¹(Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.)

¹Modlitba biedneho, keď úpel v trápení a pred Hospodinom vylieval svoju žiaľbu.

²Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

²Hospodine, počuj moju modlitbu, a moje pokorné volanie nech prijde k tebe!

³Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzieó ucisku mego nakłoó ku mnie ucha twego; w dzieó którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

³Neskrývaj predo mnou svojej tvári v deň, keď mi je úzko. Nakloň ku mne svoje ucho. V deň, keď volám, rýchle sa mi ozvi.

⁴Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

⁴Lebo moje dni miznú jako dym a moje kosti sú vypálené jako ohnište.

⁵Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

⁵Moje srdce je zbité jako bylina a schne, lebo som zabudol jesť svoj chlieb.

⁶Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

⁶Od hlasu môjho vzdychania prischla moja kosť k môjmu mäsu.

⁷Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

⁷Podobný som pelikánovi na púšti. Som ako sova v sboreninách.

⁸Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

⁸Bdejem a som ako osamelý vrabec na streche.

⁹Przez cały dzieó urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

⁹Každý deň ma hanobia moji nepriatelia; tí, ktorí bláznia oproti mne, posmešne prisahajú na mňa.

¹⁰Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

¹⁰Lebo jem popol ako chlieb a svoj nápoj miešam so slzami.

¹¹Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

¹¹Je to pre tvoje rozhnevanie sa a pre tvoj prchký hnev, lebo si ma vyzdvihol a hodil na zem.

¹²Dni moje są jako cieó nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

¹²Moje dni sú jako miznúci tieň a ja schnem ako bylina.

¹³Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

¹³Ale ty, Hospodine, trváš na veky a tvoja pamiatka na pokolenie a pokolenie.

¹⁴Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

¹⁴Ty povstaneš a zľutuješ sa nad Sionom, lebo je čas učiniť mu milosrdenstvo, lebo už prišiel určený čas.

¹⁵Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

¹⁵Lebo tvoji služobníci majú radi jeho kamene a majú ľútosť s jeho prachom.

¹⁶Aby się bali poganie imienia Paóskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

¹⁶A pohania sa budú báť mena Hospodinovho a všetci kráľovia zeme tvojej slávy.

¹⁷Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

¹⁷Lebo Hospodin vystaví Sion; ukáže sa vo svojej sláve.

¹⁸Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

¹⁸Pohliadne na modlitbu obnaženého a neopovrhne ich modlitbou.

¹⁹To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

¹⁹Zapíše sa to pre budúce pokolenie, a ľud, ktorý má byť stvorený, bude chváliť Hospodina,

²⁰Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

²⁰pretože pozrel s výsosti svojej svätosti, Hospodin, s nebies sa podíval na zem,

²¹Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

²¹aby počul stonanie väzňa, aby rozviazal synov smrti,

²²Aby opowiadali na Syonie imię Paóskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

²²aby rozprával meno Hospodinovo na Sione a jeho chválu v Jeruzaleme,

²³Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

²³keď sa dovedna shromaždia národy a kráľovstvá, aby slúžily Hospodinovi.

²⁴Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

²⁴Strápil moju silu na ceste, ukrátil moje dni.

²⁵Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

²⁵Vravel som: Môj Bože, neber ma preč v polovici mojich dní, veď tvoje roky sú cez pokolenia pokolení.

²⁶I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

²⁶Ty si tam predtým založil zem, a dielom tvojich rúk sú nebesia;

²⁷One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

²⁷ony zahynú, ale ty stojíš, a všetky zvetšejú ako rúcho; zameníš ich ako odev, a budú zamenené.

²⁸Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.

²⁸Ale ty si ten istý, a tvojim rokom nebude konca.

²⁹Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

²⁹Synovia tvojich služobníkov budú bývať, a ich semeno bude stáť pevne pred tebou.