Polish

Slovakian

Job

38

1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
1Vtedy odpovedal Hospodin Jobovi z víchrice a riekol:
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
2Kto je to, ktorý to zatemňuje radu slovami bez známosti?
3Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.
3Nože prepáš svoje bedrá jako muž, a budem sa ťa pýtať, a ty mi oznám!
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
4Kde si bol, keď som zakladal zem? Oznám, akže znáš rozum?
5Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?
5Kto položil jej rozmery, keď vieš? Alebo kto roztiahol po nej šnúru?
6Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamieó jej węgielny?
6Na čom stoja a do čoho sú zapustené jej podstavce, alebo kto položil jej uholný kameň,
7Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.
7keď spolu plesaly hviezdy rána, a keď jasali všetci synovia Boží?
8Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?
8A kto zatarasil dverami more, keď sa vyrútilo, vyšlo zo života matky?
9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;
9Keď som rozložil oblak za jeho odev a mrákavu za jeho plienky?
10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,
10A keď som mu vydal svoj zákon a položil som závory a vráta
11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
11a riekol som: Potiaľto prijdeš a nie ďalej, a tu položia hať proti pýche tvojich vĺn!?
12Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?
12Či si voľakedy za svojich dní rozkázal ránu? Či si ukázal rannej zore, kde je jej miesto,
13Aby ogarnęła koóczyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.
13poveliac, aby sa chopila krýdel zeme, a aby boli strasení s nej bezbožníci?
14Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.
14Nech sa prevracia a mení tvar ako pečatná hmota, a iné veci nech sa postavia ako rúcho!
15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.
15A tak nech je odňaté od bezbožných ich svetlo, a vysoké rameno nech sa poláme!
16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
16Či si voľakedy prišiel až ku žriedlam mora alebo či si sa prechádzal po vnútri priepasti?
17Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?
17Či sú ti zjavené brány smrti, alebo brány tône smrti si videl?
18Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?
18Či si si prezrel všetko až po šírky zeme? Oznám, ak ju znáš celú!
19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?
19Kde je cesta na miesto ta, kde býva svetlo? Alebo čo do tmy, kde je jej miesto?
20Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.
20Aby si to pojal a odviedol v jeho medze a keď rozumieš chodníkom, ktoré vedú k jeho domu?
21Wiedziałżeś na on czas, żeś się miał urodzić? i liczba dni twoich jak wielka być miała?
21Pravda vieš, lebo si sa vtedy narodil, a počet tvojich dňov je veľký!
22Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?
22Či si prišiel voľakedy k pokladom snehu a poklady kamenca si videl?
23Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzieó bitwy i wojny.
23Ktoré zdŕžam u seba na čas súženia, na deň boja a vojny?
24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?
24Kde je cesta na miesto ta, kde sa delí svetlo, ktoré rozháňa východný vietor po zemi?
25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?
25Kto rozdelil povodni prietok v obe strany a cestu blesku zvukov hromu,
26Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;
26aby dal pršať na zem, kde nieto nikoho, na púšť, na ktorej neni človeka?
27Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.
27Aby nasýtil pustinu a miesta obrátené na púšť, a spôsobil to, aby rástla mladistvá tráva zelená?
28Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?
28Či má dážď otca, alebo kto plodí kvapky rosy?
29Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?
29Z čieho života vychádza mráz, a okyť nebies, kto ju plodí?
30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.
30Vody sa skrývajú ako pod kameň, a tvár priepasti zamrznúc drží sa spolu.
31Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?
31Či si sviazal sväzky Plejad alebo či si rozviazal povrazy Oriona?
32Izali wywiedziesz gwiazdy południowe czasu swego, albo Wóz niebieski z gwiazdami jego powiedziesz?
32Či vyvedieš Mazzárot svojím časom? Alebo Arktura i s jeho synmi povedieš?
33I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?
33Či znáš zákony nebies? Či položíš toho správu na zemi?
34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?
34Či pozdvihneš svoj hlas k oblaku, aby ťa pokryla hojnosť vody?
35Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?
35Či pošleš blesky hromu, a pojdú? A či ti azda povedia: Hľa, tu sme?
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
36Kto vložil do ľadvín múdrosť alebo kto dal srdcu rozum?
37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?
37Kto spočíta oblaky v svojej múdrosti, a nebeské kožice vody kto nahne,
38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?
38keď sa sleje prach zeme v pevnú sliatinu, a hrudy sú pevne slepené?
39Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz?
39Či ulovíš ľvici korisť a hltavosť ľvíčat ukojíš,
40Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?
40keď sa krčia v pelešiach, sedia v húšti čihajúc?
41Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu?
41Kto pripravuje havranovi jeho pokrm, keď volajú jeho mláďatá k silnému Bohu, keď blúdia bez potravy?