¹Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

¹Učinil som smluvu so svojimi očima, a čo by som mal hľadieť na pannu?

²Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

²A jaký je podiel od Boha shora? Alebo jaké dedičstvo od Všemohúceho s výsostí?

³Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

³Či nie zahynutie nešľachetnému a pomsta činiteľom neprávosti?

⁴Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁴Či on azda nevidí mojich ciest? A počíta všetky moje kroky?

⁵Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁵Jestli som chodil s márnosťou, a jestli moja noha spiechala ku ľsti,

⁶Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁶nech ma odváži na váhe spravedlivosti a tak nech pozná Bôh moju bezúhonnosť.

⁷Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁷Jestli sa môj krok odchýlil s cesty, a moje srdce odišlo za mojimi očima, a jestli ľpí na mojich rukách nejaká škvrna;

⁸Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁸vtedy nech sejem, a iný nech jie, a moje potomstvo nech je vykorenené.

⁹Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

⁹Jestli sa dalo zvábiť moje srdce k cudzej žene, alebo jestli som úkladil pri dveriach svojho blížneho,

¹⁰Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹⁰vtedy nech melie moja žena inému, a nech sa zohýňajú nad ňou iní.

¹¹Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹¹Lebo je to mrzkosť a je to neprávosť pred sudcov;

¹²Gdyż ten ogieó aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹²lebo je to oheň, ktorý žerie až do zahynutia a vykorenil by všetku moju úrodu.

¹³Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹³Keby som bol opovrhol súdom svojho sluhu alebo svojej dievky, keď sa pravotili so mnou,

¹⁴(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁴čo by som bol urobil, keby bol povstal silný Bôh a keby to bol vyhľadával, čo by som mu bol odpovedal?

¹⁵Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁵Či azda ten, ktorý mňa učinil v živote matky, neučinil i jeho? A či nás oboch neutvoril jeden a ten istý v lone matky?

¹⁶Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁶Ak som uňal z toho, čo si priali chudobní, a dal som hynúť očiam vdovy

¹⁷Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁷a jedol som sám svoju skyvu, a nejedla z nej i sirota -

¹⁸(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁸Lebo veď mi rástla od mojej mladosti jako otcovi, a od života svojej matky som ju vodil, vdovu -;

¹⁹Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

¹⁹ak som videl hynúceho bez rúcha a díval som sa na toho, kto nemal čím sa odiať, na chudobného;

²⁰Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²⁰ak mi nedobrorečily jeho bedrá, a nehrial sa zo strihu mojich oviec;

²¹Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²¹ak som sa zahnal svojou rukou na sirotu, pretože som videl v bráne svoju pomoc;

²²Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²²nech odpadne moje plece od svojeho väzu, a moje rameno nech sa vylomí zo svojho kĺbu!

²³Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²³Lebo išiel na mňa strach pred zkazou silného Boha, a pre jeho velebnosť nemohol som vykonať takú vec.

²⁴Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁴Ak som položil zlato za svoju nádej a povedal som čistému zlatu: Moje dúfanie;

²⁵Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁵ak som sa radoval tomu, že mám veľa majetku, a že moja ruka získala tak mnoho;

²⁶Jeźlim patrzał na światłość słoóca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁶ak som hľadel na svetlo slnka, že svieti, a na mesiac, ako ta ide spanile,

²⁷I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁷a moje srdce sa dalo tajne zviesť, a moja ruka im posielala bozky mojich úst -

²⁸I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁸Aj to by bola bývala neprávosť pred sudcu, lebo tak by som bol zaprel silného Boha hore -,

²⁹Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

²⁹ak som sa radoval záhube svojho nenávistníka a bol som vzrušený radosťou, že ho stihlo zlé -

³⁰(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³⁰Ale nedal som hrešiť svojim ústam kliatbou žiadať jeho dušu -,

³¹Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³¹ak nehovorili ľudia môjho stánu, kde kto je vraj, kto by sa nebol najedol jeho mäsa?!

³²Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³²Pohostín nenocoval vonku; svoje dvere som otváral na cestu -,

³³Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³³ak som prikrýval svoje prestúpenie, ako robieva človek, skrývajúc svoju neprávosť vo svojom lone,

³⁴I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁴keď som sa azda bál veľkého davu, a desilo ma opovrženie rodín, a mlčal som nevychádzajúc zo dverí -

³⁵Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁵Oj, aby som mal toho, kto by ma vypočul! Tu hľa, je moje znamenie! Nech mi odpovie Všemohúci! A písmo aby som mal, ktoré napísal môj protivník!

³⁶Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁶Áno, vzal by som ho na svoje plece a ovinul by som si ho sťa korunu!

³⁷Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁷Oznámim mu počet svojich krokov a priblížim sa mu jako knieža -,

³⁸Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁸ak volá proti mne moja zem a spolu plačú jej brázdy;

³⁹Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

³⁹ak som jedol jej úrodu bez peňazí, a pre mňa musela vzdychať duša jej držiteľov:

⁴⁰Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skoóczyły słowa Ijobowe.

⁴⁰miesto pšenice nech vzíde tŕnie a miesto jačmeňa plevel. Dokončili sa slová Jobove.