¹Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoó ucha twego,

¹Môj synu, nože pozoruj na moju múdrosť a nakloň svoje ucho k mojej umnosti,

²Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

²aby si ostríhal obozretnosť, a tvoje rty aby pozorovaly na známosť.

³Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

³Lebo rty cudzej ženy kvapkajú medom, a jej ústa sú hladšie ako olej.

⁴Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

⁴Ale jej koniec je horký jako palina; je ostrý jako dvojsečný meč.

⁵Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

⁵Jej nohy sostupujú do smrti; jej kroky sa držia pekla.

⁶Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

⁶Len aby nejako neuvážila cesty života, jej drahy sa túlajú; nevie, čo robí.

⁷Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

⁷Preto teraz, synovia, poslúchajte ma a neuhnite od rečí mojich úst.

⁸Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

⁸Vzdiaľ svoju cestu od nej a nepribližuj sa ku dveriam jej domu,

⁹Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

⁹aby si nedal iným svojej slávy a svojich rokov ukrutníkovi;

¹⁰By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

¹⁰aby sa nenasýtili cudzí tvojej sily, a tvoje práce aby nezostaly v dome cudzinca.

¹¹I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

¹¹A reval by si ku svojmu koncu, keď by si zničil svoje telo a svoje mäso

¹²I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!

¹²a povedal by si: Ej, ako som nenávidel kázne, a moje srdce pohŕdalo káraním!

¹³Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!

¹³A nepočúval som na hlas svojich učiteľov a nenaklonil som svojho ucha k tým, ktorí ma učili.

¹⁴Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.

¹⁴Málo chýbalo, a bol by som býval v každom zle, prostred shromaždenia a obce.

¹⁵Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!

¹⁵Pi vodu zo svojej cisterny a tečúce vody zo svojej vlastnej studne.

¹⁶Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.

¹⁶Či sa budú rozlievať tvoje pramene ta von, po uliciach potoky vôd?

¹⁷Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

¹⁷Nech sú pre teba pre samého a nie pre cudzích s tebou.

¹⁸Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.

¹⁸Nech je tvoj prameň požehnaný, a raduj sa zo ženy svojej mladosti.

¹⁹Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

¹⁹Jako ľúbezná laň a utešená srna; nech ťa opájajú jej prsia každého času; v jej láske sa kochaj ustavične.

²⁰Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

²⁰A prečo by si sa kochal, môj synu, v cudzej a prečo by si objímal ňádra cudzozemky?

²¹Gdyż przed oczyma Paóskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

²¹Lebo cesty človeka sú pred očima Hospodinovými, a on váži všetky jeho stezy.

²²Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.

²²Jeho vlastné neprávosti zajmú bezbožného, a uviazne v povrazoch svojho hriechu.

²³Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.

²³On zomrie preto, že niet u neho kázne, a bude blúdiť v množstve svojho bláznovstva.