Nedostatkom a hladom zmorení, tí, ktorí obhrýzali vypráhlu zem, šero pustiny a púšte,

⁴Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.

⁴ktorí trhali zeliny po chrastinách, a koreň jalovca bol ich pokrmom.

⁵Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,

⁵Boli vyhnaní zpomedzi ľudí; kričali na nich ako na zlodeja,

⁶Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

⁶takže museli bývať vo výmole potokov, v dierach prachu a skál.

⁷Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.

⁷Revali medzi chrastinami; boli sobraní pod tŕne,

⁸Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.

⁸synovia blázna i synovia človeka bez mena; boli vypudení zo zeme.

⁹Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.

⁹A teraz som sa stal ich pesničkou a som im vravou.

¹⁰Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

¹⁰Ošklivia si ma; vzďaľujú sa odo mňa a neštítia sa pľuvať mi do tvári,

¹¹Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

¹¹pretože Bôh rozviazal moju tetivu a ztrápil ma; preto odvrhli úzdu pred mojou tvárou.

¹²Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

¹²Po pravici povstáva mladá sberba; podrážajú mi nohy a nahadzujú proti mne cesty svojej zhuby.

¹³Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

¹³Rozryli môj chodník; dopomohli k mojej zkaze tí, ktorí sami nemajú spomocníka.

¹⁴Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

¹⁴Prišli na mňa jako širokou trhlinou; valia sa jako búrka.

¹⁵Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

¹⁵Hrôzy sa obrátili na mňa; stíha to moju dôstojnosť ako vietor, a moja spása pominula jako oblak.

¹⁶A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

¹⁶A teraz sa moja duša rozlieva vo mne; pochytily ma dni trápenia.

¹⁷Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

¹⁷Noc vrtá moje kosti a lúpi odo mňa, a moji hlodajúci, červy, neležia zaháľajúc.

¹⁸Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

¹⁸Veľkou silou mení sa moje rúcho na nepoznanie; sviera ma to jako obojok mojej sukne.

¹⁹Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

¹⁹Vrhol ma do blata, takže som podobný prachu a popolu.

²⁰Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.

²⁰Volám k tebe, Bože, o pomoc, a neodpovedáš mi; stojím, a len hľadíš a hľadíš na mňa.

²¹Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.

²¹Obrátil si sa mi v ukrutníka; mocou svojej ruky útočíš na mňa.

²²Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię naó, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

²²Vyzdvihol si ma do vetra a vysadil si ma naň a pôsobíš to, aby som sa rozplýval v hukote búrky.

²³Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

²³Lebo viem, že ma obrátiš do smrti a do domu, do ktorého sa shromaždí každý živý.

²⁴Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

²⁴Len že či nevystrie človek ruky i v rumoch; aj keď hynie, preto len kričí o pomoc.

²⁵Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?

²⁵Je pravda, že som plakal nad tým, kto prežíval tvrdé dni; že moja duša smútila nad chudobným.

²⁶Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.

²⁶Preto som s istotou očakával dobré, ale prišlo zlé; nadejal som sa na svetlo, a prišiel mrak.

²⁷Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.

²⁷Moje vnútornosti vrú a nechcú sa upokojiť; nadišly na mňa dni trápenia.

²⁸Chodzę szczerniawszy, ale nie od słoóca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

²⁸Chodím smutný bez svitu slnca; stojím v shromaždení a volám o pomoc.

²⁹Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.

²⁹Stal som sa bratom šakalov a druhom mladých pštrosov.

³⁰Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

³⁰Moja koža sčernela a lúpe sa so mňa, a moja kosť horí od horúčosti.

³¹Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.

³¹A tak sa obrátila moja harfa na zármutok a moja píšťala na hlas plačúcich.