¹(Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.)

¹Náčelníkovi speváckeho sboru. Na nápev: Jelenica rannej zory. Žalm Dávidov.

²Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

²Môj Bože, môj Bože, prečo si ma opustil?! Ďaleko sú od môjho spasenia slová môjho kriku.

³Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.

³Môj Bože, volám vodne, a neodpovedáš; volám vnoci, a niet mi utíšenia.

⁴Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.

⁴Ale ty si svätý, ktorý tróniš na chválach Izraelových.

⁵W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli, a wybawiłeś ich.

⁵V teba dúfali naši otcovia; dúfali, a vyslobodzoval si ich.

⁶Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohaóbieni.

⁶Na teba kričali a boli vytrhnutí; v teba dúfali a nehanbili sa.

⁷Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

⁷Ale ja som červ a nie človek; som potupou človeka a opovržený od ľudu.

⁸Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

⁸Všetci, ktorí ma vidia, sa mi posmievajú, otvárajú posmešne ústa, pokyvujú hlavou

⁹Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.

⁹a hovoria: Uvalil svoju vec na Hospodina; nech ho vyslobodí; nech ho vytrhne, lebo veď má v ňom záľubu!

¹⁰Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

¹⁰No, isteže si ty ten, ktorý ma vytiahol zo života matky, ten, ktorý spôsobil to, aby som mal nádej, keď som bol ešte len na prsiach svojej matky.

¹¹Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

¹¹Na teba som uvrhnutý od narodenia; od života mojej matky si ty mojím silným Bohom.

¹²Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.

¹²Nevzďaľuj sa odo mňa, lebo je blízke súženie, a preto, že nieto spomocníka.

¹³Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

¹³Obkľúčilo ma množstvo juncov, silní býkovia bázanskí ma obstúpili.

¹⁴Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

¹⁴Otvárajú na mňa svoje ústa jako lev, trhajúci a revúci.

¹⁵Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

¹⁵Som rozliaty jako voda; rozstúpily sa všetky moje kosti. Moje srdce je ako vosk; taje v mojich vnútornostiach.

¹⁶Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

¹⁶Moja sila je vyschlá jako črep, a môj jazyk je prilepený na moje ďasná, a ešte ma položíš do prachu smrti.

¹⁷Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.

¹⁷Lebo ma obkľúčili psi; rota zlostníkov ma obkolesila; prebodli moje ruky i moje nohy.

¹⁸Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

¹⁸Počítam všetky svoje kosti, a oni hľadia a dívajú sa mi.

¹⁹Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.

¹⁹Delia si medzi sebou moje rúcho a o môj odev hádžu los.

²⁰Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.

²⁰Ale ty, ó, Hospodine, sa nevzďaľuj! Moja silo, pospieš mi na pomoc!

²¹Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.

²¹Vytrhni moju dušu od meča, z ruky psa moju jedinú!

²²Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.

²²Zachráň ma od úst ľva! Však keď som volal od rohov jednorožcov, ohlásil si sa mi.

²³Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.

²³Budem rozprávať o tvojom mene svojim bratom, vprostred shromaždenia ťa budem chváliť!

²⁴Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.

²⁴Vy, ktorí sa bojíte Hospodina, chváľte ho! Všetko semä Jakobovo, oslavujte ho! A bojte sa ho, všetko semä Izraelovo!

²⁵Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

²⁵Lebo neopovrhuje utrápeným a neoškliví si jeho trápenia ani neskrýva pred ním svojej tvári, ale keď pokorne volá k nemu, počuje.

²⁶O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

²⁶Od teba je moja chvála vo veľkom shromaždení. - Svoje sľuby splním pred tými, ktorí sa ho boja.

²⁷Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.

²⁷Pokorní budú jesť a nasýtia sa, a tí, ktorí hľadajú Hospodina, budú ho chváliť. Nech žije vaše srdce až naveky!

²⁸Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.

²⁸Rozpamätajú sa a navrátia sa k Hospodinovi všetky končiny zeme. A všetky čeľade národov sa budú klaňať pred tebou.

²⁹Albowiem Paóskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

²⁹Lebo Hospodinovo je kráľovstvo, a on panuje nad národami.

³⁰Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.

³⁰Jesť a klaňať sa budú všetci tuční zeme; pred ním sa sklonia všetci, ktorí sostupujú do prachu, a nikto z nich nezachová svojej duše živej.

³¹Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.

³¹Semeno, ktoré mu bude slúžiť, bude pripočítané Pánovi v každom veku.

³²Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.

³²Prijdú a budú zvestovať jeho spravedlivosť ľudu, ktorý sa narodí, že on to učinil.