1(Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali.)
1Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Nemá holubica ďalekých krajov. Zlatý žalm Dávidov, keď ho boli jali Filištíni v Gáte.
2Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.
2Zmiluj sa nado mnou, ó, Bože, lebo človek dychtí po mne, aby ma pohltil, bojujúci tlačí ma každý deň.
3Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzieó; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!
3Moji čihajúci protivníci dychtia každého dňa, aby ma pohltili, lebo je mnoho tých, ktorí bojujú proti mne, ty, vysoký Bože!
4Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.
4V deň, ktorý sa bojím, ja sa nadejem na teba.
5Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.
5Bohom sa budem chváliť, jeho slovom; na Boha sa nadejem; nebudem sa báť. Čo mi môže urobiť telo?
6Przez cały dzieó słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.
6Každého dňa prekrúcajú moje slová. Každá ich myšlienka o mne cieli na zlé.
7Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.
7Schádzajú sa, skrývajú sa, strežú moje päty, jako keď čakali na moju dušu.
8Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.
8Či za to, že páchajú neprávosť, by mali uniknúť? Svrhni dolu takých ľudí, Bože, vo svojom hneve!
9Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?
9Ty si počítal, koľko ráz som sa musel potulovať na úteku. Sober moje slzy do svojej nádoby; lebo či azda nie sú zapísané v tvojej knihe?
10Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.
10Vtedy sa moji nepriatelia obrátia zpät, v deň, keď budem volať. Lebo to jedno viem - že mám Boha!
11Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.
11Bohom sa budem chváliť, jeho slovom. Hospodinom sa budem chváliť, jeho slovom.
12W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.
12Na Boha sa nadejem, nebudem sa báť; čo mi môže urobiť človek?!
13Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam.
13Mám na sebe, Bože, tebe dané sľuby; zaplatím ti obeti chvály,
14Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.
14lebo si vytrhol moju dušu zo smrti. A či si nezachránil mojich nôh od poklesnutia nato, aby som chodil pred Bohom vo svetle života?!