¹Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;

¹Náčelníkovi speváckeho sboru. Žalm Dávidov. Bože mojej chvály, nemlč!

²Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,

²Lebo ústa bezbožníka a ústa ľsti sa otvorily proti mne; hovoria so mnou lživým jazykom.

³A słowy jadowitemi ogarnęli mię, walcząc przeciwko mnie bez wszekiej przyczyny.

³Obkľúčili ma slovami nenávisti a bojujú proti mne bez príčiny.

⁴Przeciwili mi się za miłość moję, chociażem się za nich modlił.

⁴Za moju lásku útočia na mňa a ja mám len modlitbu.

⁵Oddawają mi złem za dobre; a nienawiścią za miłość moję.

⁵A skladajú na mňa zlé za dobré a odplácajú mi nenávisťou za moju lásku.

⁶Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.

⁶Ustanov nad ním bezbožníka, a satan nech mu stojí po jeho pravej ruke.

⁷Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.

⁷Keď sa bude súdiť nech vyjde zpred súdu jako bezbožný a jeho modlitba nech mu je hriechom.

⁸Niech będą dni jego krótkie, a przełożeóstwo jego niech inny weźmie.

⁸Jeho dní nech je málo; jeho úrad nech vezme iný.

⁹Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.

⁹Jeho synovia nech sú sirotami, a jeho žena nech je vdovou!

¹⁰Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.

¹⁰Jeho synovia nech sú tulákmi, nech žobrú a nech hľadajú svoj chlieb zo svojich spustlých bývanísk.

¹¹Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.

¹¹Nech shabe úžerník všetko, čo má, a to, čo nadobudol úlisnou prácou, nech rozchvátajú cudzí.

¹²Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.

¹²Nech nemá nikoho, kto by mu preukázal milosť, ani nech nie je toho, kto by sa zmiloval nad jeho sirotami.

¹³Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.

¹³Jeho potomstvo nech vytnú, a v druhom pokolení nech je vyhladené ich meno!

¹⁴Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.

¹⁴Nech sa pamätá na neprávosť jeho otcov pred Hospodinom, a hriech jeho matere nech nie je vyhladený!

¹⁵Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,

¹⁵Nech sú stále pred Hospodinom, a nech vytne ich pamiatku zo zeme,

¹⁶Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a tego, który był serca utrapionego, chciał zamordować.

¹⁶pretože nepamätal na to, aby činil milosť, ale prenasledoval človeka, biedneho a chudobného a zbitého srdcom, aby ho zavraždil.

¹⁷Ponieważ umiłował przeklęstwo, niechże przyjdzie na niego; niechciał błogosławieóstwa niechże będzie oddalone od niego.

¹⁷A keďže miloval kliatbu, nech tedy prijde na neho; nemal záľuby v požehnaní, nuž nech sa vzdiali od neho.

¹⁸A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

¹⁸A tak oblečie kliatbu jako svoj odev, a vojde do jeho vnútorností jako voda a jako olej do jeho kostí.

¹⁹Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.

¹⁹Nech mu je ako rúcho, ktorým sa odeje, a jako opasok, ktorý opáše navždy.

²⁰Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.

²⁰To bude odplatou od Hospodina tých, ktorí útočia na mňa, a tých, ktorí hovoria zlé proti mojej duši.

²¹Ale ty, Panie! o Panie! użyj nademną litości dla imienia twego; a iż dobre jest miłosierdzie twoje, wyrwijże mię.

²¹Ale ty, Hospodine, môj Pane, učiň so mnou podľa svojej lásky pre svoje meno; lebo tvoja milosť je dobrá; vytrhni ma!

²²Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

²²Lebo som biedny a chudobný, a moje srdce je zranené vo mne.

²³Jako cieó, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szaraóczę.

²³Jako tôňa, keď sa nachyľuje, ta idem; striasajú ma jako kobylku.

²⁴Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

²⁴Moje kolená klesajú od pôstu, a moje telo schudlo.

²⁵Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

²⁵A ja som im za potupu; keď ma vidia, kývajú svojou hlavou.

²⁶Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,

²⁶Pomôž mi, Hospodine, môj Bože! Zachráň ma podľa svojej milosti,

²⁷Tak, aby poznać mogli, iż to ręka twoja, a żeś ty, Panie! to uczynił.

²⁷aby poznali, že je to tvoja ruka, že si to ty učinil, Hospodine!

²⁸Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.

²⁸Nech oni zlorečia, ale ty dobroreč. Keď povstanú, nech sa hanbia, a tvoj služobník nech sa raduje.

²⁹Niech będą przeciwnicy moi w haóbę obleczeni, a niech się przyodzieją, jako płaszczem, zelżywością swoją.

²⁹Moji odporcovia nech oblečú stud a nech sa odejú svojou hanbou jako plášťom!

³⁰Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.

³⁰Veľmi budem oslavovať Hospodina svojimi ústy a budem ho chváliť medzi mnohými,

³¹Przeto, że stoi po prawej stronie nędznemu, aby go wybawił od tych, którzy osądzają duszę jego.

³¹pretože stojí po pravici chudobného, aby ho zachránil od tých, ktorí súdia jeho dušu.